Rocznik Elbląski

Z LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR
Roel.jpg

Periodyk Oddziału Elbląskiego Polskiego Towarzystwa Historycznego, ukazujący się od 1961 r.

Historia

Od 1961 r. ukazały się dwadzieścia dwa tomy w odstępach dwu- i trzyletnich, w zależności od sytuacji finansowej Oddziału Elbląskiego PTH. Wydanie pierwszego tomu Rocznika wsparło finansowo Towarzystwo Rozwoju Ziem Zachodnich, a także Miejska Rada Narodowa. Wskutek dalszych trudności finansowych zwrócono się do Gdańskiego Towarzystwa Naukowego z propozycją współwydawania periodyku przez jego Wydział Nauk Społecznych i Humanistycznych. W efekcie tom III (1966 r.) ukazał się jako organ obu towarzystw, przy czym Gdańskie Towarzystwo Naukowe przejęło stronę techniczno-wydawniczą. Współpraca ta jednak na jednym tomie się zakończyła i tom IV (1969 r.), jak i następne, były odtąd finansowane przez szereg lat tylko przez Polskie Towarzystwo Historyczne i dotowane ze środków Miejskiej Rady Narodowej. Po 1990 r. wydawnictwo finansują władze miejskie, firmuje natomiast elbląski oddział Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Komitet Redakcyjny

Tematyka

Pismo posiada stałe działy:

  • Blok rozpraw naukowych – dotyczących historii miasta i regionu do roku 1945 i historii po roku 1945 - w różnej proporcji, w tym między innymi dotyczące gospodarki, oświaty, demografii
  • Materiały - (w późniejszych tomach dział przemianowany na Źródła i materiały), mające w założeniu wartość źródłową, np. wyniki badań archeologicznych
  • Recenzje i omówienia - także publikacji niemieckich dotyczących Elbląga i regionu elbląskiego
  • Kronika – na którą składają się sprawozdania z działalności instytucji oraz stowarzyszeń kulturalnych i naukowych, dokumentujące na bieżąco wszystko, co wydarza się w dziedzinach, które są przedmiotem zainteresowania Rocznika. Kronika ma więc z założenia wartość źródłową. Dużą wartość dokumentalną mają np. sprawozdania Ryszarda Tomczyka, dotyczące Galerii El oraz elbląskiego teatru. Od tomu dziewiątego relacje z funkcjonowania teatru w kolejnych sezonach artystycznych wzbogacone zostały o wykazy pracowników merytorycznych i aktorów, nazwiska twórców poszczególnych przedstawień, obsadę aktorską, listę publikacji na temat określonego przedstawienia, wiadomości o ilości spektakli i widzów. Równie dokładne są sprawozdania z działalności Biblioteki Elbląskiej. Podają one wielkość zbiorów bibliotecznych, stan czytelnictwa i stan zakupów nowych pozycji, określają strukturę organizacyjno-merytoryczną, formy działalności oświatowo-kulturalnej, itd.
  • Bibliografia – w którym autorzy starają się odnotować wszystkie publikacje książkowe i prasowe, dotyczące miasta i ziemi elbląskiej w okresie powojennym

Bibliografia

  1. Biskup, Marian: Ze wspomnień o powstaniu i początkach Rocznika Elbląskiego / Marian Biskup // „Rocznik Elbląski”. – 2006, t. 20, s. 15-20.
  2. Dubiella-Polakowska, Magdalena, Życie społeczne Elbląga w latach 1945-2000. - Elbląg : Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna, 2002. – S. 382-383.

Zobacz też