Alojzy Ignacy Kuraczyk

Z LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR
Źródło: Rocznik Olsztyński, T. 16 (1989), s. 490.
(1905-1982) – nauczyciel fizyki i chemii, fotografik

Biografia

Urodził się 8 czerwca 1905 roku w Aleksandrowie Kujawskim. Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim w Toruniu, śmierć ojca przerwała naukę po ukończeniu klasy szóstej (1921). W 1923 roku ukończył kurs pedagogiczny i rozpoczął pracę w Wileńskim Okręgu Szkolnym. Uczył w szkołach w Szulmikach, Gajgołach, Solecznikach Wielkich i Darkuszkach. W 1937 roku został przeniesiony na teren Polski centralnej. Uczył w szkołach powiatu mławskiego, w Konopkach i Morawach. W trakcie pracy nauczycielskiej uzupełniał kwalifikacje zawodowe. W 1924 roku uzyskał dyplom nauczyciela szkół powszechnych. Ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski w Warszawie w 1939 roku ze specjalnością chemii, fizyki i matematyki. W latach 1939-1945 pracował jako ogrodnik w Konopkach oraz nauczał na tajnych kompletach. W 1942 roku zamieszkał w Warszawie, pracował w zawodzie fotografa. Po upadku powstania warszawskiego, w 1944 roku wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Koniec wojny zastał go w Eden, następnie od 1 września do 31 października 1945 roku był nauczycielem w Warren-Ems. Do Polski wrócił w 1945 roku. W 1946 roku zamieszkał w Olsztynie. Pracował w zawodzie nauczyciela w latach 1946-1966 w szkołach olsztyńskich, najdłużej w Szkole Podstawowej nr 12 (1958-1966), skąd przeszedł na emeryturę. Zmarł 31 sierpnia 1982 roku w Olsztynie.

Twórczość

Zajmował się fotografią. W 1952 rozpoczął współpracę z Muzeum Mazurskim w Olsztynie. Ilustrował katalogi wystaw oraz publikacje pracowników naukowych. „Specjalizował się m. im. w trudnej sztuce fotografowania przedmiotów archeologii, dawnego malarstwa, rzeźby, rzemiosła artystycznego, etnografii. Reprodukował stare, poniszczone dokumenty, nadwyrężone czasem i złym przechowywaniem fotografie dawnych działaczy polonijnych. Ocalił i utrwalił w ten sposób żywot niejednego dokumentu historycznego. W dziełach sztuki, obrazach walor malarski nie ułatwia pracy fotografowi, w rzeźbach – przestrzeń i trójwymiarowość łatwo dają się w fotografowaniu zagubić, a jednak uzyskiwał Kuraczyk w tym materiale efekty znakomite: czytelność kompozycyjną całości i szczegółów, odpowiednią walorowość i tonację. Jego klisze zawsze były dopracowane, cechował je najwyższy poziom. Miały one służyć przede wszystkim jako wysokiej klasy wiarygodna ilustracja, przeznaczona do publikacji, upowszechniania i kształcenia” [1]. Najwięcej prac wykonał dla Muzeum Mazurskiego w Olsztynie i Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Współpracował z Biurem Wystaw Artystycznych w Olsztynie, Wydawnictwem „Pojezierze” w Olsztynie. Jego fotografie ilustrują wiele książek m. in.:

  • Kawecki Jan, Roman Bolesław: Ełk (Olsztyn, 1970)
  • Sikorski Jerzy, Prywatne życie Mikołaja Kopernika (Olsztyn, 1973, 1985)
  • Gaweł Bolesław, Lata włóczęgi. Wspomnienia (Olsztyn, 1977)
  • Wróblewska Kamila, Malarstwo Warmii i Mazur (Olsztyn, 1978)
  • Sawicka Hanna, Maria Zientara-Malewska (Olsztyn, 1981, 1998)

Nagrody i odznaczenia

Bibliografia

  • Wróblewska, Kamila: Alojzy Ignacy Kuraczyk (1905-1982) / Kamila Wróblewska // „Rocznik Olsztyński”. – T. 16 (1989), s. 490-492.

Przypisy

  1. Wróblewska, Kamila, Alojzy Ignacy Kuraczyk (1905-1982), „Rocznik Olsztyński”, T. 16 (1989), s. 491