Ewa Bucała

Z LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR
Wersja LPF (dyskusja | edycje) z dnia 09:49, 1 sie 2014

(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Obraz marynistyczny autorstwa Ewy Bucały
Źródło: Ze strony z twórczością artyski

(1947- ) - malarka, poetka, nauczycielka


Biografia

Urodzona w Gdyni, mieszkała w Jastarni. Ukończyła II Liceum Ogólnokształcące w Gdańsku, Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Olsztynie. W latach 1980-2000 mieszkała w Bartoszycach, gdzie uczyła plastyki w szkole podstawowej nr 1. Obecnie emerytowana nauczycielka, mieszka w Olsztynie. Długoletni członek Bartoszyckiej Grupy Literackiej „Barcja”. Członek Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze” Galeria Synagoga.

Twórczość

Artystka ma dwie pasje twórcze: malarstwo i poezję. Obrazy to głównie obrazy olejne, pejzaże inspirowane pięknem przyrody, często podejmuje tematykę marynistyczną. Interesuje się również malarstwem na szkle. Malarka ma w swoim dorobku ponad 50 wystaw indywidualnych i zbiorowych. Swoje prace wystawiała m.in. w Gdańsku, Elblągu, Malborku, Olsztynie, Warszawie, Szczecinie, Bartoszycach, Suchej Beskidzkiej, Mrągowie. Jej obrazy znajdują się w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą w Szwecji, Niemczech, Finlandii, Hiszpanii, Kanadzie, Włoszech, USA. Poezja jest dopełnieniem malarstwa. Debiutowała tomikiem poezji Wizerunki Moje (1987), następnie wydała tomiki Wyznaję tylko tobie (1989), Podmuch wiatru (1993), Myśli zebrane (2007).

Nagrody i odznaczenia

Artystka bierze udział w plenerach, przeglądach i konkursach. Pierwszy konkurs malarski wygrała w wieku 10 lat (Paryż 1957). Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień. W dziedzinie literatury laureatka wielu konkursów poetyckich, m.in.:

Bibliografia

  1. Bartoszycka Grupa Literacka „Barcja” 1983-2008 / [red. zesp. Jerzy Sałata, Urszula Drogomir, Jan Bachar]. – Olsztyn : Edytor Wers, 2009.
  2. Zagajewskia, Katarzyna: Kolory wyrażają mnie / Katarzyna Zagajewska // „Gazeta Olsztyńska”. – 2004, nr 7, dod. „Goniec Bartoszycki”, nr 2, s. 9.

Zobacz też