Puszka na komunikanty z kościoła pw. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej: Różnice pomiędzy wersjami

Z LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR
Skocz do: nawigacja, szukaj
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
 
Linia 1: Linia 1:
 
[[Image: puszka_kosciol michala_purda.jpg|thumb|right|200px|Źródło: ''Złotnictwo sakralne dominium warmińskiego'', Olsztyn 2006, s. 171.]]
 
[[Image: puszka_kosciol michala_purda.jpg|thumb|right|200px|Źródło: ''Złotnictwo sakralne dominium warmińskiego'', Olsztyn 2006, s. 171.]]
  
XVII-wieczny zabytek złotniczej sztuki sakralnej z [[Kościół p.w. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej| kościoła p.w. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej]].
+
XVII-wieczny zabytek złotniczej sztuki sakralnej z [[Kościół pw. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej| kościoła pw. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej]].
  
 
==Historia==
 
==Historia==

Wersja z 12:54, 1 lut 2014

Źródło: Złotnictwo sakralne dominium warmińskiego, Olsztyn 2006, s. 171.

XVII-wieczny zabytek złotniczej sztuki sakralnej z kościoła pw. św. Michała Archanioła w Purdzie Wielkiej.

Historia

Dzieło powstało na Warmii w 1633 r. Zostało ufundowane z legatu testamentowego Andrzeja Rembowskiego, proboszcza w Purdzie działającego w latach 1627-1632.

Opis

Puszka została wykonana z kutego srebra, z wykorzystaniem technik: repusowania, fakturowania, grawerowania, odlewania i złocenia. Wymiary obiektu to: wysokość - 31 cm, średnica stopy - 13,2 cm, czary - 11,3 cm, waga - 700 gramów. Na płaszczu stopy znajduje się inskrypcja: ANDR. REMBOWSKI. COMEND PURDN. EE. ANO. 1.6.3. 3.

Charakterystyka

Podstawą puszki eucharystycznej jest okrągła, wysoka stopa na podwójnej kryzie. Cokół ozdobiono trzema uskrzydlonymi główkami aniołków i girlandami z kwiatów oraz owoców, natomiast płaszcz stopy – dekoracją tzw. małżowinową. Na krótkim trzonie znajduje się okazały, spłaszczony od góry nodus, czyli ozdobny guz, również udekorowany anielskimi głowami ze skrzydłami, wolutami i motywami owocowymi. Na trzonie umieszczona jest gładka, przysadzista czara puszki. Jej oryginalna pokrywa nie zachowała się, dlatego w niektórych publikacjach obiekt nazywany jest kielichem. Obecna pokrywa jest zrekonstruowana i pochodzi z XIX lub z początku XX w. Jej dekoracja nawiązuje do tej z cokołu. Całość wieńczy gładki krzyżyk.

Bibliografia

  1. Okulicz, Małgorzata: Złotnictwo sakralne dominium warmińskiego od połowy XIV do końca XVIII wieku: katalog wystawy / Małgorzata Okulicz. - Olsztyn : Muzeum Warmii i Mazur, 2006. – S. 170.