Zamek w Reszlu - Historia wersji

Marcin o 06:47, 27 wrz 2021

2021-09-27T06:47:42Z

Marcin: /* Bibliografia */

2021-09-27T06:42:20Z

‎Bibliografia

Marcin o 06:39, 27 wrz 2021

2021-09-27T06:39:35Z

Marcin o 06:32, 27 wrz 2021

2021-09-27T06:32:21Z

Marcin o 06:31, 27 wrz 2021

2021-09-27T06:31:50Z

LPF o 10:55, 25 lis 2014

2014-11-25T10:55:09Z

Arom2001 o 12:03, 17 wrz 2014

2014-09-17T12:03:07Z

Konrad o 08:38, 20 sie 2014

2014-08-20T08:38:57Z

LPF o 13:28, 10 sie 2014

2014-08-10T13:28:48Z

LPF o 13:27, 10 sie 2014

2014-08-10T13:27:59Z

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 W XVIII w. świetność budowli ulegała upadkowi - rozebrano część murów obronnych, a dokonana w 1767 r. lustracja ukazała dewastację i nieużytkowanie znacznej części zamku. W 1772 r. wraz z I rozbiorem Polski zamek przeszedł pod pruską administrację. Trzy lata później część zabudowań oddano w użytkowanie gminie ewangelickiej. W 1795 r. ustanowiono tu również więzienie.
-Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania podpalaczki był zawód miłosny. 21 sierpnia 1818 roku, na podstawie wyroku sądowego zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[Korsze|Korsz]]. Prawdopodobnie to właśnie szokująca metoda egzekucji stała się przyczyną legendy, iż Barbara Zdunk została spalona jako ostatnia czarownica Europie.
+Na początku XIX wieku miasto dotknięte zostało pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża zamkowa przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru, w wyniku którego spłonęło prawie całe miasto, a mieszkańcy stracili dorobek życia. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania podpalaczki był zawód miłosny. 21 sierpnia 1818 roku, na podstawie wyroku sądowego zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[Korsze|Korsz]]. Prawdopodobnie to właśnie szokująca metoda egzekucji stała się przyczyną legendy, iż Barbara Zdunk została spalona jako ostatnia czarownica Europie.
 W latach 1822-1823 południowe skrzydło zamkowe przebudowane zostało na kościół. Obniżono wysokość pomieszczeń, rozebrano krużganki i sklepienia. Usunięto mury obronne by zyskać niezbędną cegłę. W 1894 r. dobudowano zwieńczenie wieży. Stożkowy dach z arkadowymi fryzami zaprojektował słynny restaurator zamku malborskiego [[ewim:Konrad Steinbrecht|Konrad Steinbrecht]].

@@ Linia 69: / Linia 69: @@
 . http://mojemazury.pl/<br>
 . http://www.podroze.zamkilodzkie.pl/<br>
 [[Category: Zamki biskupie]]

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 W XVIII w. świetność budowli ulegała upadkowi - rozebrano część murów obronnych, a dokonana w 1767 r. lustracja ukazała dewastację i nieużytkowanie znacznej części zamku. W 1772 r. wraz z I rozbiorem Polski zamek przeszedł pod pruską administrację. Trzy lata później część zabudowań oddano w użytkowanie gminie ewangelickiej. W 1795 r. ustanowiono tu również więzienie.
-Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania Barbary Zdunk był zawód miłosny. W 1811 r., zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, jako podpalaczkę spalono ją na jednym z ostatnich stosów w Europie. 21 sierpnia 1818 roku Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[ewim:Korsze|Korsz]].
+Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania podpalaczki był zawód miłosny. 21 sierpnia 1818 roku, na podstawie wyroku sądowego zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[Korsze|Korsz]]. Prawdopodobnie to właśnie szokująca metoda egzekucji stała się przyczyną legendy, iż Barbara Zdunk została spalona jako ostatnia czarownica Europie.
 W latach 1822-1823 południowe skrzydło zamkowe przebudowane zostało na kościół. Obniżono wysokość pomieszczeń, rozebrano krużganki i sklepienia. Usunięto mury obronne by zyskać niezbędną cegłę. W 1894 r. dobudowano zwieńczenie wieży. Stożkowy dach z arkadowymi fryzami zaprojektował słynny restaurator zamku malborskiego [[ewim:Konrad Steinbrecht|Konrad Steinbrecht]].

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 W XVIII w. świetność budowli ulegała upadkowi - rozebrano część murów obronnych, a dokonana w 1767 r. lustracja ukazała dewastację i nieużytkowanie znacznej części zamku. W 1772 r. wraz z I rozbiorem Polski zamek przeszedł pod pruską administrację. Trzy lata później część zabudowań oddano w użytkowanie gminie ewangelickiej. W 1795 r. ustanowiono tu również więzienie.
-Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania Barbary Zdunk była zawód miłosny. W 1811 r., zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, jako podpalaczkę spalono ją na jednym z ostatnich stosów w Europie. 21 sierpnia 1818 roku Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[ewim:Korsze|Korsz]].
+Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania Barbary Zdunk był zawód miłosny. W 1811 r., zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, jako podpalaczkę spalono ją na jednym z ostatnich stosów w Europie. 21 sierpnia 1818 roku Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[ewim:Korsze|Korsz]].
 W latach 1822-1823 południowe skrzydło zamkowe przebudowane zostało na kościół. Obniżono wysokość pomieszczeń, rozebrano krużganki i sklepienia. Usunięto mury obronne by zyskać niezbędną cegłę. W 1894 r. dobudowano zwieńczenie wieży. Stożkowy dach z arkadowymi fryzami zaprojektował słynny restaurator zamku malborskiego [[ewim:Konrad Steinbrecht|Konrad Steinbrecht]].

@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 W XVIII w. świetność budowli ulegała upadkowi - rozebrano część murów obronnych, a dokonana w 1767 r. lustracja ukazała dewastację i nieużytkowanie znacznej części zamku. W 1772 r. wraz z I rozbiorem Polski zamek przeszedł pod pruską administrację. Trzy lata później część zabudowań oddano w użytkowanie gminie ewangelickiej. W 1795 r. ustanowiono tu również więzienie.
-Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. O spowodowanie tragedii niesłusznie oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]]. W 1811 r. spalono ją na jednym z ostatnich stosów w Europie.
+Na początku dziewiętnastego wieku zamek został uszkodzony dwoma pożarami. W 1806 r. spłonęła główna wieża przeznaczona na magazyn spirytusu, a niedługo później więźniowie, na wieść o zwycięstwach Napoleona i postępach jego armii na wschód, wzniecili bunt i doprowadzili do poważnego pożaru. Zniszczenia były tak poważne, że rozważano rozbiórkę. Z kolei w 1807 roku w wyniku podpalenia zniszczonych zostało sześć budynków, a dwie osoby zginęły. O spowodowanie tej tragedii oskarżono [[ewim:Barbara Zdunk|Barbarę Zdunk]], która przyznała się do winy. Motywem działania Barbary Zdunk była zawód miłosny. W 1811 r., zgodnie z obowiązującym w Prusach prawem, jako podpalaczkę spalono ją na jednym z ostatnich stosów w Europie. 21 sierpnia 1818 roku Barbara Zdunk została uduszona, a następnie spalona na stosie przy drodze prowadzącej z Reszla do [[ewim:Korsze|Korsz]].
 W latach 1822-1823 południowe skrzydło zamkowe przebudowane zostało na kościół. Obniżono wysokość pomieszczeń, rozebrano krużganki i sklepienia. Usunięto mury obronne by zyskać niezbędną cegłę. W 1894 r. dobudowano zwieńczenie wieży. Stożkowy dach z arkadowymi fryzami zaprojektował słynny restaurator zamku malborskiego [[ewim:Konrad Steinbrecht|Konrad Steinbrecht]].

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Image: Widok.jpg‎|thumb|right|450px|Zamek w Reszlu do dziś sprawia wrażenie przeniesionego wprost ze średniowiecza.
+[[Image: Reszel zamek.jpg‎|thumb|right|450px|Zamek w Reszlu do dziś sprawia wrażenie przeniesionego wprost ze średniowiecza.
-Z daleka widać trzy wieże - wjazdową, narożną, na planie koła oraz kościelną.<br>Źródło: ttp://podroze.gazeta.pl/]]
+Z daleka widać trzy wieże - wjazdową, narożną, na planie koła oraz kościelną.<br>Źródło: commons.wikimedia.org]]
-[[Image: Bramna_i_narozna.jpg‎|thumb|right|450px| Wieża bramna i narożna od strony dziedzińca .<br>Źródło: http://podroze.gazeta.pl/]]
 (1350-1401) - murowana siedziba biskupów warmińskich o charakterze obronnym i reprezentacyjnym.
@@ Linia 31: / Linia 32: @@
 == Opis <br>  ==
 Zamek położony jest w południowo-zachodniej części miasta. Zbudowano go na planie kwadratu 43m x 45m. Dziedziniec zamyka ceglany mur na kamiennej podstawie. Wjazd znajduje się w części zachodniej, a cylindryczna ośmiokondygnacyjna wieża w narożu północno-zachodnim. Od XVI w. przygotowano ją na użytkowanie broni palnej przez rozmieszczenie okienek strzelniczych. Wcześniej posiadała krenalaż. Z czasem rozbudowano również wjazd. Za dodatkowe zabezpieczenie zaczęła służyć tu wysunięta przed mur wieża. Nad wnęką służącą do opuszczania bramy mieściły się pokoje dla straży w dwóch kondygnacjach. Z chodnika strażnik mógł wejść na wieżę bramną. Po stronie zachodniej mur posiada chodniki dla straży, okienka strzelnicze i machikuły (obronne ganki wbudowane w mur i wysunięte tuż przed nim).
@@ Linia 43: / Linia 43: @@
 == Ciekawostki <br>  ==
-[[Image: Stara_plebania.jpg‎|thumb|right|350px| Stara plebania ( 1444 r.), jeden z najstarszych budynków w Reszlu.<br>Źródło: http://www.podroze.zamkilodzkie.pl/reszel.htm]]
 Mało kto pamięta, że pod koniec XVIII wieku proboszczem w Reszlu był Marcin Krasicki, brat poety i biskupa warmińskiego Ignacego Krasickiego, piastującego tę funkcję aż do ostatecznego rozbioru Polski w 1795 roku. Proboszcz Marcin Krasicki rezydował w  starej plebanii, znajdującej się między kościołem a zamkiem. Tam też odbywały się spotkania rodzinne. Biskup nie miał zresztą specjalnie daleko do Reszla ze swojego Lidzbarka Warmińskiego.

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 W 1241 r. wzniesiona została pierwsza drewniano-ziemna strażnica. Po podziale administracyjnym Prus ziemie wokół Reszla przyznano biskupowi warmińskiemu już w 1254 r., ale Krzyżacy zwrócili ją dopiero po 1300 r. Stopniowo powstawała i rozwijała się tu osada miejska - w 1337 r. przyznano Reszlowi prawa miejskie. Powołano w nim komornictwo - ośrodek administracyjno-sądowniczej władzy biskupa.
-W 1350 r. za czasów biskupa Jana z Miśni w miejscu drewnianej warowni rozpoczęto budowę zamku. Do końca czternastego wieku kontynuowali ją biskupi: [[ewim:Jan II Stryprock|Jan II Stryprock]] i [[ewim:Henryk III Sorbom|Henryk III Sorbom]], który rozbudował i uświetnił budowlę. Dobudował skrzydła mieszkalne, nadbudował wieżę i murowane krużganki.
+W 1350 r. za czasów biskupa [[ewim:Jan z Miśni|Jana z Miśni]] w miejscu drewnianej warowni rozpoczęto budowę zamku. Do końca czternastego wieku kontynuowali ją biskupi: [[ewim:Jan Stryprock|Jan II Stryprock]] i [[ewim:Henryk III Sorbom|Henryk III Sorbom]], który rozbudował i uświetnił budowlę. Dobudował skrzydła mieszkalne, nadbudował wieżę i murowane krużganki.
 Po przegranej przez Krzyżaków bitwie grunwaldzkiej Reszel uznał zwierzchnictwo króla polskiego Władysława Jagiełły. Znalazł się wśród miast założycielskich Związku Pruskiego wymierzonego w interesy [[ewim:Państwo Zakonu Krzyżackiego|Państwa Zakonu Krzyżackiego]].

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 Z daleka widać trzy wieże - wjazdową, narożną, na planie koła oraz kościelną.<br>Źródło: ttp://podroze.gazeta.pl/]]
 [[Image: Bramna_i_narozna.jpg‎|thumb|right|450px| Wieża bramna i narożna od strony dziedzińca .<br>Źródło: http://podroze.gazeta.pl/]]
-Zamek w Reszlu (1350-1401) - murowana siedziba biskupów warmińskich o charakterze obronnym i reprezentacyjnym.
+(1350-1401) - murowana siedziba biskupów warmińskich o charakterze obronnym i reprezentacyjnym.
-==Historia <br>  ==
+==Historia i lokalizacja <br>  ==
-Okolice dzisiejszego [[ewim:Reszel|Reszla]] zamieszkiwało pierwotnie pruskie plemię [[ewim:Bartowie|Bartów]] (stąd wywodzi się również nazwa krainy - Barcja). Ok. 1240 r. Barcja została podbita przez Zakon Krzyżacki, lecz jego panowanie nad tym terenem musiało być utrwalane jeszcze przez najbliższe dziesięciolecia, gdyż najazdy pruskie trwały nieustannie i tereny przechodziły z rąk do rąk.
+Okolice dzisiejszego [[ewim:Reszel|Reszla]] zamieszkiwało pierwotnie pruskie plemię [[ewim:Bartowie|Bartów]] (stąd wywodzi się również nazwa krainy - [[ewim:Barcja|Barcja]]). Ok. 1240 r. Barcja została podbita przez Zakon Krzyżacki, lecz jego panowanie nad tym terenem musiało być utrwalane jeszcze przez najbliższe dziesięciolecia, gdyż najazdy pruskie trwały nieustannie i tereny przechodziły z rąk do rąk.
-W 1241 r. wzniesiona została pierwsza drewniano-ziemna strażnica. Po podziale administracyjnym Prus ziemie wokół Reszla przyznano biskupowi warmińskiemu już w 1254 r. , ale Krzyżacy zwrócili ją dopiero po 1300 r.  Stopniowo powstawała i rozwijała się tu osada miejska - w 1337 r. przyznano Reszlowi prawa miejskie. Powołano w nim komornictwo - ośrodek administracyjno-sądowniczej władzy biskupa.
+W 1241 r. wzniesiona została pierwsza drewniano-ziemna strażnica. Po podziale administracyjnym Prus ziemie wokół Reszla przyznano biskupowi warmińskiemu już w 1254 r., ale Krzyżacy zwrócili ją dopiero po 1300 r. Stopniowo powstawała i rozwijała się tu osada miejska - w 1337 r. przyznano Reszlowi prawa miejskie. Powołano w nim komornictwo - ośrodek administracyjno-sądowniczej władzy biskupa.
-W 1350 r. za czasów biskupa Jana z Miśni w miejscu drewnianej warowni rozpoczęto budowę zamku.  Do końca czternastego wieku kontynuowali ją biskupi: [[ewim:Jan II Stryprock|Jan II Stryprock]] i [[ewim:Henryk III Sorbom|Henryk III Sorbom]], który rozbudował i uświetnił budowlę. Dobudował skrzydła mieszkalne, nadbudował wieżę i murowane krużganki.
+W 1350 r. za czasów biskupa Jana z Miśni w miejscu drewnianej warowni rozpoczęto budowę zamku. Do końca czternastego wieku kontynuowali ją biskupi: [[ewim:Jan II Stryprock|Jan II Stryprock]] i [[ewim:Henryk III Sorbom|Henryk III Sorbom]], który rozbudował i uświetnił budowlę. Dobudował skrzydła mieszkalne, nadbudował wieżę i murowane krużganki.
-Po przegranej przez Krzyżaków bitwie grunwaldzkiej Reszel uznał zwierzchnictwo króla polskiego Władysława Jagiełły.  Znalazł się wśród miast założycielskich Związku Pruskiego wymierzonego w interesy Państwa Zakonu Krzyżackiego.
+Po przegranej przez Krzyżaków bitwie grunwaldzkiej Reszel uznał zwierzchnictwo króla polskiego Władysława Jagiełły. Znalazł się wśród miast założycielskich Związku Pruskiego wymierzonego w interesy [[ewim:Państwo Zakonu Krzyżackiego|Państwa Zakonu Krzyżackiego]].
-W czasie wojny trzynastoletniej zamek reszelski znajdował się pod okupacją krzyżacką ( 1455 -  1462). Po pokoju toruńskim Reszel znalazł się w obrębie państwa polskiego, zachowując odrębność jako dominium biskupie.
+W czasie wojny trzynastoletniej zamek reszelski znajdował się pod okupacją krzyżacką (1455-1462). Po pokoju toruńskim Reszel znalazł się w obrębie państwa polskiego, zachowując odrębność jako dominium biskupie.
 W 1505 roku zbudowano wokół zamku mury obronne. Inicjatywę w tym miał biskup [[ewim:Łukasz Watzenrode|Łukasz Watzenrode]], wuj [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]]. Wzmocnienia okazały się pomocne w kolejnej wojnie z Krzyżakami. Ich najazd w 1520 r. został odparty. Klęska państwa krzyżackiego i Hołd Pruski zakończył zagrożenie dla miasta.
@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 W zabudowaniach zamkowych otworzono również hotel i restaurację (od 2001 r.).
-== Architektura i wnętrza <br>  ==
+== Opis <br>  ==
 [[Image:Sksydlo.jpg|thumb|right|450px|Skrzydło wschodnie i mury zewnętrzne północne. <br>Źródło: http://podroze.gazeta.pl/]]
 Zamek położony jest w południowo-zachodniej części miasta. Zbudowano go na planie kwadratu 43m x 45m. Dziedziniec zamyka ceglany mur na kamiennej podstawie. Wjazd znajduje się w części zachodniej, a cylindryczna ośmiokondygnacyjna wieża w narożu północno-zachodnim. Od XVI w. przygotowano ją na użytkowanie broni palnej przez rozmieszczenie okienek strzelniczych. Wcześniej posiadała krenalaż. Z czasem rozbudowano również wjazd. Za dodatkowe zabezpieczenie zaczęła służyć tu wysunięta przed mur wieża. Nad wnęką służącą do opuszczania bramy mieściły się pokoje dla straży w dwóch kondygnacjach. Z chodnika strażnik mógł wejść na wieżę bramną. Po stronie zachodniej mur posiada chodniki dla straży, okienka strzelnicze i machikuły (obronne ganki wbudowane w mur i wysunięte tuż przed nim).
 Budynek wschodni posiadał cztery kondygnacje. W piwnicach umieszczono magazyny i żywność. Spiżarnię, kuchnię i zbrojownię znajdziemy na parterze, a komnaty mieszkalne piętro wyżej. Najwyższe kondygnacje, na które wiodła droga z chodników straży, to miejsce na spichlerz i kolejne magazyny.
@@ Linia 49: / Linia 51: @@
 == Multimedia <br>  ==
 <youtube>BkmIIivNY6Q</youtube>
 ==Bibliografia<br>  ==

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
 W latach 1822-1823 południowe skrzydło zamkowe przebudowane zostało na kościół. Obniżono wysokość pomieszczeń, rozebrano krużganki i sklepienia. Usunięto mury obronne by zyskać niezbędną cegłę. W 1894 r. dobudowano zwieńczenie wieży. Stożkowy dach z arkadowymi fryzami zaprojektował słynny restaurator zamku malborskiego [[ewim:Konrad Steinbrecht|Konrad Steinbrecht]].
-W 1929 r. na zamku powołano Muzeum Ziemi Ojczystej. Zamek zachował się podczas drugiej wojny światowej. Do 1952 roku użytkowała go gmina ewangelicka. W 1958 r. oddano go na cele kulturalne pod zarząd [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne Pojezierze|Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego "Pojezierze"]]. Przez całe lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte prowadzono na zamku badania - najpierw archeologiczne, następnie konserwatorskie i adaptacyjne.
+W 1929 r. na zamku powołano Muzeum Ziemi Ojczystej. Zamek zachował się podczas drugiej wojny światowej. Do 1952 roku użytkowała go gmina ewangelicka. W 1958 r. oddano go na cele kulturalne pod zarząd [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze”|Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego "Pojezierze"]]. Przez całe lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte prowadzono na zamku badania - najpierw archeologiczne, następnie konserwatorskie i adaptacyjne.
 Dziś w skrzydle południowym znajduje się oddział [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie]].