Walter Angrik - Historia wersji

Konrad o 08:14, 2 mar 2015

2015-03-02T08:14:06Z

Konrad o 06:35, 12 sie 2014

2014-08-12T06:35:32Z

LPF o 19:27, 5 sie 2014

2014-08-05T19:27:54Z

LPF o 19:27, 5 sie 2014

2014-08-05T19:27:44Z

Konrad o 11:22, 30 lip 2014

2014-07-30T11:22:54Z

Konrad o 08:09, 17 lip 2014

2014-07-17T08:09:23Z

Arom2001 o 12:29, 30 cze 2011

2011-06-30T12:29:37Z

Arom2001 o 12:28, 30 cze 2011

2011-06-30T12:28:57Z

Arom2001 o 12:26, 30 cze 2011

2011-06-30T12:26:58Z

Arom2001 o 12:25, 30 cze 2011

2011-06-30T12:25:32Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:14, 2 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	~~[[Image:angrik1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Źródło: Jan Chłosta, ''Biografie Niemców z Prus Wschodnich'', Olsztyn, SQL, 2010, s. 12.]]~~
	[[Image:angrik2.jpg\|thumb\|right\|200px\|Fotografia z pogrzebu W. Angrika na okładce „Masurische Storchenpost”.]]		[[Image:angrik2.jpg\|thumb\|right\|200px\|Fotografia z pogrzebu W. Angrika na okładce „Masurische Storchenpost”.]]
	[[Image:angrik3.jpg\|thumb\|right\|200px\|Nekrolog zamieszczony na łamach „Gazety Olsztyńskiej”, 1993, nr 216, s. 11.]]		[[Image:angrik3.jpg\|thumb\|right\|200px\|Nekrolog zamieszczony na łamach „Gazety Olsztyńskiej”, 1993, nr 216, s. 11.]]

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 [[Category:Stawiguda (gmina wiejska)|Angrik,Walter]]
 [[Category:Olsztyn|Angrik,Walter]]
-[[Category:Nauczyciele i dyrektorzy placówek|Angrik,Walter]]
+[[Category:Nauczyciele i dyrektorzy placówek oświatowych|Angrik,Walter]]
 [[Category:1945-1989|Angrik,Walter]]
 [[Category:1990-|Angrik,Walter]]

@@ Linia 27: / Linia 27: @@
 [[Category:Stawiguda (gmina wiejska)|Angrik,Walter]]
 [[Category:Olsztyn|Angrik,Walter]]
-[[Category:Nauczyciele i dyrektorzy placóek|Angrik,Walter]]
+[[Category:Nauczyciele i dyrektorzy placówek|Angrik,Walter]]
 [[Category:1945-1989|Angrik,Walter]]
 [[Category:1990-|Angrik,Walter]]

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Biografia==
-Urodził się 14 października 1932 r. w [[ewim:Olszewo|Olszewie koło Nidzicy]], jako drugi syn Wiktora (właściciela dużego gospodarstwa rolnego ze Stawigudy) i Joanny z domu Szczepańska. Miał starszego o rok brata Jerzego i młodszą siostrę Brygidę. Wychowany został w rodzinie o tradycjach warmińskich. Już jako dziecko uczęszczał w „kiermasach”. Z inicjatywy jego dziadka w Stawigudzie wybudowano kościół. Był uczniem niemieckiej szkoły podstawowej w Olschau. Ukończył gimnazjum w Nidzicy. W styczniu 1945 r. przed wkroczeniem Rosjan do Prus Wschodnich wyjechał wraz z matką i siostrą do Brandenburgii przez Miłomłyn. Czternastoletni wówczas Jerzy pozostał sam w Prusach Wschodnich i po okresie wojennym odzyskał zajęty przez polskich osadników dom w Olszewie. W 1948 r. do rodzinnego domu powrócił Walter z matką i Brygidą. Po śmierci ojca (więźnia obozu na Syberii) podjął naukę w szkole polskiej. W 1953 r. zdał maturę w Liceum w Nidzicy. Ze względu na pochodzenie rodziny nie mógł podjąć studiów w olsztyńskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Kilka lat później został absolwentem Studium Nauczycielskiego w Olsztynie. W 1961 r. ożenił się z rodowitą olsztynianką Rose-Marie i zamieszkał u jej matki przy ul. Pieniężnego. Z czasem zbudował w Olsztynie własny dom. Przez wiele lat podejmował kolejne działania zawodowe i społeczne. W 1983 r. przeżył śmierć kliniczną.  Mimo, że miał poważną chorobę serca był człowiekiem aktywnym i wielkim optymistą. Mawiał: „Jak umrę chce być pochowany tam, skąd wywodzili się moi dziadowie”. Zmarł 3 listopada 1993 r. w Olsztynie. Pochowany został na cmentarzu w Stawigudzie.
+Urodził się 14 października 1932 r. w [[ewim:Olszewo|Olszewie koło Nidzicy]], jako drugi syn Wiktora (właściciela dużego gospodarstwa rolnego ze Stawigudy) i Joanny z domu Szczepańska. Miał starszego o rok brata Jerzego i młodszą siostrę Brygidę. Wychowany został w rodzinie o tradycjach warmińskich. Już jako dziecko uczęszczał w „kiermasach”. Z inicjatywy jego dziadka w [[ewim:Stawiguda|Stawigudzie]] wybudowano kościół. Był uczniem niemieckiej szkoły podstawowej w Olschau. Ukończył gimnazjum w [[ewim:Nidzica|Nidzicy]]. W styczniu 1945 r. przed wkroczeniem Rosjan do [[ewim:Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]] wyjechał wraz z matką i siostrą do Brandenburgii. Czternastoletni wówczas Jerzy pozostał sam w Prusach Wschodnich i po okresie wojennym odzyskał zajęty przez polskich osadników dom w Olszewie. W 1948 r. do rodzinnego domu powrócił Walter z matką i Brygidą. Po śmierci ojca (więźnia obozu na Syberii) podjął naukę w szkole polskiej. W 1953 r. zdał maturę w liceum w Nidzicy. Ze względu na pochodzenie rodziny nie mógł podjąć studiów w olsztyńskiej [[ewim:Wyższa Szkoła Rolnicza w Olsztynie|Wyższej Szkole Rolniczej]]. Kilka lat później został absolwentem
 ==Działalność==
-Pierwszą pracę podjął w Szkole Podstawowej w Wałach, gdzie uczył matematyki i fizyki dzieci robotników zatrudnionych w przemyśle leśnym. Następnie został kierownikiem szkoły w Zaborowie koło Nidzicy. W 1962 r. zrezygnował z pracy nauczyciela i został taksówkarzem w Olsztynie. Już w połowie lat 50-tych zaczął organizować spotkania inteligencji pochodzenia miejscowego. W 1991 r. wziął udział w spotkaniu legalizującym działalność funkcjonującego już od jakiegoś czasu [[Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej w Olsztynie |Stowarzyszenia Mniejszości Niemieckiej w Olsztynie]] (AGDM). Allensteiner Geselschaft Deutscher Minderheit zrzeszało mieszkańców miasta oraz powiatu olsztyńskiego. Był też organizatorem mniejszości niemieckiej w południowej części dawnych Prus Wschodnich i Zachodnich. Urządzał spotkania o charakterze kulturalnym, pośredniczył w udzielaniu pomocy niemieckim Warmiakom i Mazurom, utworzył bibliotekę z wydawnictwami niemieckimi, poświęconymi tym ziemiom. Publikował na łamach pism: „[[Masurische Storchenpost]]” oraz „[[Dziennik Północy]]”, m.in. na temat historii stowarzyszeń mniejszości niemieckiej na Warmii i Mazurach (''Verband deutscher Vereinigungen in den Regionen Allenstein - Danzig – Horn'') oraz ich działalności (''Übergabe des Operationmikroskops'').
+Pierwszą pracę podjął w szkole podstawowej w [[ewim:Wały|Wałach]], gdzie uczył matematyki i fizyki dzieci robotników zatrudnionych w przemyśle leśnym. Następnie został kierownikiem szkoły w [[ewim:Zaborowo|Zaborowie]] koło [[ewim:Nidzica|Nidzicy]]. W 1962 r. zrezygnował z pracy nauczyciela i został taksówkarzem w Olsztynie. Już w połowie lat 50-tych zaczął organizować spotkania inteligencji pochodzenia miejscowego. W 1991 r. wziął udział w spotkaniu legalizującym działalność funkcjonującego już od jakiegoś czasu [[Stowarzyszenie Mniejszości Niemieckiej w Olsztynie |Stowarzyszenia Mniejszości Niemieckiej w Olsztynie]] (AGDM). Allensteiner Geselschaft Deutscher Minderheit zrzeszało mieszkańców miasta oraz [[ewim:Powiat olsztyński|powiatu olsztyńskiego]]. Był też organizatorem mniejszości niemieckiej w południowej części dawnych Prus Wschodnich i Zachodnich. Urządzał spotkania o charakterze kulturalnym, pośredniczył w udzielaniu pomocy niemieckim Warmiakom i Mazurom, utworzył bibliotekę z wydawnictwami niemieckimi, poświęconymi tym ziemiom. Publikował na łamach pism: „[[Masurische Storchenpost]]” oraz „[[Dziennik Północy]]”, m.in. na temat historii stowarzyszeń mniejszości niemieckiej na Warmii i Mazurach (''Verband deutscher Vereinigungen in den Regionen Allenstein - Danzig – Horn'') oraz ich działalności (''Übergabe des Operationmikroskops'').
 O swojej pracy mówił: „Za słuszną uważam politykę obecnego rządu niemieckiego, który chce budować pomost pomiędzy Niemcami i Polską na nowych zasadach, w ramach łączenia się państw Europy. Chcę aby cała pomoc jaka płynie z Niemiec służyła wszystkim mieszkańcom Olsztyna, a nie tylko naszej mniejszości”.<ref>Joanna Wańkowska-Sobiesiak, ''Tutejszy'', „Gazeta Warmińska”, 1994, nr 7 s. 5.</ref>Cieszył się dużym autorytetem wśród mieszkańców miasta.
@@ Linia 24: / Linia 25: @@
 [[Category:Działacze społeczni|Angrik,Walter]]
 [[Category:Powiat olsztyński|Angrik,Walter]]
-[[Category:1945-1960|Angrik,Walter]]
+[[Category:Stawiguda (gmina wiejska)|Angrik,Walter]]
-[[Category:1961-1970|Angrik,Walter]]
+[[Category:Olsztyn|Angrik,Walter]]
-[[Category:1971-1980|Angrik,Walter]]
+[[Category:Nauczyciele i dyrektorzy placóek|Angrik,Walter]]
-[[Category:1981-1990|Angrik,Walter]]
+[[Category:1945-1989|Angrik,Walter]]
-[[Category:1991-2000|Angrik,Walter]]
+[[Category:1990-|Angrik,Walter]]

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Biografia==
-Urodził się 14 października 1932 r. w Olszewie koło Nidzicy, jako drugi syn Wiktora (właściciela dużego gospodarstwa rolnego ze Stawigudy) i Joanny z domu Szczepańska. Miał starszego o rok brata Jerzego i młodszą siostrę Brygidę. Wychowany został w rodzinie o tradycjach warmińskich. Już jako dziecko uczęszczał w „kiermasach”. Z inicjatywy jego dziadka w Stawigudzie wybudowano kościół. Był uczniem niemieckiej szkoły podstawowej w Olschau. Ukończył gimnazjum w Nidzicy. W styczniu 1945 r. przed wkroczeniem Rosjan do Prus Wschodnich wyjechał wraz z matką i siostrą do Brandenburgii przez Miłomłyn. Czternastoletni wówczas Jerzy pozostał sam w Prusach Wschodnich i po okresie wojennym odzyskał zajęty przez polskich osadników dom w Olszewie. W 1948 r. do rodzinnego domu powrócił Walter z matką i Brygidą. Po śmierci ojca (więźnia obozu na Syberii) podjął naukę w szkole polskiej. W 1953 r. zdał maturę w Liceum w Nidzicy. Ze względu na pochodzenie rodziny nie mógł podjąć studiów w olsztyńskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Kilka lat później został absolwentem Studium Nauczycielskiego w Olsztynie. W 1961 r. ożenił się z rodowitą olsztynianką Rose-Marie i zamieszkał u jej matki przy ul. Pieniężnego. Z czasem zbudował w Olsztynie własny dom. Przez wiele lat podejmował kolejne działania zawodowe i społeczne. W 1983 r. przeżył śmierć kliniczną.  Mimo, że miał poważną chorobę serca był człowiekiem aktywnym i wielkim optymistą. Mawiał: „Jak umrę chce być pochowany tam, skąd wywodzili się moi dziadowie”. Zmarł 3 listopada 1993 r. w Olsztynie. Pochowany został na cmentarzu w Stawigudzie.
+Urodził się 14 października 1932 r. w [[ewim:Olszewo|Olszewie koło Nidzicy]], jako drugi syn Wiktora (właściciela dużego gospodarstwa rolnego ze Stawigudy) i Joanny z domu Szczepańska. Miał starszego o rok brata Jerzego i młodszą siostrę Brygidę. Wychowany został w rodzinie o tradycjach warmińskich. Już jako dziecko uczęszczał w „kiermasach”. Z inicjatywy jego dziadka w Stawigudzie wybudowano kościół. Był uczniem niemieckiej szkoły podstawowej w Olschau. Ukończył gimnazjum w Nidzicy. W styczniu 1945 r. przed wkroczeniem Rosjan do Prus Wschodnich wyjechał wraz z matką i siostrą do Brandenburgii przez Miłomłyn. Czternastoletni wówczas Jerzy pozostał sam w Prusach Wschodnich i po okresie wojennym odzyskał zajęty przez polskich osadników dom w Olszewie. W 1948 r. do rodzinnego domu powrócił Walter z matką i Brygidą. Po śmierci ojca (więźnia obozu na Syberii) podjął naukę w szkole polskiej. W 1953 r. zdał maturę w Liceum w Nidzicy. Ze względu na pochodzenie rodziny nie mógł podjąć studiów w olsztyńskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Kilka lat później został absolwentem Studium Nauczycielskiego w Olsztynie. W 1961 r. ożenił się z rodowitą olsztynianką Rose-Marie i zamieszkał u jej matki przy ul. Pieniężnego. Z czasem zbudował w Olsztynie własny dom. Przez wiele lat podejmował kolejne działania zawodowe i społeczne. W 1983 r. przeżył śmierć kliniczną.  Mimo, że miał poważną chorobę serca był człowiekiem aktywnym i wielkim optymistą. Mawiał: „Jak umrę chce być pochowany tam, skąd wywodzili się moi dziadowie”. Zmarł 3 listopada 1993 r. w Olsztynie. Pochowany został na cmentarzu w Stawigudzie.
 ==Działalność==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:angrik1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Jan Chłosta, ''Biografie Niemców z Prus Wschodnich'', Olsztyn, SQL, 2010, s. 12.]]
 [[Image:angrik2.jpg|thumb|right|200px|Fotografia z pogrzebu W. Angrika na okładce „Masurische Storchenpost”.]]
-[[Image:angrik3.jpg|thumb|right|200px|Nekrolog zamieszczony na łamach „Gazety Olsztyńskiej”, 1993, 216, s. 11.]]
+[[Image:angrik3.jpg|thumb|right|200px|Nekrolog zamieszczony na łamach „Gazety Olsztyńskiej”, 1993, nr 216, s. 11.]]
 (1932-1993) – nauczyciel, działacz społeczny