Stefania Woytowicz - Historia wersji

LPF o 10:03, 7 wrz 2014

2014-09-07T10:03:30Z

Nimia2 o 11:17, 5 sie 2010

2010-08-05T11:17:02Z

Nimia2 o 14:46, 11 maj 2010

2010-05-11T14:46:30Z

Nimia2: Added tag: '198'

2010-05-11T14:45:42Z

Added tag: '198'

Nimia2: Added tag: '1971-1980'

2010-05-11T14:45:34Z

Added tag: '1971-1980'

Nimia2: Added tag: '1961-1970'

2010-05-11T14:45:23Z

Added tag: '1961-1970'

Nimia2: Added tag: '1945-1960'

2010-05-11T14:45:14Z

Added tag: '1945-1960'

Nimia2: Added tag: ''

2010-05-11T14:44:56Z

Added tag: ''

Nimia2 o 14:44, 11 maj 2010

2010-05-11T14:44:46Z

Nimia2 o 13:48, 7 kwi 2010

2010-04-07T13:48:48Z

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 ==Biografia==
 Urodzona 8 października 1922 r. w Oryniu k. Kamieńca Podolskiego (dzisiejsza Ukraina). Talent muzyczny ujawniła już w dzieciństwie (z dziewięciorga jej rodzeństwa tylko Bolesław Woytowicz został wybitnym pianistą). W 1945 r. została uczennicą znanej śpiewaczki Stanisławy Zawadzkiej w krakowskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła w  1951 r. (otrzymała dyplom z wyróżnieniem). W latach 50-tych zaczęła koncertować zarówno w kraju jak i za granicą: w NRD, ZSRR, na Dalekim Wschodzie, w Belgii, RFN, Czechosłowacji, Francji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Holandii, Włoszech (również przed papieżem Janem Pawłem II w Castel Gandolfo). W 1961 r. zachwycony jej talentem Tadeusz Baird zadedykował jej swoje ''Erotyki''. Wtedy też skrystalizowała swój, bardzo skonkretyzowany, repertuar, bazujący głównie na muzyce oratoryjnej: utworach Bacha, Beethovena, Brahmsa, Brittena, Dworzaka, Händla, Janaczka, Monteverdiego, Mozarta, a z polskich kompozytorów – Szymanowskiego, Lutosławskiego, Bairda, Pendereckiego i Góreckiego. Muzyka współczesna stanowiła intrygującą pozycję w repertuarze śpiewaczki, aczkolwiek wykonywała ponad 100 partii oratoryjnych, kilkadziesiąt kantatowych i setki pieśni oraz arii. Brała udział w nagraniach płytowych całych oper dla wytwórni zagranicznych (m.in. w 1960 r. zarejestrowała w całości ''Toskę'' dla wytwórni Deutsche Grammophon oraz w 1973 r. ''Halkę'' dla Polskich Nagrań). Wystąpiła w telewizyjnej niemieckiej ekranizacji opery ''Daphne'' R. Straussa.
-Słynęła z działalności organizatorskiej, nie tylko w branży muzycznej. Działała m.in. w prezesurze Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. 22 października 1997 r. zainaugurowała recitalem pieśni operowych [[Kętrzyńskie Koncerty Kolegiackie]] i od tego czasu stała się inspiratorem i zaangażowanym dyrektorem artystycznym koncertów muzyki poważnej w Kętrzynie. Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna
+Słynęła z działalności organizatorskiej, nie tylko w branży muzycznej. Działała m.in. w prezesurze Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. 22 października 1997 r. zainaugurowała recitalem pieśni operowych [[Kętrzyńskie Koncerty Kolegiackie]] i od tego czasu stała się inspiratorem i zaangażowanym dyrektorem artystycznym koncertów muzyki poważnej w [[ewim:Kętrzyn|Kętrzynie]].
-W grudniu 1981 r. Woytowicz wycofała się z oficjalnego życia kulturalnego, koncertując jedynie w kościołach i prywatnych salach muzycznych. W 1990 r. wróciła na estradę z okazji 75-lecia Filharmonii Łódzkiej. Zmarła w Warszawie 31sierpnia 2005 r.<br>
+W grudniu 1981 r. Woytowicz wycofała się z oficjalnego życia kulturalnego, koncertując jedynie w kościołach i prywatnych salach muzycznych. W 1990 r. wróciła na estradę z okazji 75-lecia Filharmonii Łódzkiej. Zmarła w Warszawie 31 sierpnia 2005 r.<br>
 ==Charakterystyka==
@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 #Szczecińska, Ewa: ''Stefania Woytowicz : między histerią a ekstazą'' / Ewa Szczecińska // „Tygodnik Powszechny”. - 39/05 za: // http://www.teatry.art.pl/portrety/woytowicz_s/miedzyh.htm (dostęp 18.03.2010).<br>
-[[Category:powiat kętrzyński]]
+[[Category:Powiat kętrzyński|Woytowicz, Stefania]]
-[[Category:Muzyka]]
+[[Category:Muzyka|Woytowicz, Stefania]]
-[[Category:]]
+[[Category:Kętrzyn|Woytowicz, Stefania]]
-[[Category:1945-1960]]
+[[Category:1945-1989|Woytowicz, Stefania]]
-[[Category:1961-1970]]
+[[Category:1990-|Woytowicz, Stefania]]
-[[Category:1971-1980]]
+[[Category:Muzycy, kompozytorzy i piosenkarze|Woytowicz, Stefania]]

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Biografia==
-Urodzona 8 października 1922 r. w Oryniu k. Kamieńca Podolskiego (dzisiejsza Ukraina). Talent muzyczny ujawniła już w dzieciństwie (z dziewięciorga jej rodzeństwa tylko Bolesław Woytowicz został wybitnym pianistą). W 1945 r. została uczennicą znanej śpiewaczki Stanisławy Zawadzkiej w krakowskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła w  1951 r. (otrzymała dyplom z wyróżnieniem). W latach 50-tych zaczęła koncertować zarówno w kraju jak i za granicą: w NRD, ZSRR, na Dalekim Wschodzie, w Belgii, RFN, Czechosłowacji, Francji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Holandii, Włoszech (również przed papieżem Janem Pawłem II w Castel Gandolfo). W 1961 r. zachwycony jej talentem Tadeusz Baird zadedykował jej swoje „Erotyki”. Wtedy też skrystalizowała swój, bardzo skonkretyzowany, repertuar, bazujący głównie na muzyce oratoryjnej: utworach Bacha, Beethovena, Brahmsa, Brittena, Dworzaka, Händla, Janaczka, Monteverdiego, Mozarta, a z polskich kompozytorów – Szymanowskiego, Lutosławskiego, Bairda, Pendereckiego i Góreckiego. Sama Woytowicz określała Bacha jako „swoją miłość”. Muzyka współczesna stanowiła intrygującą pozycję w repertuarze śpiewaczki, aczkolwiek wykonywała ponad 100 partii oratoryjnych, kilkadziesiąt kantatowych i setki pieśni oraz arii. Brała udział w nagraniach płytowych całych oper dla wytwórni zagranicznych (m.in. w 1960 r. zarejestrowała w całości „Toskę” dla wytwórni Deutsche Grammophon oraz w 1973 r. „Halkę” dla Polskich Nagrań). Wystąpiła w telewizyjnej niemieckiej ekranizacji opery „Daphne” R. Straussa.
+Urodzona 8 października 1922 r. w Oryniu k. Kamieńca Podolskiego (dzisiejsza Ukraina). Talent muzyczny ujawniła już w dzieciństwie (z dziewięciorga jej rodzeństwa tylko Bolesław Woytowicz został wybitnym pianistą). W 1945 r. została uczennicą znanej śpiewaczki Stanisławy Zawadzkiej w krakowskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła w  1951 r. (otrzymała dyplom z wyróżnieniem). W latach 50-tych zaczęła koncertować zarówno w kraju jak i za granicą: w NRD, ZSRR, na Dalekim Wschodzie, w Belgii, RFN, Czechosłowacji, Francji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Holandii, Włoszech (również przed papieżem Janem Pawłem II w Castel Gandolfo). W 1961 r. zachwycony jej talentem Tadeusz Baird zadedykował jej swoje ''Erotyki''. Wtedy też skrystalizowała swój, bardzo skonkretyzowany, repertuar, bazujący głównie na muzyce oratoryjnej: utworach Bacha, Beethovena, Brahmsa, Brittena, Dworzaka, Händla, Janaczka, Monteverdiego, Mozarta, a z polskich kompozytorów – Szymanowskiego, Lutosławskiego, Bairda, Pendereckiego i Góreckiego. Muzyka współczesna stanowiła intrygującą pozycję w repertuarze śpiewaczki, aczkolwiek wykonywała ponad 100 partii oratoryjnych, kilkadziesiąt kantatowych i setki pieśni oraz arii. Brała udział w nagraniach płytowych całych oper dla wytwórni zagranicznych (m.in. w 1960 r. zarejestrowała w całości ''Toskę'' dla wytwórni Deutsche Grammophon oraz w 1973 r. ''Halkę'' dla Polskich Nagrań). Wystąpiła w telewizyjnej niemieckiej ekranizacji opery ''Daphne'' R. Straussa.
-Słynęła z działalności organizatorskiej, nie tylko w branży muzycznej. Działała m.in. w prezesurze Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. 22.10.1997 r. zainaugurowała recitalem pieśni operowych [[Kętrzyńskie Koncerty Kolegiackie]] i od tego czasu stała się inspiratorem i zaangażowanym dyrektorem artystycznym koncertów muzyki poważnej w Kętrzynie. Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna
+Słynęła z działalności organizatorskiej, nie tylko w branży muzycznej. Działała m.in. w prezesurze Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. 22 października 1997 r. zainaugurowała recitalem pieśni operowych [[Kętrzyńskie Koncerty Kolegiackie]] i od tego czasu stała się inspiratorem i zaangażowanym dyrektorem artystycznym koncertów muzyki poważnej w Kętrzynie. Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna
 W grudniu 1981 r. Woytowicz wycofała się z oficjalnego życia kulturalnego, koncertując jedynie w kościołach i prywatnych salach muzycznych. W 1990 r. wróciła na estradę z okazji 75-lecia Filharmonii Łódzkiej. Zmarła w Warszawie 31sierpnia 2005 r.<br>
@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 ==Bibliografia==
-#Czopek, Adam: ''Odeszła Stefania Woytowicz'' / Adam Czopek // "Nasz Dziennik". - 2005, nr 208, s. 9.<br>
+#Czopek, Adam: ''Odeszła Stefania Woytowicz'' / Adam Czopek // „Nasz Dziennik”. - 2005, nr 208, s. 9.<br>
-#Marczyński, Jacek: ''Muza współczesnych kompozytorów'' / Jacek Marczyński // "Rzeczpospolita". - 2005, nr 205, s. 9.<br>
+#Marczyński, Jacek: ''Muza współczesnych kompozytorów'' / Jacek Marczyński // „Rzeczpospolita”. - 2005, nr 205, s. 9.<br>
-#Szczecińska, Ewa: ''Stefania Woytowicz : między histerią a ekstazą'' / Ewa Szczecińska // "Tygodnik Powszechny". - 39/05 za: // http://www.teatry.art.pl/portrety/woytowicz_s/miedzyh.htm (dostęp 18.03.2010).<br>
+#Szczecińska, Ewa: ''Stefania Woytowicz : między histerią a ekstazą'' / Ewa Szczecińska // „Tygodnik Powszechny”. - 39/05 za: // http://www.teatry.art.pl/portrety/woytowicz_s/miedzyh.htm (dostęp 18.03.2010).<br>
 [[Category:powiat kętrzyński]]

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 [[Category:1961-1970]]
 [[Category:1971-1980]]
-[[Category:198]]
+[[Category:1981-1990]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:45, 11 maj 2010
Linia 32:		Linia 32:
	[[Category:1961-1970]]		[[Category:1961-1970]]
	[[Category:1971-1980]]		[[Category:1971-1980]]
		+	[[Category:198]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:45, 11 maj 2010
Linia 31:		Linia 31:
	[[Category:1945-1960]]		[[Category:1945-1960]]
	[[Category:1961-1970]]		[[Category:1961-1970]]
		+	[[Category:1971-1980]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:45, 11 maj 2010
Linia 30:		Linia 30:
	[[Category:]]		[[Category:]]
	[[Category:1945-1960]]		[[Category:1945-1960]]
		+	[[Category:1961-1970]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:45, 11 maj 2010
Linia 29:		Linia 29:
	[[Category:Muzyka]]		[[Category:Muzyka]]
	[[Category:]]		[[Category:]]
		+	[[Category:1945-1960]]

← poprzednia wersja		Wersja z 14:44, 11 maj 2010
Linia 28:		Linia 28:
	[[Category:powiat kętrzyński]]		[[Category:powiat kętrzyński]]
	[[Category:Muzyka]]		[[Category:Muzyka]]
		+	[[Category:]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Woytowicz2.jpg|thumb|right|200px|Źródło: [http://www.bach-cantatas.com/Bio/Woytowicz-Stefania.htm www.bach-cantatas.com] ]]
-(1922-2005) śpiewaczka muzyki oratoryjno-kantatowej, symfoniczno-wokalnej i kameralnej, Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna<br>
+(1922-2005) - śpiewaczka muzyki oratoryjno-kantatowej, symfoniczno-wokalnej i kameralnej, Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna<br>
 ==Biografia==
-Ur. 08.10.1922 r. w Oryniu (koło Kamieńca Podolskiego, dzisiejsza Ukraina). Talent muzyczny ujawniła już w dzieciństwie (z dziewięciorga jej rodzeństwa tylko Bolesław Woytowicz został wybitnym pianistą). W 1945 r. została uczennicą znanej śpiewaczki Stanisławy Zawadzkiej w krakowskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła w  1951 r. (otrzymała dyplom z wyróżnieniem). W latach 50-tych zaczęła koncertować zarówno w kraju jak i za granicą: w NRD, ZSRR, na Dalekim Wschodzie, w Belgii, RFN, Czechosłowacji, Francji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Holandii, Włoszech (również przed papieżem Janem Pawłem II w Castel Gandolfo). W 1961 r. zachwycony jej talentem Tadeusz Baird zadedykował jej swoje „Erotyki”. Wtedy też skrystalizowała swój, bardzo skonkretyzowany, repertuar, bazujący głównie na muzyce oratoryjnej: utworach Bacha, Beethovena, Brahmsa, Brittena, Dworzaka, Händla, Janaczka, Monteverdiego, Mozarta, a z polskich kompozytorów – Szymanowskiego, Lutosławskiego, Bairda, Pendereckiego i Góreckiego. Sama Woytowicz określała Bacha jako „swoją miłość”. Muzyka współczesna stanowiła intrygującą pozycję w repertuarze śpiewaczki, aczkolwiek wykonywała ponad 100 partii oratoryjnych, kilkadziesiąt kantatowych i setki pieśni oraz arii. Brała udział w nagraniach płytowych całych oper dla wytwórni zagranicznych (m.in. w 1960 r. zarejestrowała w całości „Toskę” dla wytwórni Deutsche Grammophon oraz w 1973 r. „Halkę” dla Polskich Nagrań). Wystąpiła w telewizyjnej niemieckiej ekranizacji opery „Daphne” R. Straussa.
+Urodzona 8 października 1922 r. w Oryniu k. Kamieńca Podolskiego (dzisiejsza Ukraina). Talent muzyczny ujawniła już w dzieciństwie (z dziewięciorga jej rodzeństwa tylko Bolesław Woytowicz został wybitnym pianistą). W 1945 r. została uczennicą znanej śpiewaczki Stanisławy Zawadzkiej w krakowskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła w  1951 r. (otrzymała dyplom z wyróżnieniem). W latach 50-tych zaczęła koncertować zarówno w kraju jak i za granicą: w NRD, ZSRR, na Dalekim Wschodzie, w Belgii, RFN, Czechosłowacji, Francji, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii, Holandii, Włoszech (również przed papieżem Janem Pawłem II w Castel Gandolfo). W 1961 r. zachwycony jej talentem Tadeusz Baird zadedykował jej swoje „Erotyki”. Wtedy też skrystalizowała swój, bardzo skonkretyzowany, repertuar, bazujący głównie na muzyce oratoryjnej: utworach Bacha, Beethovena, Brahmsa, Brittena, Dworzaka, Händla, Janaczka, Monteverdiego, Mozarta, a z polskich kompozytorów – Szymanowskiego, Lutosławskiego, Bairda, Pendereckiego i Góreckiego. Sama Woytowicz określała Bacha jako „swoją miłość”. Muzyka współczesna stanowiła intrygującą pozycję w repertuarze śpiewaczki, aczkolwiek wykonywała ponad 100 partii oratoryjnych, kilkadziesiąt kantatowych i setki pieśni oraz arii. Brała udział w nagraniach płytowych całych oper dla wytwórni zagranicznych (m.in. w 1960 r. zarejestrowała w całości „Toskę” dla wytwórni Deutsche Grammophon oraz w 1973 r. „Halkę” dla Polskich Nagrań). Wystąpiła w telewizyjnej niemieckiej ekranizacji opery „Daphne” R. Straussa.
 Słynęła z działalności organizatorskiej, nie tylko w branży muzycznej. Działała m.in. w prezesurze Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. 22.10.1997 r. zainaugurowała recitalem pieśni operowych [[Kętrzyńskie Koncerty Kolegiackie]] i od tego czasu stała się inspiratorem i zaangażowanym dyrektorem artystycznym koncertów muzyki poważnej w Kętrzynie. Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna
-W grudniu 1981 r. Woytowicz wycofała się z oficjalnego życia kulturalnego, koncertując jedynie w kościołach i prywatnych salach muzycznych. W 1990 r. wróciła na estradę z okazji 75-lecia Filharmonii Łódzkiej. Zmarła w Warszawie 31.08.2005 r.<br>
+W grudniu 1981 r. Woytowicz wycofała się z oficjalnego życia kulturalnego, koncertując jedynie w kościołach i prywatnych salach muzycznych. W 1990 r. wróciła na estradę z okazji 75-lecia Filharmonii Łódzkiej. Zmarła w Warszawie 31sierpnia 2005 r.<br>
 ==Charakterystyka==

← poprzednia wersja		Wersja z 13:48, 7 kwi 2010
Linia 1:		Linia 1:
	[[Image:Woytowicz2.jpg\|thumb\|right\|200px\|Źródło: [http://www.bach-cantatas.com/Bio/Woytowicz-Stefania.htm www.bach-cantatas.com] ]]		[[Image:Woytowicz2.jpg\|thumb\|right\|200px\|Źródło: [http://www.bach-cantatas.com/Bio/Woytowicz-Stefania.htm www.bach-cantatas.com] ]]
−	(1922-2005) śpiewaczka muzyki oratoryjno-kantatowej, symfoniczno-wokalnej i kameralnej, Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna.<br>	+	(1922-2005) śpiewaczka muzyki oratoryjno-kantatowej, symfoniczno-wokalnej i kameralnej, Honorowy Obywatel Miasta Kętrzyna<br>