Spółdzielczy Dom Kultury Pegaz w Elblągu - Historia wersji

Konrad: stronę Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w Elblągu przeniósł do Spółdzielczy Dom Kultury Pegaz w Elblągu

2014-12-10T07:51:23Z

stronę Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w Elblągu przeniósł do Spółdzielczy Dom Kultury Pegaz w Elblągu

LPF o 12:15, 6 sie 2014

2014-08-06T12:15:12Z

Konrad o 08:51, 16 lip 2014

2014-07-16T08:51:42Z

HS o 13:37, 22 sty 2014

2014-01-22T13:37:42Z

Arom2001: /* Działalność */

2011-04-03T18:38:55Z

‎Działalność

Arom2001 o 17:45, 11 wrz 2010

2010-09-11T17:45:28Z

Arom2001: /* Bibliografia */

2010-09-11T17:43:48Z

‎Bibliografia

Arom2001: /* Bibliografia */

2010-09-11T17:43:28Z

‎Bibliografia

Arom2001: /* Działalność */

2010-09-11T17:42:46Z

‎Działalność

Arom2001: /* Historia */

2010-09-11T17:39:57Z

‎Historia

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 ==Historia==
-Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w [[ewim:Elbląg|Elblągu]], wybudowany w ruinie [[Kościół pw. Bożego Ciała w Elblągu|kościoła Bożego Ciała]]. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. Elbląska „Solidarność” podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
+Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w [[ewim:Elbląg|Elblągu]], wybudowany w ruinie [[Kościół pw. Bożego Ciała w Elblągu|kościoła Bożego Ciała]]. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. [[ewim:NSZZ Solidarność na Warmii i Mazurach|Elbląska „Solidarność”]] podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
 ==Działalność==
@@ Linia 22: / Linia 22: @@
 [[Category:Elbląg]]
 [[Category:Domy kultury]]
-[[Category:1971-1980]]
+[[Category:Historia kultury]]

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 ==Historia==
-Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w [[ewim:Elbląg|Elblągu]], wybudowany w ruinie kościoła Bożego Ciała. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. Elbląska „Solidarność” podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
+Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w [[ewim:Elbląg|Elblągu]], wybudowany w ruinie [[Kościół pw. Bożego Ciała w Elblągu|kościoła Bożego Ciała]]. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. Elbląska „Solidarność” podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
 ==Działalność==
@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 *popularyzowanie muzyki, teatru i plastyki poprzez zapraszanie znanych zespołów, artystów estrady, aktorów, plastyków
 Stosowano przy tym różne formy pracy: powołano sekcję miłośników jazzu, obejmującą 30 amatorów uczących się gry na różnych instrumentach. Studio piosenki prowadziło przesłuchania oraz instruktaż, poszukiwało też talentów piosenkarskich. Trzeci zespół to sekcja muzyczna, składająca się z muzyków zawodowych. Był to zespół bigbitowy, występujący w czasie wieczorków tanecznych i innych imprez rozrywkowych. Zespoły te służyły głównie młodzieży, choć istniał także klub seniorów, skupiający emerytów i rencistów z elbląskich spółdzielni, liczący około 35 osób. Największym powodzeniem cieszyły się imprezy przeznaczone głównie dla młodzieży, jak np. „Zaduszki jazzowe” z udziałem najlepszych zespołów z Wybrzeża, np.: Helmuta Nadolskiego, zespołu Baltic Jazz Band, Jazz Life, Vistula River Brass Band, grupy Ossian. Do ciekawszych wydarzeń zalicza się występ chóru akademickiego z Leningradu, zorganizowany we współpracy z Towarzystwem Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Na estradzie „Pegaza” wystąpili również Jacek Fedorowicz i Marek Grechuta. Wachlarz ofert kulturalnych obejmował również małe formy teatralne, w których prezentowali się aktorzy Teatru „Wybrzeże” i miejscowego [[Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu|Teatru Dramatycznego]]. Ważnym czynnikiem funkcjonowania „Pegaza” była konieczność wypracowywania własnych środków pieniężnych poprzez organizowanie imprez dochodowych (choinek dla dzieci, balów karnawałowych itd.). Różne instytucje i organizacje wynajmowały ją również odpłatnie na walne zebrania, sesje, wystawy itp.
 ==Bibliografia==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:pegazw elblagu.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Lassota Józef, ''Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w latach 1976-1977'', „Rocznik Elbląski”, 1979, t. 8, s. 452.]]
-Instytucja kultury działająca w Elblągu w latach 1976-1980.
+Instytucja kultury działająca w [[ewim:Elbląg|Elblągu]] w latach 1976-1980.
 ==Historia==
-Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w Elblągu, wybudowany w ruinie kościoła Bożego Ciała. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. Elbląska „Solidarność” podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
+Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” otwarto 25 września 1976 r. Jego siedzibą był budynek przy ul. Robotniczej w [[ewim:Elbląg|Elblągu]], wybudowany w ruinie kościoła Bożego Ciała. Budynek posiadał salę widowiskową z balkonem, dwie mniejsze sale i pokoje biurowe, a także kawiarenkę. Spółdzielcza placówka kultury przestała istnieć na fali wydarzeń 1980 r. Elbląska „Solidarność” podjęła wówczas uchwałę o przekazaniu Kościołowi obiektów sakralnych, które nie były wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem.
 ==Działalność==

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 *organizowanie własnych zespołów twórczych i odtwórczych, spośród młodzieży, głównie spółdzielczej
 *popularyzowanie muzyki, teatru i plastyki poprzez zapraszanie znanych zespołów, artystów estrady, aktorów, plastyków
-Stosowano przy tym różne formy pracy: powołano sekcję miłośników jazzu, obejmującą 30 amatorów uczących się gry na różnych instrumentach. Studio piosenki prowadziło przesłuchania oraz instruktaż, poszukiwało też talentów piosenkarskich. Trzeci zespół to sekcja muzyczna, składająca się z muzyków zawodowych. Był to zespół bigbitowy, występujący w czasie wieczorków tanecznych i innych imprez rozrywkowych. Zespoły te służyły głównie młodzieży, choć istniał także klub seniorów, skupiający emerytów i rencistów z elbląskich spółdzielni, liczący około 35 osób. Największym powodzeniem cieszyły się imprezy przeznaczone głównie dla młodzieży, jak np. „Zaduszki jazzowe” z udziałem najlepszych zespołów z Wybrzeża, np.: Helmuta Nadolskiego, zespołu Baltic Jazz Band, Jazz Life, Vistula River Brass Band, grupy Ossian. Do ciekawszych wydarzeń zalicza się występ chóru akademickiego z Leningradu, zorganizowany we współpracy z Towarzystwem Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Na estradzie „Pegaza” wystąpili również Jacek Fedorowicz i Marek Grechuta. Wachlarz ofert kulturalnych obejmował również małe formy teatralne, w których prezentowali się aktorzy Teatru „Wybrzeże” i miejscowego [[Teatr Dramatyczny w Elblągu |Teatru Dramatycznego]]. Ważnym czynnikiem funkcjonowania „Pegaza” była konieczność wypracowywania własnych środków pieniężnych poprzez organizowanie imprez dochodowych (choinek dla dzieci, balów karnawałowych itd.). Różne instytucje i organizacje wynajmowały ją również odpłatnie na walne zebrania, sesje, wystawy itp.
+Stosowano przy tym różne formy pracy: powołano sekcję miłośników jazzu, obejmującą 30 amatorów uczących się gry na różnych instrumentach. Studio piosenki prowadziło przesłuchania oraz instruktaż, poszukiwało też talentów piosenkarskich. Trzeci zespół to sekcja muzyczna, składająca się z muzyków zawodowych. Był to zespół bigbitowy, występujący w czasie wieczorków tanecznych i innych imprez rozrywkowych. Zespoły te służyły głównie młodzieży, choć istniał także klub seniorów, skupiający emerytów i rencistów z elbląskich spółdzielni, liczący około 35 osób. Największym powodzeniem cieszyły się imprezy przeznaczone głównie dla młodzieży, jak np. „Zaduszki jazzowe” z udziałem najlepszych zespołów z Wybrzeża, np.: Helmuta Nadolskiego, zespołu Baltic Jazz Band, Jazz Life, Vistula River Brass Band, grupy Ossian. Do ciekawszych wydarzeń zalicza się występ chóru akademickiego z Leningradu, zorganizowany we współpracy z Towarzystwem Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Na estradzie „Pegaza” wystąpili również Jacek Fedorowicz i Marek Grechuta. Wachlarz ofert kulturalnych obejmował również małe formy teatralne, w których prezentowali się aktorzy Teatru „Wybrzeże” i miejscowego [[Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu|Teatru Dramatycznego]]. Ważnym czynnikiem funkcjonowania „Pegaza” była konieczność wypracowywania własnych środków pieniężnych poprzez organizowanie imprez dochodowych (choinek dla dzieci, balów karnawałowych itd.). Różne instytucje i organizacje wynajmowały ją również odpłatnie na walne zebrania, sesje, wystawy itp.
 ==Bibliografia==

← poprzednia wersja		Wersja z 17:45, 11 wrz 2010
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Image:pegazw elblagu.jpg\|thumb\|right\|200px\|~~Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz”.<br>~~Źródło: Lassota Józef, Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w latach 1976-1977, „Rocznik Elbląski”, 1979, t. 8, s. 452.]]	+	[[Image:pegazw elblagu.jpg\|thumb\|right\|200px\|Źródło: Lassota Józef, ''Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w latach 1976-1977'', „Rocznik Elbląski”, 1979, t. 8, s. 452.]]

	Instytucja kultury działająca w Elblągu w latach 1976-1980.		Instytucja kultury działająca w Elblągu w latach 1976-1980.

← poprzednia wersja	Wersja z 07:51, 10 gru 2014
(Brak różnic)

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Bibliografia==
-#Dubiella-Polakowska, Magdalena, ''Życie społeczne Elbląga w latach 1945-2000'' / Magdalena Dubiella-Polakowska. - Elbląg : Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna, 2002. – S. 359-360.
+#Dubiella-Polakowska, Magdalena: ''Życie społeczne Elbląga w latach 1945-2000'' / Magdalena Dubiella-Polakowska. - Elbląg : Elbląska Uczelnia Humanistyczno-Ekonomiczna, 2002. – S. 359-360.
 #Lassota, Józef: ''Spółdzielczy Dom Kultury „Pegaz” w latach 1976-1977'' / Józef Lassota // „Rocznik Elbląski”. – 1979, t. 8, s. 451-453.

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 ==Działalność==
-Zespół pracowników merytorycznych, składający się z kierownika ([[Wojciech Naganowski]]) i 3 instruktorów środowiskowych, prowadziło w placówce działalność kulturalną w dwóch kierunkach: organizowanie własnych zespołów twórczych i odtwórczych, spośród młodzieży głównie spółdzielczej oraz popularyzowanie muzyki, teatru i plastyki przez zapraszanie znanych zespołów, artystów estrady, aktorów, plastyków. Stosowano przy tym różne formy pracy: powołano sekcję miłośników jazzu obejmującą 30 amatorów uczących się gry na różnych instrumentach. Studio piosenki prowadziło przesłuchania oraz instruktaż, poszukiwało też talentów piosenkarskich. Trzeci zespół to sekcja muzyczna, składająca się z muzyków zawodowych. Był to zespół bigbitowy, występujący w czasie wieczorków tanecznych ł innych imprez rozrywkowych. Te trzy zespoły służyły młodzieży. Ale był też klub seniorów, skupiający emerytów i rencistów z elbląskich spółdzielni, liczący około 35 osób. Największym powodzeniem cieszyły się imprezy przeznaczone głównie dla młodzieży, jak np. „Zaduszki jazzowe” z udziałem najlepszych zespołów z Wybrzeża, np.: Helmuta Nadolskiego, zespołu Baltic Jazz Band, Jazz Life, Vistula River Brass Band, grupy Ossian. Do ciekawszych wydarzeń zalicza się występ chóru akademickiego z Leningradu, zorganizowany we współpracy z Towarzystwem Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Na estradzie „Pegaza” wystąpili również Jacek Fedorowicz i Marek Grechuta. Wachlarz ofert kulturalnych obejmował również małe formy teatralne, w których prezentowali się aktorzy Teatru „Wybrzeże” i miejscowego [[Teatr Dramatyczny |Teatru Dramatycznego]]. Ważnym czynnikiem funkcjonowania „Pegaza” była konieczność wypracowywania własnych środków pieniężnych poprzez organizowanie imprez dochodowych (choinek dla dzieci, balów karnawałowych itd.). Różne instytucje i organizacje wynajmowały ją również odpłatnie na walne zebrania, sesje, wystawy itp.
+Zespół pracowników merytorycznych, składający się z kierownika ([[Wojciech Naganowski]]) i 3 instruktorów środowiskowych, prowadziło w placówce działalność kulturalną w dwóch kierunkach:
 ==Bibliografia==