Siegfried Lenz - Historia wersji

Elwira o 12:34, 7 paź 2014

2014-10-07T12:34:24Z

LPF o 09:27, 21 lip 2014

2014-07-21T09:27:16Z

Aklime: Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", okładki i opisu

2013-10-24T07:50:04Z

Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", okładki i opisu

Aklime: Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia"

2013-10-24T07:33:10Z

Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia"

Arom2001 o 12:56, 24 paź 2011

2011-10-24T12:56:07Z

Arom2001 o 12:55, 24 paź 2011

2011-10-24T12:55:36Z

Arom2001 o 12:53, 24 paź 2011

2011-10-24T12:53:29Z

Arom2001 o 11:36, 20 paź 2011

2011-10-20T11:36:41Z

Arom2001 o 11:57, 4 sie 2011

2011-08-04T11:57:54Z

Arom2001 o 11:56, 4 sie 2011

2011-08-04T11:56:50Z

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 [[Image:lenz_s_pokaz.jpg|thumb|right|200px|Zaproszenie na pokaz filmu ''Muzeum Ziemi Ojczystej'', Ełk, 2010.<br>Źródło: Archiwum WBP w Olsztynie.]]
 [[Image:lenz_s_rysunek.jpg|thumb|right|200px|''Siegfried Lenz'', rysunek węglem.<br>Źródło: Siegfried Lenz, ''Selbstversetzung'', Hamburg, 2006, strona przedtytułowa.]]
-(1926- ) – pisarz, dziennikarz
+(1926-2014) – pisarz, dziennikarz
 ==Biografia==
-Urodził się 17 marca 1926 r. w [[ewim:Ełk|Ełku]] (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności [[ewim:Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]] na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Mieszka i pracuje w Hamburgu.
+Urodził się 17 marca 1926 r. w [[ewim:Ełk|Ełku]] (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności [[ewim:Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]] na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Do końca życia mieszkał i pracował w Hamburgu. Zmarł 7 października 2014 roku w Niemczech.
 ==Twórczość==

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 ==Biografia==
-Urodził się 17 marca 1926 r. w Ełku (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności Prus Wschodnich na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Mieszka i pracuje w Hamburgu.
+Urodził się 17 marca 1926 r. w [[ewim:Ełk|Ełku]] (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności [[ewim:Prusy Wschodnie|Prus Wschodnich]] na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Mieszka i pracuje w Hamburgu.
 ==Twórczość==
@@ Linia 88: / Linia 88: @@
 <references/>
-[[Category:Pisarze|Lenz,Siegfried]]
+[[Category:Pisarze i poeci|Lenz,Siegfried]]
-[[Category:Dziennikarze|Lenz,Siegfried]]
+[[Category:Dziennikarze i publicyści|Lenz,Siegfried]]
 [[Category:Literatura|Lenz,Siegfried]]
 [[Category:Powiat ełcki|Lenz,Siegfried]]
-[[Category:1945-1960|Lenz,Siegfried]]
+[[Category:Ełk|Lenz,Siegfried]]
-[[Category:1961-1970|Lenz,Siegfried]]
+[[Category:1945-1989|Lenz,Siegfried]]
-[[Category:1971-1980|Lenz,Siegfried]]
+[[Category:1990-|Lenz,Siegfried]]

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 [[Image:lenz_s_muzeum.jpg|thumb|right|200px|Powieść w tłumaczeniu Elizy Borg i Marii Przybyłowskiej, Olsztyn, Borussia, 2010.]]
 [[Image:lenz_s_sulejki.jpg|thumb|right|200px|Zbiór opowiadań ''Słodkie Sulejki'' w przekładzie Marianny Świętek, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie, 1988.]]
 [[Image:lenz_s_sulejki2.jpg|thumb|right|200px|Jedno z opowiadań ze zbioru ''Słodkie Sulejki'' z ilustracjami Jacky Gleich, Hamburg, Hoffmann und Campe, 2009.]]
 [[Image:lenz_s_borussia.jpg|thumb|right|200px|Numer specjalny pisma „[[Borussia]]” poświęcony autorowi.]]
@@ Linia 35: / Linia 36: @@
 **''Występy gościnne'' (''Landesbühne'', wyd. polskie 2011)
 *Opowiadania
-**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988, II wyd. 2013 Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia")
+**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988, II wyd. polskie Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013)
 **''Łowca drwin'' (''Jäger des Spotts'', 1958)
 **''Statek latarnia'' (''Das Feuerschiff'', 1960)

@@ Linia 35: / Linia 35: @@
 **''Występy gościnne'' (''Landesbühne'', wyd. polskie 2011)
 *Opowiadania
-**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988)
+**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988, II wyd. 2013 Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia")
 **''Łowca drwin'' (''Jäger des Spotts'', 1958)
 **''Statek latarnia'' (''Das Feuerschiff'', 1960)

@@ Linia 80: / Linia 80: @@
 <youtube>QPvIrZDbios</youtube>
 ''Siegfried Lenz - International Authors stage - The Black Diamond''.<br>
-Realizator: DenSorteDiamant, Biblioteka Królewska, Kopenhaga, 2010. Prowadzenie wywiadu: Lykke Friis.
+Realizator: DenSorteDiamant, Biblioteka Królewska, Kopenhaga, 2010. Prowadzenie wywiadu: Lykke Friis.<br>
-Źródło: [http://www.youtube.com/watch?v=QPvIrZDbios www.youtube.com]
+Źródło: [http://www.youtube.com/watch?v=QPvIrZDbios www.youtube.com]<br>
 Więcej nagrań dotyczących  [http://www.google.pl/search?q=Siegfried+Lenz&start=10&hl=pl&client=firefox-a&sa=N&rls=org.mozilla:pl:official&prmd=ivnsob&source=univ&tbm=vid&tbo=u&ei=BmY6TuHBMcWe-QbjoeyVAg&ved=0CD0QqwQ4Cg&biw=1440&bih=737 Siegfrieda Lenza]

@@ Linia 55: / Linia 55: @@
 *Nagroda im. Lwa Kopielewa
 *Złoty Laur Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego<ref> lek, ''Honory dla Lenza = Auszeichnungen für Lenz'', „Mitteilungsblatt”, 2010, nr 7, s. 8-9.</ref>
-Jest ponadto honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu.
+Jest ponadto honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu. W październiku 2011 r. został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Ełku.<ref>Agnieszka Żukowska, ''Tu żyją jego wspomnienia, tu zostawił niezatarty ślad : Siegfried Lenz został pierwszym honorowym obywatelem w powojennej historii miasta'', „Gazeta Olsztyńska”, 2011, nr 244, s. 6; Magda Hirsztritt, ''Kochać nie posiadając : wzruszony Siegfried Lenz odebrał wczoraj tytuł honorowego obywatela'', „Gazeta Współczesna”, 2011, nr 202, s. 3.</ref>
 ==Popularyzacja==

@@ Linia 59: / Linia 59: @@
 ==Popularyzacja==
 Twórczość Siegfrieda Lenza była wielokrotnie tematem rozważań krytyczno-literackich oraz biograficznych, zarówno w środowisku naukowym polskim jak i niemieckim. W 2009 r. w Krutyni odbyła się konferencja poświęcona osobie autora zorganizowana w ramach [[XVI Rozmowy Mazurskie |XVI Rozmów Mazurskich]]. Podczas [[XIII Rozmowy Mazurskie |XIII Rozmów Mazurskich]] Marianne Kopp wygłosiła referat poświęcony opowiadaniom ''Słodkie Sulejki''. W 1992 w czasie [[X Sympozjum Ekumeniczne w Olsztynie| X Sympozjum Ekumenicznego w Olsztynie]] analizę twórczości Lenza zaprezentował dr [[Jan Chłosta]]. Opublikowano liczne artykuły na łamach pism regionalnych, m.in. „[[Masurische Storchenpost]]”<ref> „Mazurische Storchenpost”, 2003/8, 11, 12; 2004/4, 11; 2006/10, 11; 2007/1, 2; 2009/2, 10; 2010/8.</ref> Lenzowi został także poświęcony wiersz Jarosława Klimczykiewicza pt. ''Zardzewiały bębenek'' („Odra”, 2010/4).
-W 2005 odbyła w Olecku odbyła się Konferencja studencka ''Pisarze z Prusy Wschodnich''. Jedenym z referentów była Anna Humienna, autorka pracy magisterskiej na temat ''Siegfried Lenz i realia Ełku w jego powieści „Muzeum ziemi ojczystej”''. 20 listopada 2010 r. w [[Miejskia biblioteka Publiczna w Ełku|Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ełku]] odbył się pokaz filmu zrealizowanego na podstawie książki ''Muzeum Ziemi Ojczystej'' (''Heimatmuseum'') w reżyserii Egona Günthera. Spotkanie zorganizowało [[Stowarzyszenie Edukacyjno-Kulturalne „Ełk XXI”]] oraz [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku]].
+W 2005 odbyła w Olecku odbyła się Konferencja studencka ''Pisarze z Prusy Wschodnich''. Jednym z referentów była Anna Humienna, autorka pracy magisterskiej na temat ''Siegfried Lenz i realia Ełku w jego powieści „Muzeum ziemi ojczystej”''. 20 listopada 2010 r. w [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku|Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ełku]] odbył się pokaz filmu zrealizowanego na podstawie książki ''Muzeum Ziemi Ojczystej'' (''Heimatmuseum'') w reżyserii Egona Günthera. Spotkanie zorganizowało [[Stowarzyszenie Edukacyjno-Kulturalne „Ełk XXI”]] oraz [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku]].
 ==Ciekawostki==