Okręg Olsztyński Związku Polskich Artystów Plastyków - Historia wersji

LPF o 09:53, 7 paź 2014

2014-10-07T09:53:22Z

LPF o 12:59, 6 sie 2014

2014-08-06T12:59:53Z

Konrad o 06:58, 1 sie 2014

2014-08-01T06:58:40Z

Konrad o 06:57, 1 sie 2014

2014-08-01T06:57:19Z

Konrad o 06:56, 1 sie 2014

2014-08-01T06:56:40Z

Konrad o 06:55, 1 sie 2014

2014-08-01T06:55:50Z

Konrad o 06:54, 1 sie 2014

2014-08-01T06:54:39Z

Konrad o 06:43, 1 sie 2014

2014-08-01T06:43:38Z

Konrad o 06:43, 1 sie 2014

2014-08-01T06:43:05Z

Konrad o 06:40, 1 sie 2014

2014-08-01T06:40:13Z

@@ Linia 146: / Linia 146: @@
 [[Category:Rzeźbiarze]]
 [[Category:Graficy i rysownicy]]
-[[Category:Stowarzyszenia i kluby]]
+[[Category:Stowarzyszenia]]
 [[Category:Galerie]]
 [[Category:Wystawy]]

@@ Linia 68: / Linia 68: @@
 W połowie 1982 r. Prezesem został [[Bolesław Marschall]]. Nowy Zarząd nie zdążył rozwinąć działalności z powodu rozwiązania Związku Polskich Artystów Plastyków 20 czerwca 1983 r. Kierownictwo i opiekę nad majątkiem ZPAP w Olsztynie przejął z upoważnienia wojewody pełnomocnik [[Kazimierz Oniszczuk]]. Sporządzono bilans likwidacyjny, a dokumentację przekazano do Archiwum Państwowego.
-W drugiej połowie 1983 r. powołano w miejsce ZPAP Przedsiębiorstwo Państwowe "Sztuka Polska". Olsztyńska delegatura tej organizacji wywalczyła lokal handlowy przy ul. 1 Maja w 1984 r. Mimo tego sukcesu ogólna atmosfera wśród plastyków była zła. Rozwiązanie organizacji interpretowano jako zemstę władz za poparcie "Solidarności". Wielu artystów nie przynależało w tym czasie do żadnego związku - powszechna była "emigracja wewnętrzna" i zamknięcie się we własnych pracowniach. Wielu dotknęły represje - utrata pracowni, przypadki eksmisji bez wyraźnego powodu.
+W drugiej połowie 1983 r. powołano w miejsce ZPAP Przedsiębiorstwo Państwowe "Sztuka Polska". Olsztyńska delegatura tej organizacji wywalczyła lokal handlowy przy ul. 1 Maja w 1984 r. Mimo tego sukcesu ogólna atmosfera wśród plastyków była zła. Rozwiązanie organizacji interpretowano jako zemstę władz za poparcie [[ewim:NSZZ Solidarność na Warmii i Mazurach|"Solidarności"]]. Wielu artystów nie przynależało w tym czasie do żadnego związku - powszechna była "emigracja wewnętrzna" i zamknięcie się we własnych pracowniach. Wielu dotknęły represje - utrata pracowni, przypadki eksmisji bez wyraźnego powodu.
 ==Reaktywacja ZPAP po 1989 r.==

@@ Linia 61: / Linia 61: @@
 czerwca 1980 r. na Prezesa wybrano [[Janusz Kochanowski|Janusza Kochanowskiego]]. Relacje Związku z Wydziałem Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego uległy poprawie. Wojewoda powołał [[Roman Ławrynowicz|Romana Ławrynowicza]] na stanowisko inspektora ds. plastyki. Postanowiono również opiniować i uzgadniać plenery z Zarządem ZPAP, zapraszać przedstawicieli ZPAP na kolegium dot. środowiska plastycznego oraz powoływać przedstawiciela ZPAP do komisji zakupów dzieł sztuki. Nie udało się jednak uzyskanie zgody na lokal handlowy w Olsztynie dla plastyków.
-Do szczególnych wydarzeń w tym czasie należała wystawa "Plastyka Olsztyńska w 35-leciu PRL", która trwała od 10 grudnia 1980 r. do 18 stycznia 1981 r. Zaprezentowano niej pracę ok. 50 olsztyńskich plastyków. Zorganizowano obok cykl spotkań autorskich ([[Bogdan Stefanów]], [[Janusz Wierzyński]], [[Mirosław Smerek]]).
+Do szczególnych wydarzeń w tym czasie należała wystawa "Plastyka Olsztyńska w 35-leciu PRL", która trwała od 10 grudnia 1980 r. do 18 stycznia 1981 r. Zaprezentowano na niej pracę ok. 50 olsztyńskich plastyków, a obok cykl spotkań autorskich ([[Bogdan Stefanów]], [[Janusz Wierzyński]], [[Mirosław Smerek]]).
 ==Trudny okres lat 80.==

@@ Linia 43: / Linia 43: @@
 W 1974 r. odbył się Nadzwyczajny Statutowy Zjazd ZPAP w Olsztynie. Oceniony został negatywnie. Utrudniono bowiem młodym artystom wstępowanie do Związku - żądano dowodów działalności artystycznej i osiągnięć twórczych. Sekretarz [[Henryk Oszczakiewicz]] zarzucił Prezesowi autokratyzm w rządzeniu Związkiem i umniejszenie roli Zarządu. Kolejnym zarzutem zgłoszonym przez [[Maria Szymańska|Marię Szymańską]] była nierzetelność przy zakupach prac plastycznych przez Wydział Kultury.
-maja 1974 r. nowym Prezesem został [[Artur Nichthauser]]. Zarząd powołał wtedy Radę Artystyczną Okręgu, Radę Artystyczną Sekcji Malarstwa oraz Sekcję Rzeźby. Zwiększono kadencję Zarządu z 2 do 3 lat. Rozpoczęto wydawanie biuletynu informacyjnego "Komunikat". Na wniosek Plastyka Miejskiego Zarząd powołał Komisję Estetyzacji Miasta (skład 6-osobowy reprezentujący wszystkie sekcje Okręgu). Polepszyła się sytuacja z pracowniami - ok. 50 % artystów posiadało swoje własne pracownie. W 1974 r. sytuację bytową poprawiła ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym artystów plastyków. W 1975 r. Zarząd zorganizował wystawę "O Medal Prezydenta" obejmującą wszystkie dziedziny plastyki. Od 1981 r. była to stała impreza artystyczna. W 1998 r. została wznowiona jako [[Olsztyńskie Biennale Plastyki]].
+maja 1974 r. nowym Prezesem został [[Artur Nichthauser]]. Zarząd powołał wtedy Radę Artystyczną Okręgu, Radę Artystyczną Sekcji Malarstwa oraz Sekcję Rzeźby. Zwiększono kadencję Zarządu z 2 do 3 lat. Rozpoczęto wydawanie biuletynu informacyjnego "Komunikat". Na wniosek Plastyka Miejskiego Zarząd powołał Komisję Estetyzacji Miasta (skład 6-osobowy reprezentujący wszystkie sekcje Okręgu). Polepszyła się sytuacja z pracowniami - ok. 50 % artystów posiadało swoje własne pracownie. W 1974 r. sytuację bytową poprawiła ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym artystów plastyków. W 1975 r. Zarząd zorganizował wystawę "O Medal Prezydenta" obejmującą wszystkie dziedziny plastyki. Od 1981 r. była to stała impreza artystyczna. W 1998 r. została wznowiona jako [[Olsztyńskie Biennale Plastyki „O Medal Prezydenta”]].
 Na zakończenie kadencji Zarządu przypadała 30. rocznica plastyki olsztyńskiej. Uroczyste obchody Jubileuszu obyły się 1 marca 1977 r. Wręczono artystom odznaczenia: "Zasłużony Działacz Kultury" i "Zasłużonym dla Warmii i Mazur". W Domu Środowisk Twórczych w Olsztynie zaprezentowano wystawę prac pozostałych po zmarłych artystach olsztyńskiego Okręgu.

@@ Linia 37: / Linia 37: @@
 Rozwijała się działalność wystawiennicza, w tym zagraniczna - wystawiali artyści: [[Henryk Mączkowski]] - Francja, [[Barbara Lis-Romańczuk]] - Czechosłowacja, RFN, Bułgaria i ZSRR, [[Małgorzata Korolko]] - Węgry.
-Indywidualne wystawy prezentowali w kraju m.in. : [[Barbara Hulanicka]], [[Eugeniusz Jankowski]], [[Aleksander Kaźmierczak]], [[Małgorzata Korolko]], [[Hieronim Skurpski]], [[Mirosław Smerek]], [[Bogdan Stefanów]], [[Andrzej Samulowski]] i [[Michał Sawaniuk]]. Dużym powodzeniem cieszyły się wystawy w [[Galeria Sztuki Współczesnej w Reszlu|Galerii Sztuki Współczesnej w Reszlu]] organizowane przez [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze”]]. Do cieniów tamtych czasów należą z pewnością kłopoty bytowe wielu artystów - z uprawiania malarstwa sztalugowego i grafiki nie można było się utrzymać, nie wspominając nawet o zabezpieczeniu chorobowym i emerytalnym. Od 1969 r. obowiązywał zakaz nabywania dzieł sztuki przez zakłady pracy. Z pomocą przychodził Zarząd ZPAP, który udzielał zapomogi, pożyczki i stypendia.
+Indywidualne wystawy prezentowali w kraju m.in. : [[Barbara Hulanicka]], [[Eugeniusz Jankowski]], [[Aleksander Kaźmierczak]], [[Małgorzata Korolko]], [[Hieronim Skurpski]], [[Mirosław Smerek]], [[Bogdan Stefanów]], [[Andrzej Samulowski]] i [[Michał Sawaniuk]]. Dużym powodzeniem cieszyły się wystawy w [[Galeria „Zamek” w Reszlu|Galerii Sztuki Współczesnej w Reszlu]] organizowane przez [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze”]]. Do cieniów tamtych czasów należą z pewnością kłopoty bytowe wielu artystów - z uprawiania malarstwa sztalugowego i grafiki nie można było się utrzymać, nie wspominając nawet o zabezpieczeniu chorobowym i emerytalnym. Od 1969 r. obowiązywał zakaz nabywania dzieł sztuki przez zakłady pracy. Z pomocą przychodził Zarząd ZPAP, który udzielał zapomogi, pożyczki i stypendia.
 maja 1972 r. stanowisko Prezesa objął [[Eugeniusz Jankowski]]. W tym samym roku Okręg zorganizował III konkurs kopernikowski. Wpłynęły 83 prace. W sierpniu 1972 r. odbył się II Międzynarodowy Plener "Warmia - ziemia Kopernika". Uczestniczyli w nim artyści z ZSRR, Francji i Belgii. Wielka rzeźba z piaskowca wykonana na plenerze przez Belga Jean Marie Becheta stoi do dnia dzisiejszego przy ulicy Zamkowej. Rozwijała się współpraca ze Stowarzyszeniem "Pojezierze" - efektem były wystawy w Londynie i Glasgow i na Węgrzech. Stale rosła też działalność wystawiennicza w kraju i za granicą.

@@ Linia 28: / Linia 28: @@
 ==Nowa siedziba ZPAP==
-W grudniu 1966 r. stanowisko Prezesa objął [[Henryk Oszczakiewicz]]. Julian Dadlez złożył rezygnację ze względu na stan zdrowia. W tym czasie rozpoczęto budowę nowej siedziby na dolnym dziedzińcu [[Zamek w Olsztynie|Zamku Olsztyńskiego]]. Opracowano plan działań w związku z jubileuszem 500-lecia urodzin [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]]. Kontynuowano z powodzeniem wystawiennictwo indywidualne i zbiorowe w kraju i za granicą (m. in. Hieronim Skurpski w w Rostocku w 1965 r. i w 1967 r. w Danii). Rozwijała się współpraca z innymi Oddziałami ZPAP. Do znaczących wystaw zaliczyć należy: "XX lat PRL w twórczości plastycznej Okręgu Olsztyńskiego ZPAP" (1964/1965), "Olsztyn wczoraj i dziś" (1965) oraz wystawę z okazji 20-lecia plastyki olsztyńskiej, na której zaprezentowano blisko 300 prac malarskich, graficznych, rzeźb i tkanin.
+W grudniu 1966 r. stanowisko Prezesa objął [[Henryk Oszczakiewicz]]. Julian Dadlez złożył rezygnację ze względu na stan zdrowia. W tym czasie rozpoczęto budowę nowej siedziby na dolnym dziedzińcu [[Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie|Zamku Olsztyńskiego]]. Opracowano plan działań w związku z jubileuszem 500-lecia urodzin [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]]. Kontynuowano z powodzeniem wystawiennictwo indywidualne i zbiorowe w kraju i za granicą (m. in. Hieronim Skurpski w w Rostocku w 1965 r. i w 1967 r. w Danii). Rozwijała się współpraca z innymi Oddziałami ZPAP. Do znaczących wystaw zaliczyć należy: "XX lat PRL w twórczości plastycznej Okręgu Olsztyńskiego ZPAP" (1964/1965), "Olsztyn wczoraj i dziś" (1965) oraz wystawę z okazji 20-lecia plastyki olsztyńskiej, na której zaprezentowano blisko 300 prac malarskich, graficznych, rzeźb i tkanin.
 maja 1967 r. na Prezesa wybrano [[Mieczysław Romańczuk|Mieczysława Romańczuka]]. Działania Okręgu koncentrowały się na 25-leciu PRL (konkurs "Warmia i Mazury w 25-lecie PRL"), 25-leciu ZPAP oraz na obchodach 500. rocznicy urodzin [[Mikołaj Kopernik|Mikołaja Kopernika]]. Dla uczczenia jubileuszów wielu artystów pracowało w ramach czynów społecznych - dekorowano lokale, projektowano plansze, wykonywano malarstwo ścienne i ofiarowano obrazy. W 25. rocznicę wyzwolenia miasta zorganizowano wystawę zbiorową w [[Dom Środowisk Twórczych w Olsztynie|Domu Środowisk Twórczych w Olsztynie]]. Od wielu lat trwała współpraca między PSP (Pracownie Sztuk Plastycznych) a olszyńskim ZPAP - usługi plastyczne będące ważnym dochodem artystów.  Doszło jednak do konfliktu między instytucjami na tle obsady personalnej Kolegium Rzeczoznawców, które decydowało o wysokości wynagrodzeń. Konflikt złagodzono po interwencji Podstawowej Organizacji Partyjnej [[ewim:PZPR na Warmii i Mazurach|PZPR]] i zwołaniu zebrania otwartego. W 1970 r. kontrola NIK stwierdziła uchybienia w funkcjonowaniu PSP, które potwierdzały zarzuty ZPAP. W konsekwencji doprowadzono do zmiany dyrektora PSP. W tym samym czasie nastąpiła poprawa w sprawie brakujących pracowni dla artystów - otrzymano kilka pracowni dzięki współpracy ze Spółdzielnią Mieszkaniową "Pojezierze".

@@ Linia 37: / Linia 37: @@
 Rozwijała się działalność wystawiennicza, w tym zagraniczna - wystawiali artyści: [[Henryk Mączkowski]] - Francja, [[Barbara Lis-Romańczuk]] - Czechosłowacja, RFN, Bułgaria i ZSRR, [[Małgorzata Korolko]] - Węgry.
-Indywidualne wystawy prezentowali w kraju m.in. : [[Barbara Hulanicka]], [[Eugeniusz Jankowski]], [[Aleksander Kaźmierczak]], [[Małgorzata Korolko]], [[Hieronim Skurpski]], [[Mirosław Smerek]], [[Bogdan Stefanów]], [[Andrzej Samulowski]] i [[Michał Sawaniuk]]. Dużym powodzeniem cieszyły się wystawy w [[Galeria Sztuki Współczesnej w Reszlu|Galerii Sztuki Współczesnej w Reszlu]] organizowane przez [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne "Pojezierze"]]. Do cieniów tamtych czasów należą z pewnością kłopoty bytowe wielu artystów - z uprawiania malarstwa sztalugowego i grafiki nie można było się utrzymać, nie wspominając nawet o zabezpieczeniu chorobowym i emerytalnym. Od 1969 r. obowiązywał zakaz nabywania dzieł sztuki przez zakłady pracy. Z pomocą przychodził Zarząd ZPAP, który udzielał zapomogi, pożyczki i stypendia.
+Indywidualne wystawy prezentowali w kraju m.in. : [[Barbara Hulanicka]], [[Eugeniusz Jankowski]], [[Aleksander Kaźmierczak]], [[Małgorzata Korolko]], [[Hieronim Skurpski]], [[Mirosław Smerek]], [[Bogdan Stefanów]], [[Andrzej Samulowski]] i [[Michał Sawaniuk]]. Dużym powodzeniem cieszyły się wystawy w [[Galeria Sztuki Współczesnej w Reszlu|Galerii Sztuki Współczesnej w Reszlu]] organizowane przez [[Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „Pojezierze”]]. Do cieniów tamtych czasów należą z pewnością kłopoty bytowe wielu artystów - z uprawiania malarstwa sztalugowego i grafiki nie można było się utrzymać, nie wspominając nawet o zabezpieczeniu chorobowym i emerytalnym. Od 1969 r. obowiązywał zakaz nabywania dzieł sztuki przez zakłady pracy. Z pomocą przychodził Zarząd ZPAP, który udzielał zapomogi, pożyczki i stypendia.
 maja 1972 r. stanowisko Prezesa objął [[Eugeniusz Jankowski]]. W tym samym roku Okręg zorganizował III konkurs kopernikowski. Wpłynęły 83 prace. W sierpniu 1972 r. odbył się II Międzynarodowy Plener "Warmia - ziemia Kopernika". Uczestniczyli w nim artyści z ZSRR, Francji i Belgii. Wielka rzeźba z piaskowca wykonana na plenerze przez Belga Jean Marie Becheta stoi do dnia dzisiejszego przy ulicy Zamkowej. Rozwijała się współpraca ze Stowarzyszeniem "Pojezierze" - efektem były wystawy w Londynie i Glasgow i na Węgrzech. Stale rosła też działalność wystawiennicza w kraju i za granicą.
@@ Linia 98: / Linia 98: @@
 ==Multimedia==
 <youtube>NUvFEwtPMdM</youtube>
 ==Bibliografia==

@@ Linia 76: / Linia 76: @@
 Początek lat 90. rozpoczął długoletni konflikt prawny związany z siedzibą ZPAP dzieloną z BWA i będącą kwestionowaną własnością [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie]]. Przeprowadzano długie negocjacje z władzami celem odzyskania lokalu przy 1 Maja. Ponadto w 1990 r. powstał podział olsztyńskich plastyków mający swe korzenie jeszcze w latach 80. - powstało Warmińsko-Mazurskie Stowarzyszenie Artystów Plastyków. Trudną sytuację dopełniały kłopoty finansowe - brak wsparcia ze strony władz, trudna sytuacja bytowa niektórych artystów.
-Z powodzeniem ruszyła natomiast działalność artystyczna - w 1990 r. wystawa we Francji, w 1991 r. pierwsza wystawa środowiskowa po stanie wojennym [[Wystawa Prac Olsztyńskiego Środowiska Artystycznego „Kartoteka”‘91|"Kartoteka 91"]], w 1992 r. współpraca z firmami polskimi i niemieckimi, Międzynarodowe Sympozjum Lions Club oraz wystawy artystów polskich i zagranicznych.
+Z powodzeniem ruszyła natomiast działalność artystyczna - w 1990 r. wystawa we Francji, w 1991 r. pierwsza wystawa środowiskowa po stanie wojennym [[Wystawa Prac Olsztyńskiego Środowiska Artystycznego „Kartoteka” ‘91|"Kartoteka 91"]], w 1992 r. współpraca z firmami polskimi i niemieckimi, Międzynarodowe Sympozjum Lions Club oraz wystawy artystów polskich i zagranicznych.
 kwietnia 1993 r. Prezesem wybrano [[Ewa Plichta-Lubieniecka|Ewę Plichtę-Lubieniecką]]. Pozyskano nowego sponsora - Tomasz Wenclowicza. Dzięki temu dokonano remontu siedziby Związku. Udało się ją utrzymać mimo słabych wyników prowadzonej działalności gospodarczej Związku. Nowością w Galerii ZPAP były koncerty muzyczne, które często towarzyszyły wystawom plastycznym. Trwały trudne negocjacje z dyrekcją Muzeum, która chciała przenieść ZPAP do mało atrakcyjnej siedziby - zabytkowych magazynów.

← poprzednia wersja		Wersja z 06:40, 1 sie 2014
Linia 52:		Linia 52:

	Kolejnym ważnym zadaniem była estetyzacja miast i wsi. Olsztyński ZPAP sprawował patronat nad miejscowościami w całym województwie. Projektowano dekoracje i elementy przestrzenne.		Kolejnym ważnym zadaniem była estetyzacja miast i wsi. Olsztyński ZPAP sprawował patronat nad miejscowościami w całym województwie. Projektowano dekoracje i elementy przestrzenne.
		+
		+	W 1977 r. zorganizowano międzynarodowy [[Plener Plastyczny „Lidzbark Warmiński ‘77”]].

	W 1978 r. nawiązano współpraca z grupą plastyków "Malkasten" z Dusseldorfu. Wystawiono w maju 1978 r. prace olsztyńskich artystów w Niemczech, a we wrześniu niemieckich w Olsztynie. Z powodzeniem kontynuowano działalność wystawienniczą, konkursy i plenery.		W 1978 r. nawiązano współpraca z grupą plastyków "Malkasten" z Dusseldorfu. Wystawiono w maju 1978 r. prace olsztyńskich artystów w Niemczech, a we wrześniu niemieckich w Olsztynie. Z powodzeniem kontynuowano działalność wystawienniczą, konkursy i plenery.