Miracula Sancti Nicolai - Historia wersji

LPF o 07:26, 12 lis 2014

2014-11-12T07:26:05Z

Elwira: /* Historia */

2012-03-16T16:17:25Z

‎Historia

Elwira: /* Historia */

2012-03-16T16:16:40Z

‎Historia

Nimia2: /* Twórcy */

2011-07-02T16:45:40Z

‎Twórcy

Nimia2: Utworzył nową stronę „[[Image:mira.jpg|thumb|right|250px|cb
Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]] Łaciński dramat liturgiczny – funkcjonujący z p…”

2011-07-02T16:45:16Z

Utworzył nową stronę „thumb|right|250px|cb Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] Łaciński dramat liturgiczny – funkcjonujący z p…”

Nowa strona

[[Image:mira.jpg|thumb|right|250px|cb Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]]
Łaciński dramat liturgiczny – funkcjonujący z polskim podtytułem – ''Cuda św. Mikołaja'' – jeden z najstarszych zabytków europejskiego teatru, opracowany i wykonywany przez członków [[Schola Teatru „Węgajty”|Scholi Teatru „Węgajty”]] od 2007 r.
==Historia==
Źródłem tekstu jest rękopis z opactwa St. Benoit-sur-Loire (Francja), w którym zawarto cykl czterech średniowiecznych dramatów, zapisanych w XII w. Opatrzone muzyką teksty przedstawiają cuda dokonane przez św. Mikołaja, biskupa Miry Licejskiej w Azji Mniejszej (obecnie Demre w Turcji), oraz łaski doznane przez wiernych za jego wstawiennictwem. Manuskrypt znajduje się obecnie w bibliotece w Orleans we Francji. 
Artyści [[Schola Teatru Wiejskiego Węgajty| Scholi z Węgajt]] korzystali z wielu źródeł, by jak najstaranniej odtworzyć całokształt widowiska. Studiowali m.in. miniatury, by nauczyć się specyfiki dawnych gestów liturgiczno-artystycznych (przyklęknięcie, złożenie dłoni). Opisywany dramat [[Schola Teatru Wiejskiego Węgajty| Schola]] wystawiła po raz pierwszy 11 lutego 2007 r. w olsztyńskim [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|zamku]], siedzibie [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|[[Muzeum Warmii i Mazur]], w ramach Festiwalu [[Atlantyda Północy]]. W interpretacji [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi]] było to w okresie karnawału, ze względu na świąteczny oraz akademicko-ludowy charakter dramatu. Nowością było – w stosunku do poprzednich programów zespołu – wyprowadzenie widowiska z przestrzeni kościoła (jako że według źródeł historycznych dramat ten nie był częścią liturgii). 
[[Image:mira2.jpg|thumb|right|250px|cb Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]]
==Twórcy==
*kierownictwo artystyczne – [[Johann Wolfgang Niklaus]]
*scenariusz, oprawa muzyczna – [[Maciej Kazinski]]
*konsultacja teatralna, gesty – [[Anna Łopatowska]]
*analiza muzyczna rękopisu – [[Robert Pożarski]]
*scenografia, kostiumy – [[Małgorzata Dżygadło-Niklaus]]
*aranżacja pochodów, współpraca koncepcyjna – [[Jacek Hałas]]
*[[prowadzenie kapeli – [[Paweł Iwaszkiewicz]]
*kompozycja fanfar – [[Jarosław Kordaczuk]]
*feretrony – [[Magdalena Schmidt-Góra]]
*pracownia krawiecka – [[Ewa Kaczyńska]]
*pracownia stolarska – [[Marek Wojtkowski]]
*pracownia kowalska – [[Paweł Pękalski]]
==Akcja==
Pierwszy dramat cyklu pt. ''Tres filiae'' to historia o tym, jak święty obdarza posagiem trójkę dziewcząt, których ojca nie stać na taki wydatek, więc nie mógł ich wydać za mąż. Następna część, ''Iconia Sancti Nicolai'', to opowieść o Żydzie, który skrycie czcił św. Mikołaja – interwencja patrona uratowała majątek kupca z rąk rabusiów. Kolejny dramat pt. ''Tres clerici'' opowiada o wskrzeszeniu przez świętego trzech wędrownych studentów, podstępnie obrabowanych i zamordowanych podczas podróży. Ostatnia część, ''Filius Getronis'', przedstawia dzieje porwania i cudownego powrotu do domu chłopca porwanego przez pogańskiego króla.
==Bibliografia==
#Marszałek, Agnieszka: ''Adeamus, audiamus...'' / Agnieszka Marszałek // „Didaskalia”. - 2007, nr 2, s. 90-93.
#Piotrowska, Joanna: ''Średniowieczna muzyka na żywo, z emocjami i w kostiumach : Schola Teatru Węgajty wystawiła premierowe „Cuda świętego Mikołaja”'' / JoannaPiotrowska // „Gazeta Olsztyńska”. - 2007, nr 37, dod. „Olsztyn Dzień po Dniu”, nr 881, s. 7
#Prussak, Maria: ''Tradycja i nasz czas'' / Maria Prussak // „Teatr”. - 2007, nr 10, s. 43-47.
==Przypisy==
<references/>
==Zobacz też==
*opis dramatu na stronie www [[Schola Teatru „Węgajty”|Scholi]]: [http://www.wegajty.pl/miracula_sancti_nicolai.php http://www.wegajty.pl]
[[Category: Spektakle]] [[Category: Teatr]] [[Category: Powiat olsztyński]] [[Category: 2001-2010]] [[Category: 2011-2020]]

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ==Historia==
 Źródłem tekstu jest rękopis z opactwa St. Benoit-sur-Loire (Francja), w którym zawarto cykl czterech średniowiecznych dramatów, zapisanych w XII w. Opatrzone muzyką teksty przedstawiają cuda dokonane przez św. Mikołaja, biskupa Miry Licejskiej w Azji Mniejszej (obecnie Demre w Turcji), oraz łaski doznane przez wiernych za jego wstawiennictwem. Manuskrypt znajduje się obecnie w bibliotece w Orleans we Francji.<Br>
-Artyści [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi z Węgajt]] korzystali z wielu źródeł, by jak najstaranniej odtworzyć całokształt widowiska. Studiowali m.in. miniatury, by nauczyć się specyfiki dawnych gestów liturgiczno-artystycznych (przyklęknięcie, złożenie dłoni). Opisywany dramat [[Schola Teatru „Węgajty”| Schola]] wystawiła po raz pierwszy 11 lutego 2007 r. w olsztyńskim [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|zamku]], siedzibie [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|[[Muzeum Warmii i Mazur]], w ramach Festiwalu [[Atlantyda Północy]]. W interpretacji [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi]] było to w okresie karnawału, ze względu na świąteczny oraz akademicko-ludowy charakter dramatu. Nowością było – w stosunku do poprzednich programów zespołu – wyprowadzenie widowiska z przestrzeni kościoła (jako że według źródeł historycznych dramat ten nie był częścią liturgii). <br>
+Artyści [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi z Węgajt]] korzystali z wielu źródeł, by jak najstaranniej odtworzyć całokształt widowiska. Studiowali m.in. miniatury, by nauczyć się specyfiki dawnych gestów liturgiczno-artystycznych (przyklęknięcie, złożenie dłoni). Opisywany dramat [[Schola Teatru „Węgajty”|Schola]] wystawiła po raz pierwszy 11 lutego 2007 r. w olsztyńskim [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|zamku]], siedzibie [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|Muzeum Warmii i Mazur]], w ramach Festiwalu [[Atlantyda Północy]]. W interpretacji [[Schola Teatru „Węgajty”|Scholi]] było to w okresie karnawału, ze względu na świąteczny oraz akademicko-ludowy charakter dramatu. Nowością było – w stosunku do poprzednich programów zespołu – wyprowadzenie widowiska z przestrzeni kościoła (jako że według źródeł historycznych dramat ten nie był częścią liturgii). <br>
 [[Image:mira2.jpg|thumb|right|250px|cb<br>Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]]

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ==Historia==
 Źródłem tekstu jest rękopis z opactwa St. Benoit-sur-Loire (Francja), w którym zawarto cykl czterech średniowiecznych dramatów, zapisanych w XII w. Opatrzone muzyką teksty przedstawiają cuda dokonane przez św. Mikołaja, biskupa Miry Licejskiej w Azji Mniejszej (obecnie Demre w Turcji), oraz łaski doznane przez wiernych za jego wstawiennictwem. Manuskrypt znajduje się obecnie w bibliotece w Orleans we Francji.<Br>
-Artyści [[Schola Teatru Wiejskiego Węgajty| Scholi z Węgajt]] korzystali z wielu źródeł, by jak najstaranniej odtworzyć całokształt widowiska. Studiowali m.in. miniatury, by nauczyć się specyfiki dawnych gestów liturgiczno-artystycznych (przyklęknięcie, złożenie dłoni). Opisywany dramat [[Schola Teatru Wiejskiego Węgajty| Schola]] wystawiła po raz pierwszy 11 lutego 2007 r. w olsztyńskim [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|zamku]], siedzibie [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|[[Muzeum Warmii i Mazur]], w ramach Festiwalu [[Atlantyda Północy]]. W interpretacji [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi]] było to w okresie karnawału, ze względu na świąteczny oraz akademicko-ludowy charakter dramatu. Nowością było – w stosunku do poprzednich programów zespołu – wyprowadzenie widowiska z przestrzeni kościoła (jako że według źródeł historycznych dramat ten nie był częścią liturgii). <br>
+Artyści [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi z Węgajt]] korzystali z wielu źródeł, by jak najstaranniej odtworzyć całokształt widowiska. Studiowali m.in. miniatury, by nauczyć się specyfiki dawnych gestów liturgiczno-artystycznych (przyklęknięcie, złożenie dłoni). Opisywany dramat [[Schola Teatru „Węgajty”| Schola]] wystawiła po raz pierwszy 11 lutego 2007 r. w olsztyńskim [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|zamku]], siedzibie [[Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie|[[Muzeum Warmii i Mazur]], w ramach Festiwalu [[Atlantyda Północy]]. W interpretacji [[Schola Teatru „Węgajty”| Scholi]] było to w okresie karnawału, ze względu na świąteczny oraz akademicko-ludowy charakter dramatu. Nowością było – w stosunku do poprzednich programów zespołu – wyprowadzenie widowiska z przestrzeni kościoła (jako że według źródeł historycznych dramat ten nie był częścią liturgii). <br>
 [[Image:mira2.jpg|thumb|right|250px|cb<br>Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]]
 ==Twórcy==
 *kierownictwo artystyczne – [[Johann Wolfgang Niklaus]]

@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 ==Zobacz też==
 *opis dramatu na stronie www [[Schola Teatru „Węgajty”|Scholi]]: [http://www.wegajty.pl/miracula_sancti_nicolai.php http://www.wegajty.pl]
-[[Category: Spektakle]] [[Category: Teatr]] [[Category: Powiat olsztyński]] [[Category: 2001-2010]] [[Category: 2011-2020]]
+[[Category: Spektakle]] [[Category: Teatr]] [[Category: Powiat olsztyński]] [[Category:Jonkowo (gmina wiejska)]][[Category:Olsztyn]][[Category:1990-]]

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 *scenografia, kostiumy – [[Małgorzata Dżygadło-Niklaus]]
 *aranżacja pochodów, współpraca koncepcyjna – [[Jacek Hałas]]
-*[[prowadzenie kapeli – [[Paweł Iwaszkiewicz]]
+*prowadzenie kapeli – [[Paweł Iwaszkiewicz]]
 *kompozycja fanfar – [[Jarosław Kordaczuk]]
 *feretrony – [[Magdalena Schmidt-Góra]]
@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 *pracownia stolarska – [[Marek Wojtkowski]]
 *pracownia kowalska – [[Paweł Pękalski]]
 ==Akcja==
 Pierwszy dramat cyklu pt. ''Tres filiae'' to historia o tym, jak święty obdarza posagiem trójkę dziewcząt, których ojca nie stać na taki wydatek, więc nie mógł ich wydać za mąż. Następna część, ''Iconia Sancti Nicolai'', to opowieść o Żydzie, który skrycie czcił św. Mikołaja – interwencja patrona uratowała majątek kupca z rąk rabusiów. Kolejny dramat pt. ''Tres clerici'' opowiada o wskrzeszeniu przez świętego trzech wędrownych studentów, podstępnie obrabowanych i zamordowanych podczas podróży. Ostatnia część, ''Filius Getronis'', przedstawia dzieje porwania i cudownego powrotu do domu chłopca porwanego przez pogańskiego króla.

Miracula Sancti Nicolai - Historia wersji

LPF o 07:26, 12 lis 2014

Elwira: /* Historia */

Elwira: /* Historia */

Nimia2: /* Twórcy */

Nimia2: Utworzył nową stronę „[[Image:mira.jpg|thumb|right|250px|cbŹródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]] Łaciński dramat liturgiczny – funkcjonujący z p…”

Nimia2: Utworzył nową stronę „[[Image:mira.jpg|thumb|right|250px|cb
Źródło: [http://www.wegajty.pl/galeria_12.php http://www.wegajty.pl] ]] Łaciński dramat liturgiczny – funkcjonujący z p…”