Maksymilian Kubacki - Historia wersji

Konrad o 10:27, 5 mar 2020

2020-03-05T10:27:45Z

Konrad: /* Bibliografia */

2020-03-05T08:10:27Z

‎Bibliografia

Konrad o 08:09, 5 mar 2020

2020-03-05T08:09:39Z

Konrad o 08:06, 5 mar 2020

2020-03-05T08:06:27Z

Podgląd zmian

E. Podolska: Utworzono nową stronę "Maksymilian Kubacki Marceli Jurdeczka Mj2.jpg Zespół Chóralny z Reszek na występie 22.07.1954 r. w Olsztynie, dyryguje Marceli Jurdeczka Program telewizyjny z..."

2020-03-02T17:15:10Z

Utworzono nową stronę "Maksymilian Kubacki Marceli Jurdeczka Mj2.jpg Zespół Chóralny z Reszek na występie 22.07.1954 r. w Olsztynie, dyryguje Marceli Jurdeczka Program telewizyjny z..."

Nowa strona

Maksymilian Kubacki

Marceli Jurdeczka
Mj2.jpg

Zespół Chóralny z Reszek na występie 22.07.1954 r. w Olsztynie, dyryguje Marceli Jurdeczka

Program telewizyjny z udzialem Marcelego Jurdeczki (pierwszy z prawej)

Uroczystość 25-lecia zasiedlenia Reszek przez repatriantów z Wileńszczyzny (upamiętnienie to zorganizował Marceli Jurdeczka), 11.11.1970 r.
(1930-1973) – nauczyciel, działacz społeczny, animator kultury

Spis treści
1 Biografia
2 Działalność
3 Ciekawostki
4 Bibliografia
5 Przypisy
Biografia
Urodził się we Francji 31 grudnia 1930 r. w miejscowości Ensisheim koło Kolmar w Alzacji, w rodzinie polskiego emigranta Ignacego Jurdeczki (uczestnika Powstania Wielkopolskiego z 1918 r.) i Marty ze Zdrojków. Jego ojciec pochodził z Chojna koło Rawicza, a do Francji wyemigrował w poszukiwaniu pracy po I wojnie światowej. Jego matka pochodziła z rodziny mieszkającej w miejscowości Rożental, położonej koło Nowego Miasta Lubawskiego.

W 1936 r. Marceli wrócił wraz z rodziną do Rożentala. Tutaj rozpoczął naukę szkolną i mimo okupacji hitlerowskiej kontynuował ją na tajnych kompletach.

Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 r. ukończył klasę siódmą i zdał egzamin wstępny do gimnazjum w Lubawie. W tym samym roku rodzina przeprowadziła się do Ostródy. W 1949 r. ukończył gimnazjum, a kilka lat później studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym czasie zamieszkał we wsi Reszki, w gminie Samborowo, w powiecie ostródzkim.

W 1957 r. ożenił się z Joanną Walentynowicz, która przyjechała do Polski z rodziną z Wileńszczyzny,z Nowych Święcian.

Zmarł 8 października 1973 r.[1] Został pochowany na cmentarzu w Rożentalu koło Ostródy. Żona Joanna zmarła w 1998 r. Spoczywa również na cmentarzu w Rożentalu.

Działalność
Po ukończeniu gimnazjum, w odpowiedzi na apel władz, zgłosił się do pracy we wsi Reszki, w charakterze nauczyciela niekwalifikowanego. Tutaj pracował aż do 1972 r. Niemal od samego początku podjął działalność społeczną i kulturalną. Zorganizował we wsi Ochotniczą Straż Pożarną. Zaangażował ludzi w budowę remizy strażackiej. Mając na uwadze problemy integracji ludności napływowej i autochtonicznej, a także pielęgnowanie wartości kultury ludu mazurskiego, zorganizował w 1950 r. wiejski zespół pieśni i tańca. Składał się on z mieszkańców wielu okolicznych wsi, a jego program opierał się głównie na starych melodiach i tańcach mazurskich, w tym pieśniach zebranych przez Gustawa Gizewiusza. Zespół uczestniczył nie tylko w uroczystościach powiatowych i wojewódzkich, ale także brał udział w licznych konkursach i przeglądach ogólnopolskich, zorganizowanych m.in. w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie.

W 1972 r. objął stanowisko dyrektora Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku. Należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, w którym pełnił liczne funkcje - od poziomu gminy do władz wojewódzkich. Był też aktywnym działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego – w ognisku, oddziale powiatowym, a także w Zarządzie Okręgu, w którym przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprezesa. Udzielał się w Związku Hodowców Koni, hodował konie rasowe. Angażował się w zachowanie koni zanikającej rasy z oszmiany, przywiezionych przez osiedlającą się ludność z Wileńszczyzny. Był myśliwym, zaangażowanym w działalność Koła Łowieckiego.

Ponieważ biegle władał językiem niemieckim, zajmował się pomocą ludności niemieckiej przy załatwianiu wszelkich formalności związanych z wyjazdami w ramach łączenia rodzin do RFN czy NRD w latach 60-tych i 70-tych

Był również rolnikiem i hodowcą. Aby uniknąć obowiązkowego w tamtych czasach wstąpienia do PZPR, zaczął uprawiać działkę rolną, należącą do szkoły. Później dokupił i wydzierżawił dodatkowo ziemie uprawne. Pozwoliło mu to na przynależność do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego

Ciekawostki
W 1970 r. Telewizja Polska nagrała w Reszkach specjalny reportaż pt. Wesołe mazurskie, aby pokazać problemy integracyjne ludności, jej dorobek i wkład nauczyciela w rozwój kultury wsi.
Reszki jako pierwsza wieś w powiecie ostródzkim zostala zelektryfikowana. Pierwszy raz prad popłynął na ślub Elisabeth Schönwald i Krajzewicza (poczatek lat 50-tych).
Zbiór reportaży Mariana Brandysa. Jeden z nich jest poświęcony Marcelemu Jurdeczce
Jurdeczka2.jpg

Jurdeczka1.jpg

Jurdeczka3.jpg
Bibliografia
Maziejuk, Henryk: U siebie we wsi / Henryk Maziejuk // „Zarzewie”. – 1971, nr 2, s. 3-4.
Peter, Tadeusz: Marceli Jurdeczka, działacz społeczny i kulturalny / Tadeusz Peter // „Ziemia Ostródzka”. – 1986, nr 4, s. 15-17.
Połoniewicz, Zbigniew: Marceli Jurdeczka / Zbigniew Połoniewicz // „Ziemia Ostródzka”. – 1987, nr 1, s. 14.
Przypisy
Informacja od córki - Marii Koska (z domu Jurdeczka).
Kategorie: Organizatorzy i animatorzy kulturyDziałacze społeczniPowiat ostródzkiOstróda (gmina wiejska)Powiat iławskiLubawa (gmina wiejska)Nauczyciele i dyrektorzy placówek oświatowych1945-19891990-
widok
strona
dyskusja
edytuj
historia
E. Podolska dyskusja preferencje edycje wyloguj
Szukaj

wyszukiwanie zaawansowane
Wyszukiwanie rozszerzone
Indeks haseł
Indeks kategorii
główne kategorie
Data
Miejsce
Osoby
Organizacje/instytucje
Wydarzenia
Temat
Dzieła
narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Wersja do druku
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Powered by MediaWiki
Tę stronę ostatnio zmodyfikowano o 07:53, 19 lut 2018. Tę stronę obejrzano 5621 razy. Zasady zachowania poufności O LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR Informacje praw

Zespół Chóralny z Reszek na występie 22.07.1954 r. w Olsztynie, dyryguje Marceli Jurdeczka

Program telewizyjny z udzialem Marcelego Jurdeczki (pierwszy z prawej)

Uroczystość 25-lecia zasiedlenia Reszek przez repatriantów z Wileńszczyzny (upamiętnienie to zorganizował Marceli Jurdeczka), 11.11.1970 r.
(1930-1973) – nauczyciel, działacz społeczny, animator kultury

Spis treści
1 Biografia
2 Działalność
3 Ciekawostki
4 Bibliografia
5 Przypisy
Biografia
Urodził się we Francji 31 grudnia 1930 r. w miejscowości Ensisheim koło Kolmar w Alzacji, w rodzinie polskiego emigranta Ignacego Jurdeczki (uczestnika Powstania Wielkopolskiego z 1918 r.) i Marty ze Zdrojków. Jego ojciec pochodził z Chojna koło Rawicza, a do Francji wyemigrował w poszukiwaniu pracy po I wojnie światowej. Jego matka pochodziła z rodziny mieszkającej w miejscowości Rożental, położonej koło Nowego Miasta Lubawskiego.

W 1936 r. Marceli wrócił wraz z rodziną do Rożentala. Tutaj rozpoczął naukę szkolną i mimo okupacji hitlerowskiej kontynuował ją na tajnych kompletach.

Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 r. ukończył klasę siódmą i zdał egzamin wstępny do gimnazjum w Lubawie. W tym samym roku rodzina przeprowadziła się do Ostródy. W 1949 r. ukończył gimnazjum, a kilka lat później studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym czasie zamieszkał we wsi Reszki, w gminie Samborowo, w powiecie ostródzkim.

W 1957 r. ożenił się z Joanną Walentynowicz, która przyjechała do Polski z rodziną z Wileńszczyzny,z Nowych Święcian.

Zmarł 8 października 1973 r.[1] Został pochowany na cmentarzu w Rożentalu koło Ostródy. Żona Joanna zmarła w 1998 r. Spoczywa również na cmentarzu w Rożentalu.

Działalność
Po ukończeniu gimnazjum, w odpowiedzi na apel władz, zgłosił się do pracy we wsi Reszki, w charakterze nauczyciela niekwalifikowanego. Tutaj pracował aż do 1972 r. Niemal od samego początku podjął działalność społeczną i kulturalną. Zorganizował we wsi Ochotniczą Straż Pożarną. Zaangażował ludzi w budowę remizy strażackiej. Mając na uwadze problemy integracji ludności napływowej i autochtonicznej, a także pielęgnowanie wartości kultury ludu mazurskiego, zorganizował w 1950 r. wiejski zespół pieśni i tańca. Składał się on z mieszkańców wielu okolicznych wsi, a jego program opierał się głównie na starych melodiach i tańcach mazurskich, w tym pieśniach zebranych przez Gustawa Gizewiusza. Zespół uczestniczył nie tylko w uroczystościach powiatowych i wojewódzkich, ale także brał udział w licznych konkursach i przeglądach ogólnopolskich, zorganizowanych m.in. w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie.

W 1972 r. objął stanowisko dyrektora Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku. Należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, w którym pełnił liczne funkcje - od poziomu gminy do władz wojewódzkich. Był też aktywnym działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego – w ognisku, oddziale powiatowym, a także w Zarządzie Okręgu, w którym przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprezesa. Udzielał się w Związku Hodowców Koni, hodował konie rasowe. Angażował się w zachowanie koni zanikającej rasy z oszmiany, przywiezionych przez osiedlającą się ludność z Wileńszczyzny. Był myśliwym, zaangażowanym w działalność Koła Łowieckiego.

Ponieważ biegle władał językiem niemieckim, zajmował się pomocą ludności niemieckiej przy załatwianiu wszelkich formalności związanych z wyjazdami w ramach łączenia rodzin do RFN czy NRD w latach 60-tych i 70-tych

Był również rolnikiem i hodowcą. Aby uniknąć obowiązkowego w tamtych czasach wstąpienia do PZPR, zaczął uprawiać działkę rolną, należącą do szkoły. Później dokupił i wydzierżawił dodatkowo ziemie uprawne. Pozwoliło mu to na przynależność do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego

Ciekawostki
W 1970 r. Telewizja Polska nagrała w Reszkach specjalny reportaż pt. Wesołe mazurskie, aby pokazać problemy integracyjne ludności, jej dorobek i wkład nauczyciela w rozwój kultury wsi.
Reszki jako pierwsza wieś w powiecie ostródzkim zostala zelektryfikowana. Pierwszy raz prad popłynął na ślub Elisabeth Schönwald i Krajzewicza (poczatek lat 50-tych).
Zbiór reportaży Mariana Brandysa. Jeden z nich jest poświęcony Marcelemu Jurdeczce
Jurdeczka2.jpg

Jurdeczka1.jpg

Jurdeczka3.jpg
Bibliografia
Maziejuk, Henryk: U siebie we wsi / Henryk Maziejuk // „Zarzewie”. – 1971, nr 2, s. 3-4.
Peter, Tadeusz: Marceli Jurdeczka, działacz społeczny i kulturalny / Tadeusz Peter // „Ziemia Ostródzka”. – 1986, nr 4, s. 15-17.
Połoniewicz, Zbigniew: Marceli Jurdeczka / Zbigniew Połoniewicz // „Ziemia Ostródzka”. – 1987, nr 1, s. 14.
Przypisy
Informacja od córki - Marii Koska (z domu Jurdeczka).
Kategorie: Organizatorzy i animatorzy kulturyDziałacze społeczniPowiat ostródzkiOstróda (gmina wiejska)Powiat iławskiLubawa (gmina wiejska)Nauczyciele i dyrektorzy placówek oświatowych1945-19891990-
widok
strona
dyskusja
edytuj
historia
E. Podolska dyskusja preferencje edycje wyloguj
Szukaj

wyszukiwanie zaawansowane
Wyszukiwanie rozszerzone
Indeks haseł
Indeks kategorii
główne kategorie
Data
Miejsce
Osoby
Organizacje/instytucje
Wydarzenia
Temat
Dzieła
narzędzia
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Strony specjalne
Wersja do druku
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Powered by MediaWiki
Tę stronę ostatnio zmodyfikowano o 07:53, 19 lut 2018. Tę stronę obejrzano 5621 razy. Zasady zachowania poufności O LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR Informacje prawDodaj tu swoja treść

[[category:Nauczyciele i dyrektorzy placówek oświatowych]]

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 [[Plik:Maksymilian Kubacki.jpg|thumb|right|220px|Maksymilian Kubacki]]
-(1930-1973) – nauczyciel, działacz społeczny, animator kultury
+(1908-1984) – nauczyciel, działacz społeczny, animator kultury
-==Biografia==
+==Młodość==
-Urodził się we Francji 31 grudnia 1930 r. w miejscowości Ensisheim koło Kolmar w Alzacji, w rodzinie polskiego emigranta Ignacego Jurdeczki (uczestnika Powstania Wielkopolskiego z 1918 r.) i Marty ze Zdrojków. Jego ojciec pochodził z Chojna koło Rawicza, a do Francji wyemigrował w poszukiwaniu pracy po I wojnie światowej. Jego matka pochodziła z rodziny mieszkającej w miejscowości [[ewim:Rożental|Rożental]], położonej koło [[ewim:Nowe Miasto Lubawskie|Nowego Miasta Lubawskiego]].
+Urodził się 20 lipca 1908 roku w Budzyniu, w powiecie chodzieskim w Wielkopolsce. Był synem Jakuba i Joanny Kubackich. Ojciec był urzędnikiem miejskim, matka dentystką. Wychowany w atmosferze umiłowania muzyki (matka grała na cytrze) już w dzieciństwie opanował tajniki gry na skrzypcach i innych instrumentach. W szkole powszechnej zorganizował swój pierwszy zespół muzyczny, w którym chłopcy grali na fletach bocznych i małych bębenkach. Uczniowie przygrywali do marszu na lekcjach gimnastyki, na wycieczkach i defiladach organizowanych przez szkołę.
-W 1936 r. Marceli wrócił wraz z rodziną do Rożentala. Tutaj rozpoczął naukę szkolną i mimo okupacji hitlerowskiej kontynuował ją na tajnych kompletach.
+==Działalność==
-Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 r. ukończył klasę siódmą i zdał egzamin wstępny do gimnazjum w Lubawie. W tym samym roku rodzina przeprowadziła się do Ostródy. W 1949 r. ukończył gimnazjum, a kilka lat później studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym czasie zamieszkał we wsi [[ewim:Reszki|Reszki]], w [[ewim:Ostróda (gmina wiejska)|gminie Samborowo]], w [[ewim:Powiat ostródzki|powiecie ostródzkim]].
+W roku 1954 r. został powołany na stanowisko kierownika Powiatowego Domu Kultury w Czarnkowie i rozwinął szeroką działalność kulturalno-społeczną. Przez 10 lat był członkiem Komisji Oświaty i Kultury przy Powiatowym Prezydium Rady Narodowej w Czarnkowie, skarbnikiem Powiatowego Komitetu Odbudowy Stolicy i Kraju, skarbnikiem Powiatowego Związku TPPR, przez 3 lata - prezesem Kolejowego Klubu Sportowego „Noteć”.
-W 1957 r. ożenił się z Joanną Walentynowicz, która przyjechała do Polski z rodziną z Wileńszczyzny,z Nowych Święcian.
+W 1954 roku chór „Harmonia” zajął I miejsce w Ogólnopolskim Przeglądzie Chórów Rzemieślniczych w Olsztynie. Chór „Harmonia” pod jego kierownictwem (1947-1959) stanowił chlubę miasta i powiatu. Dokonał nagrań w Polskim Radiu w Poznaniu i występował na terenie Wielkopolski.
-Zmarł 8 października 1973 r. Został pochowany na cmentarzu w Rożentalu koło Ostródy. Żona Joanna zmarła w 1998 r. Spoczywa również na cmentarzu w Rożentalu.
+W 1959 roku Kubacki podjął pracę na Warmii i Mazurach. Pracował w Liceum Pedagogicznym nr 2 w Bartoszycach, ucząc wychowania muzycznego, gry na skrzypach i prowadząc chór. Równocześnie był wykładowcą Zaocznego Studium Nauczycielskiego w Olsztynie.
-==Działalność==
+Wydział wychowania muzycznego Studium Nauczycielskiego opuściło z dyplomem około sześciuset absolwentów – nauczycieli muzyki. M. Kubacki funkcję kierownika wydziału muzycznego pełnił do końca 1971 r., tj. do czasu wygaszenia działalność SN w Ostródzie.
-W 1972 r. objął stanowisko dyrektora Muzeum Budownictwa Ludowego w Olsztynku. Należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, w którym pełnił liczne funkcje - od poziomu gminy do władz wojewódzkich. Był też aktywnym działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego – w ognisku, oddziale powiatowym, a także w Zarządzie Okręgu, w którym przez dwie kadencje pełnił funkcję wiceprezesa. Udzielał się w Związku Hodowców Koni, hodował konie rasowe. Angażował się w zachowanie koni zanikającej rasy z oszmiany, przywiezionych przez osiedlającą się ludność z Wileńszczyzny. Był myśliwym, zaangażowanym w działalność Koła Łowieckiego.
+Od początku pobytu w Ostródzie wspierał działalność lokalnego Społecznego Ogniska Muzycznego, gdzie kierował do pracy najzdolniejszych uczniów ( M. Kiszko, Sł. Oleczek, R. Szurgot). W Ognisku Muzycznym uczył gry na skrzypcach i umuzykalnienia, a w czasach kryzysu placówki, społecznie pełnił funkcję dyrektora.
-Ponieważ biegle władał językiem niemieckim, zajmował się pomocą ludności niemieckiej przy załatwianiu wszelkich formalności związanych z wyjazdami w ramach łączenia rodzin do RFN czy NRD w latach 60-tych i 70-tych
+Zmarł w Ostródzie 25 lutego 1984 r. Został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Spokojnej w Ostródzie.
 ==Zdjęcia==

@@ Linia 80: / Linia 80: @@
 *Wspomnienia
-**Jerzy Korkozowicz ‘’Ostatnie pożegnanie”, Oleczek Halina. Kazimiera i Stanisław Zielińscy, Zbigniew Połoniewicz ’Profesor Maksymilian Kubacki. Wspomnienia absolwenta”, Czajkowski Antoni „Wspomnienia o profesorze” Gębura Jezry „Anegdota o profesorze Kubackim”
+**Jerzy Korkozowicz ‘’Ostatnie pożegnanie”,
 *Internet
@@ Linia 91: / Linia 93: @@
 *Z działalności Katolickiego Stowarzyszenia ‘’Civitas Christiana” 11/2008
-http://e-civitas.pl/z-dzialalnosci-katolickiego-stowarzyszenia-civitas-christiana-112008/
+**http://e-civitas.pl/z-dzialalnosci-katolickiego-stowarzyszenia-civitas-christiana-112008/
 [[Kategoria: Organizatorzy i animatorzy kultury|Kubacki,Maksymilian]]

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 Był również rolnikiem i hodowcą. Aby uniknąć obowiązkowego w tamtych czasach wstąpienia do PZPR, zaczął uprawiać działkę rolną, należącą do szkoły. Później dokupił i wydzierżawił dodatkowo ziemie uprawne. Pozwoliło mu to na przynależność do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego
 ==Zdjęcia==
@@ Linia 49: / Linia 44: @@
 </gallery>
-==Bibliografia==
+==Ciekawostki==
-#Maziejuk, Henryk: U siebie we wsi / Henryk Maziejuk // „Zarzewie”. – 1971, nr 2, s. 3-4.
-#Peter, Tadeusz: Marceli Jurdeczka, działacz społeczny i kulturalny / Tadeusz Peter // „Ziemia Ostródzka”. – 1986, nr 4, s. 15-17.
+*W Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie powstała w 1980 roku praca magisterska pt. ,, Działalność Maksymiliana Kubackiego na tle życia kulturalnego Ostródy w latach 1961 – 1971” napisana przez Magdalenę Chojnowską.
-#Połoniewicz, Zbigniew: Marceli Jurdeczka / Zbigniew Połoniewicz // „Ziemia Ostródzka”. – 1987, nr 1, s. 14.
-#Informacja od córki - Marii Koska (z domu Jurdeczka).
+*W marcu 1995 r. powstało „Ostródzkie Towarzystwo Muzyczne im. Maksymiliana Kubackiego”, które krzewi jego idee, prowadząc Społeczną Szkołę Muzyczną I-go i II-go stopnia z uprawnieniami szkoły publicznej i Ognisko Muzyczne.
 [[Kategoria: Organizatorzy i animatorzy kultury|Kubacki,Maksymilian]]