Konstanty Ildefons Gałczyński - Historia wersji

Konrad o 07:16, 13 lut 2015

2015-02-13T07:16:39Z

LPF o 10:49, 6 sie 2014

2014-08-06T10:49:55Z

LPF o 10:49, 6 sie 2014

2014-08-06T10:49:35Z

LPF o 10:48, 6 sie 2014

2014-08-06T10:48:59Z

Nimia2: /* Ciekawostki */

2011-02-11T06:37:39Z

‎Ciekawostki

Nimia2 o 06:34, 11 lut 2011

2011-02-11T06:34:00Z

Nimia2: /* Ciekawostki */

2011-02-09T13:35:50Z

‎Ciekawostki

Nimia2: /* Ciekawostki */

2011-02-09T13:22:31Z

‎Ciekawostki

Nimia2 o 13:09, 9 lut 2011

2011-02-09T13:09:59Z

Nimia2: /* Nagrody */

2011-02-09T12:55:50Z

‎Nagrody

← poprzednia wersja		Wersja z 07:16, 13 lut 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	[[Image:KIG1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Źródło: http://www.zslipowiec.republika.pl/~~]][[Image:KIG2.jpg\|thumb\|right\|250px\|Poeta z córką<br>Źródło: http://foto.onet.pl/doti1,ereocxrrfgiz,c1tkn,u.html#c1tkn~~]][[Image:KIG3.jpg\|thumb\|right\|250px\|<br>Pranie<br>Źródło: http://zjbrzezin.blogspot.com/]]	+	[[Image:KIG1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Źródło: http://www.zslipowiec.republika.pl/]][[Image:KIG3.jpg\|thumb\|right\|250px\|<br>Pranie<br>Źródło: http://zjbrzezin.blogspot.com/]]

	(1905-1953) – poeta, piewca urody Mazur ; w l. 1950-1951 mieszkaniec [[ewim:Pranie\|Prania]] ([[ewim:Ruciane-Nida (gmina miejsko-wiejska)\|gmina Ruciane-Nida]], [[ewim:Powiat piski\|powiat piski]])		(1905-1953) – poeta, piewca urody Mazur ; w l. 1950-1951 mieszkaniec [[ewim:Pranie\|Prania]] ([[ewim:Ruciane-Nida (gmina miejsko-wiejska)\|gmina Ruciane-Nida]], [[ewim:Powiat piski\|powiat piski]])

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 ==Biografia==
-Urodził się 23 stycznia 1905 r. w Warszawie przy ulicy Mazowieckiej. Jego ojciec, Konstanty, był technikiem kolejowym, zaś matka (z domu Łopuszyńska) córką właściciela restauracji znanej wówczas firmy „Wróbel”. Konstanty miał młodszego o 11 miesięcy brata Zenona (zmarł w 1921 r.). W 1914 r. rodzina Gałczyńskich została ewakuowana do Moskwy (Rosja) i tam, około 1915 r. Konstanty zaczął pisać swoje pierwsze wiersze (teksty zaginęły). W 1916 r. rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Komitetu Polskiego. Jan Hoppe, kolega poety, scharakteryzował go jako chłopca przedwcześnie dojrzałego i wyraźnie różniącego się od swoich rówieśników. W 1918 r. Gałczyńscy wrócili do Warszawy. Konstanty kontynuował edukację w gimnazjum Giżyckiego. Jego debiut poetycki miał miejsce tuż przed maturą – w 1923 r. – na łamach czasopisma „Rzeczpospolita”. W tym samym roku Gałczyński rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na wydziałach filologii angielskiej oraz filologii klasycznej (żadnego z tych kierunków nie ukończył). Wtedy też poeta podjął współpracę twórczą z „Cyrulikiem Warszawskim” oraz zaczął pisać powieść ''Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców''. Jesienią powołano go do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych, stamtąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej (tam przebywał do poł. 1928 r.). Po wyjściu z wojska przyłączył się do grupy poetyckiej „Kwadryga”. W 1931 r. wyjechał jako referent kulturalny na placówkę konsularną do Berlina w Niemczech (tam powstał m.in. poemat ''Bal u Salomona'' – jednak większa część twórczości z okresu berlińskiego zaginęła). Wtedy też studiował język niemiecki i łacinę. 14 kwietnia 1933 r. wrócił do Warszawy, po roku zaś wyjechał do Wilna, gdzie nawiązał współpracę z pieśniarką Hanką Ordonówną (dla której napisał m.in. ''Buty szewca Szymona'') oraz z radiem, zaczął też drukować swoje wiersze w miejscowej prasie („Słowo”, „Kurier Wileński”). Jednocześnie jego wiersze publikowano w czasopismach krakowskich (m.in. „Wróble na Dachu”) oraz warszawskich („Kurier Poranny”). W 1936 r. Gałczyńscy przenieśli się do warszawskiego Anina i tam urodziła się córka poety, Kira. Wtedy też Gałczyński podjął współpracę z czasopismem „Prosto z Mostu”. W 1939 r., tuż przed wybuchem wojny, powstał ważny cykl liryczny Gałczyńskiego – ''Noctes Aninenses'' – w tym samym roku też umarła jego matka.<Br>
+Urodził się 23 stycznia 1905 r. w Warszawie przy ulicy Mazowieckiej. Jego ojciec, Konstanty, był technikiem kolejowym, zaś matka (z domu Łopuszyńska) córką właściciela restauracji znanej wówczas firmy „Wróbel”. Konstanty miał młodszego o 11 miesięcy brata Zenona (zmarł w 1921 r.). W 1914 r. rodzina Gałczyńskich została ewakuowana do Moskwy (Rosja) i tam, około 1915 r. Konstanty zaczął pisać swoje pierwsze wiersze (teksty zaginęły). W 1916 r. rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Komitetu Polskiego. Jan Hoppe, kolega poety, scharakteryzował go jako chłopca przedwcześnie dojrzałego i wyraźnie różniącego się od swoich rówieśników. W 1918 r. Gałczyńscy wrócili do Warszawy. Konstanty kontynuował edukację w gimnazjum Giżyckiego. Jego debiut poetycki miał miejsce tuż przed maturą – w 1923 r. – na łamach czasopisma „Rzeczpospolita”. W tym samym roku Gałczyński rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na wydziałach filologii angielskiej oraz filologii klasycznej (żadnego z tych kierunków nie ukończył). Wtedy też poeta podjął współpracę twórczą z „Cyrulikiem Warszawskim” oraz zaczął pisać powieść ''Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców''. Jesienią powołano go do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych, stamtąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej (tam przebywał do poł. 1928 r.).
 sierpnia Gałczyński został zmobilizowany, zaś już 17 września dostał się do niewoli – napisał wówczas wiersze wojenne ''Pieśń o żołnierzach z Westerplatte'' oraz ''Sen żołnierza''. W 1941 r. został wywieziony do międzynarodowego obozu jenieckiego w Altengrabow pod Magdeburgiem, gdzie przybywał aż do końca wojny. Wtedy też zaczął podróżować po Europie (zwiedzając m.in. Brukselę oraz Paryż). 22 marca 1946 r. Gałczyński wrócił do Polski i zamieszkał wraz z rodziną w Krakowie, rozpoczął też stałą współpracę z „Przekrojem” (wtedy powstały jego humoreski ''Teatrzyk Zielona Gęś'' oraz ''Listy z fiołkiem''). Poeta publikował również w czasopismach „Tygodnik Powszechny”, „Odrodzenie” i „Szpilki”, występował w satyrycznym teatrzyku „Siedem Kotów”, napisał ''Zaczarowaną dorożkę'' i ''Kolczyki Izoldy''.<Br>

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Biografia==
 Urodził się 23 stycznia 1905 r. w Warszawie przy ulicy Mazowieckiej. Jego ojciec, Konstanty, był technikiem kolejowym, zaś matka (z domu Łopuszyńska) córką właściciela restauracji znanej wówczas firmy „Wróbel”. Konstanty miał młodszego o 11 miesięcy brata Zenona (zmarł w 1921 r.). W 1914 r. rodzina Gałczyńskich została ewakuowana do Moskwy (Rosja) i tam, około 1915 r. Konstanty zaczął pisać swoje pierwsze wiersze (teksty zaginęły). W 1916 r. rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Komitetu Polskiego. Jan Hoppe, kolega poety, scharakteryzował go jako chłopca przedwcześnie dojrzałego i wyraźnie różniącego się od swoich rówieśników. W 1918 r. Gałczyńscy wrócili do Warszawy. Konstanty kontynuował edukację w gimnazjum Giżyckiego. Jego debiut poetycki miał miejsce tuż przed maturą – w 1923 r. – na łamach czasopisma „Rzeczpospolita”. W tym samym roku Gałczyński rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na wydziałach filologii angielskiej oraz filologii klasycznej (żadnego z tych kierunków nie ukończył). Wtedy też poeta podjął współpracę twórczą z „Cyrulikiem Warszawskim” oraz zaczął pisać powieść ''Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców''. Jesienią powołano go do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych, stamtąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej (tam przebywał do poł. 1928 r.). Po wyjściu z wojska przyłączył się do grupy poetyckiej „Kwadryga”. W 1931 r. wyjechał jako referent kulturalny na placówkę konsularną do Berlina w Niemczech (tam powstał m.in. poemat ''Bal u Salomona'' – jednak większa część twórczości z okresu berlińskiego zaginęła). Wtedy też studiował język niemiecki i łacinę. 14 kwietnia 1933 r. wrócił do Warszawy, po roku zaś wyjechał do Wilna, gdzie nawiązał współpracę z pieśniarką Hanką Ordonówną (dla której napisał m.in. ''Buty szewca Szymona'') oraz z radiem, zaczął też drukować swoje wiersze w miejscowej prasie („Słowo”, „Kurier Wileński”). Jednocześnie jego wiersze publikowano w czasopismach krakowskich (m.in. „Wróble na Dachu”) oraz warszawskich („Kurier Poranny”). W 1936 r. Gałczyńscy przenieśli się do warszawskiego Anina i tam urodziła się córka poety, Kira. Wtedy też Gałczyński podjął współpracę z czasopismem „Prosto z Mostu”. W 1939 r., tuż przed wybuchem wojny, powstał ważny cykl liryczny Gałczyńskiego – ''Noctes Aninenses'' – w tym samym roku też umarła jego matka.<Br>
 sierpnia Gałczyński został zmobilizowany, zaś już 17 września dostał się do niewoli – napisał wówczas wiersze wojenne ''Pieśń o żołnierzach z Westerplatte'' oraz ''Sen żołnierza''. W 1941 r. został wywieziony do międzynarodowego obozu jenieckiego w Altengrabow pod Magdeburgiem, gdzie przybywał aż do końca wojny. Wtedy też zaczął podróżować po Europie (zwiedzając m.in. Brukselę oraz Paryż). 22 marca 1946 r. Gałczyński wrócił do Polski i zamieszkał wraz z rodziną w Krakowie, rozpoczął też stałą współpracę z „Przekrojem” (wtedy powstały jego humoreski ''Teatrzyk Zielona Gęś'' oraz ''Listy z fiołkiem''). Poeta publikował również w czasopismach „Tygodnik Powszechny”, „Odrodzenie” i „Szpilki”, występował w satyrycznym teatrzyku „Siedem Kotów”, napisał ''Zaczarowaną dorożkę'' i ''Kolczyki Izoldy''.<Br>
 Latem 1950 r. Gałczyński wyjechał do leśniczówki Pranie nad Jeziorem Nidzkim, gdzie powstały poematy ''[[Kronika Olsztyńska]]'' oraz (w październiku 1950 r.) ''[[Niobe]]'' (ukończony w listopadzie w Warszawie). W Praniu poeta odnalazł swoją osobistą Arkadię – gdzie „(…) jelenie ryczą, dziki bobrują, żurawie odlatują, liście opadają i heu heu fugaces labuntur anni (...). Zasoliliśmy parę słojów rydzów, w piecach pomału już przepalamy, noc ostatnio księżycowe. Wieczory spędzamy przy naftowej lampie: Natalia haftuje, ja gram na skrzypcach bądź czytam Moliera, albo na zmianę – ona gra na skrzypcach, a ja haftuję” (List z 26 maja 1950 r.)<ref>Gałczyński, Konstanty Ildefons, ''Listy'', Warszawa, 1969, s. 24.</ref> Poeta zaczął nawet planować stałe osiedlenie się na Mazurach, zaś nawet czasowa zmiana otoczenia zmieniła jego poezję – stała się klarowna, pełna jaskrawych i intensywnych barw, jasnych odczuć. Całość zaczął przenikać nastrój harmonii i zakorzenienia się w przyrodzie. Stałymi motywami tamtego okresu twórczości były lasy, jeziora, niebo i jego przemiany, roślinność, pory dnia (najczęściej noc), zwierzęta. Teksty cechuje „dziecięce spojrzenie” – uważne, przenikliwe, ciekawe, oszołomione. Gałczyński serwował w niej czytelnikowi opis swoistej mitologii – jest renesansowy i antyczny.<Br>
 W 1951 r. podczas zebrania sekcji poezji Związku Literatów Polskich poddano miażdżącej krytyce twórczość Gałczyńskiego (m.in. Hieronim Michalski) – w obronie poety wystąpił wówczas Jerzy Putrament, co umożliwiło publikacje utworów poety. W czasie kolejnych wakacji w Praniu Gałczyński napisał poemat ''Wit Stwosz'', jednak już w marcu 1952 r. przeszedł zawał serca, zaś 6 grudnia 1953 r. nad ranem nagle zmarł.<Br>
 Pogrzeb odbył się na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:KIG1.jpg|thumb|right|250px|Źródło: http://www.zslipowiec.republika.pl/]][[Image:KIG2.jpg|thumb|right|250px|Poeta z córką<br>Źródło: http://foto.onet.pl/doti1,ereocxrrfgiz,c1tkn,u.html#c1tkn]][[Image:KIG3.jpg|thumb|right|250px|<br>Pranie<br>Źródło: http://zjbrzezin.blogspot.com/]]
-(1905-1953) – poeta, piewca urody Mazur ; w l. 1950-1951 mieszkaniec Prania (powiat piski)
+(1905-1953) – poeta, piewca urody Mazur ; w l. 1950-1951 mieszkaniec [[ewim:Pranie|Prania]] ([[ewim:Ruciane-Nida (gmina miejsko-wiejska)|gmina Ruciane-Nida]], [[ewim:Powiat piski|powiat piski]])
 ==Biografia==
-Urodził się 23 stycznia 1905 r. w Warszawie przy ulicy Mazowieckiej. Jego ojciec, Konstanty, był technikiem kolejowym, zaś matka (z domu Łopuszyńska) córką właściciela restauracji znanej wówczas firmy „Wróbel”. Konstanty miał młodszego o 11 miesięcy brata Zenona (zmarł w 1921 r.). W 1914 r. rodzina Gałczyńskich została ewakuowana do Moskwy (Rosja) i tam, około 1915 r. Konstanty zaczął pisać swoje pierwsze wiersze (teksty zaginęły). W 1916 r. rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Komitetu Polskiego. Jan Hoppe, kolega poety, scharakteryzował go jako chłopca przedwcześnie dojrzałego i wyraźnie różniącego się od swoich rówieśników. W 1918 r. Gałczyńscy wrócili do Warszawy. Konstanty kontynuował edukację w gimnazjum Giżyckiego. Jego debiut poetycki miał miejsce tuż przed maturą – w 1923 r. – na łamach czasopisma „Rzeczpospolita”. W tym samym roku Gałczyński rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na wydziałach filologii angielskiej oraz filologii klasycznej (żadnego z tych kierunków nie ukończył). Wtedy też poeta podjął współpracę twórczą z „Cyrulikiem Warszawskim” oraz zaczął pisać powieść ''Porfirion Osiełek, czyli Klub Świętokradców''. Jesienią powołano go do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych, stamtąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej (tam przebywał do poł. 1928 r.). Po wyjściu z wojska przyłączył się do grupy poetyckiej „Kwadryga”. W 1931 r. wyjechał jako referent kulturalny na placówkę konsularną do Berlina w Niemczech (tam powstał m.in. poemat ''Bal u Salomona'' – jednak większa część twórczości z okresu berlińskiego zaginęła). Wtedy też studiował język niemiecki i łacinę. 14 kwietnia 1933 r. wrócił do Warszawy, po roku zaś wyjechał do Wilna, gdzie nawiązał współpracę z pieśniarką Hanką Ordonówną (dla której napisał m.in. ''Buty szewca Szymona'') oraz z radiem, zaczął też drukować swoje wiersze w miejscowej prasie („Słowo”, „Kurier Wileński”). Jednocześnie jego wiersze publikowano w czasopismach krakowskich (m.in. „Wróble na Dachu”) oraz warszawskich („Kurier Poranny”). W 1936 r. Gałczyńscy przenieśli się do warszawskiego Anina i tam urodziła się córka poety, Kira. Wtedy też Gałczyński podjął współpracę z czasopismem „Prosto z Mostu”. W 1939 r., tuż przed wybuchem wojny, powstał ważny cykl liryczny Gałczyńskiego – ''Noctes Aninenses'' – w tym samym roku też umarła jego matka.<Br>
+Urodził się 23 stycznia 1905 r. w Warszawie przy ulicy Mazowieckiej. Jego ojciec, Konstanty, był technikiem kolejowym, zaś matka (z domu Łopuszyńska) córką właściciela restauracji znanej wówczas firmy „Wróbel”. Konstanty miał młodszego o 11 miesięcy brata Zenona (zmarł w 1921 r.). W 1914 r. rodzina Gałczyńskich została ewakuowana do Moskwy (Rosja) i tam, około 1915 r. Konstanty zaczął pisać swoje pierwsze wiersze (teksty zaginęły). W 1916 r. rozpoczął naukę w moskiewskiej Szkole Komitetu Polskiego. Jan Hoppe, kolega poety, scharakteryzował go jako chłopca przedwcześnie dojrzałego i wyraźnie różniącego się od swoich rówieśników. W 1918 r. Gałczyńscy wrócili do Warszawy. Konstanty kontynuował edukację w gimnazjum Giżyckiego. Jego debiut poetycki miał miejsce tuż przed maturą – w 1923 r. – na łamach czasopisma „Rzeczpospolita”. W tym samym roku Gałczyński rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, na wydziałach filologii angielskiej oraz filologii klasycznej (żadnego z tych kierunków nie ukończył). Wtedy też poeta podjął współpracę twórczą z „Cyrulikiem Warszawskim” oraz zaczął pisać powieść ''Porfirion Osiełek czyli Klub Świętokradców''. Jesienią powołano go do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych, stamtąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej (tam przebywał do poł. 1928 r.). Po wyjściu z wojska przyłączył się do grupy poetyckiej „Kwadryga”. W 1931 r. wyjechał jako referent kulturalny na placówkę konsularną do Berlina w Niemczech (tam powstał m.in. poemat ''Bal u Salomona'' – jednak większa część twórczości z okresu berlińskiego zaginęła). Wtedy też studiował język niemiecki i łacinę. 14 kwietnia 1933 r. wrócił do Warszawy, po roku zaś wyjechał do Wilna, gdzie nawiązał współpracę z pieśniarką Hanką Ordonówną (dla której napisał m.in. ''Buty szewca Szymona'') oraz z radiem, zaczął też drukować swoje wiersze w miejscowej prasie („Słowo”, „Kurier Wileński”). Jednocześnie jego wiersze publikowano w czasopismach krakowskich (m.in. „Wróble na Dachu”) oraz warszawskich („Kurier Poranny”). W 1936 r. Gałczyńscy przenieśli się do warszawskiego Anina i tam urodziła się córka poety, Kira. Wtedy też Gałczyński podjął współpracę z czasopismem „Prosto z Mostu”. W 1939 r., tuż przed wybuchem wojny, powstał ważny cykl liryczny Gałczyńskiego – ''Noctes Aninenses'' – w tym samym roku też umarła jego matka.<Br>
 sierpnia Gałczyński został zmobilizowany, zaś już 17 września dostał się do niewoli – napisał wówczas wiersze wojenne ''Pieśń o żołnierzach z Westerplatte'' oraz ''Sen żołnierza''. W 1941 r. został wywieziony do międzynarodowego obozu jenieckiego w Altengrabow pod Magdeburgiem, gdzie przybywał aż do końca wojny. Wtedy też zaczął podróżować po Europie (zwiedzając m.in. Brukselę oraz Paryż). 22 marca 1946 r. Gałczyński wrócił do Polski i zamieszkał wraz z rodziną w Krakowie, rozpoczął też stałą współpracę z „Przekrojem” (wtedy powstały jego humoreski ''Teatrzyk Zielona Gęś'' oraz ''Listy z fiołkiem''). Poeta publikował również w czasopismach „Tygodnik Powszechny”, „Odrodzenie” i „Szpilki”, występował w satyrycznym teatrzyku „Siedem Kotów”, napisał ''Zaczarowaną dorożkę'' i ''Kolczyki Izoldy''.<Br>
 Latem 1950 r. Gałczyński wyjechał do leśniczówki Pranie nad Jeziorem Nidzkim, gdzie powstały poematy ''[[Kronika Olsztyńska]]'' oraz (w październiku 1950 r.) ''[[Niobe]]'' (ukończony w listopadzie w Warszawie). W Praniu poeta odnalazł swoją osobistą Arkadię – gdzie „(…) jelenie ryczą, dziki bobrują, żurawie odlatują, liście opadają i heu heu fugaces labuntur anni (...). Zasoliliśmy parę słojów rydzów, w piecach pomału już przepalamy, noc ostatnio księżycowe. Wieczory spędzamy przy naftowej lampie: Natalia haftuje, ja gram na skrzypcach bądź czytam Moliera, albo na zmianę – ona gra na skrzypcach, a ja haftuję” (List z 26 maja 1950 r.)<ref>Gałczyński, Konstanty Ildefons, ''Listy'', Warszawa, 1969, s. 24.</ref> Poeta zaczął nawet planować stałe osiedlenie się na Mazurach, zaś nawet czasowa zmiana otoczenia zmieniła jego poezję – stała się klarowna, pełna jaskrawych i intensywnych barw, jasnych odczuć. Całość zaczął przenikać nastrój harmonii i zakorzenienia się w przyrodzie. Stałymi motywami tamtego okresu twórczości były lasy, jeziora, niebo i jego przemiany, roślinność, pory dnia (najczęściej noc), zwierzęta. Teksty cechuje „dziecięce spojrzenie” – uważne, przenikliwe, ciekawe, oszołomione. Gałczyński serwował w niej czytelnikowi opis swoistej mitologii – jest renesansowy i antyczny.<Br>
@@ Linia 50: / Linia 50: @@
 *[[Muzeum K.I. Gałczyńskiego w Praniu]] http://www.lesniczowkapranie.art.pl/
-[[Category: Pisarze|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category: Literatura|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:Powiat piski|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:1945-1960|Gałczyński,Konstanty Ildefons]]
+[[Category: Pisarze i poeci|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category: Literatura|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:Powiat piski|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:Ruciane-Nida (gmina miejsko-wiejska)|Gałczyński,Konstanty Ildefons]]

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 **Konkurs Recytatorski  im. K.I. Gałczyńskiego w Sokołowie Podlaskim
 **Ogólnopolski Konkurs Recytatorski im. Gałczyńskiego „O Złote Pióro Watermana” w Pruszkowie
-**Regionalny Konkurs Literacki im. K.I. Gałczyńskiego w Policach
+**Regionalny Konkurs Literacki im. K.I. Gałczyńskiego w Policach;
-*a jego pamięci - koncerty i festiwale m.in.:
+*jego pamięci - koncerty i festiwale, m.in.:
-**2010 - Koncert „Chopin u Gałczyńskiego” w Rucienem-Nidzie
+**2010 - impreza muzyczna „[[Chopin u Gałczyńskiego]]” w Rucianem-Nidzie
-**2003 - podczas jubileuszowych [[XXX Ogólnopolskie Spotkania Zamkowe „Śpiewajmy poezję”| XXX Ogólnopolskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy Poezję”]] odbył się koncert w oparciu o teksty poety pt. ''[[Ulica szarlatanów]]'' (reż.: Jerzy Satanowski)
+**2003 - podczas jubileuszowych [[XXX Ogólnopolskie Spotkania Zamkowe „Śpiewajmy poezję”| XXX Ogólnopolskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy Poezję”]] koncert pt. ''[[Ulica szarlatanów]]'' (reż.: Jerzy Satanowski)
-**2005 - Koncert z okazji 105. rocznicy urodzin poety w Centrum Kultury Polskiej w Dyneburgu (Łotwa)
+**2005 - koncert z okazji 105. rocznicy urodzin poety w Centrum Kultury Polskiej w Dyneburgu (Łotwa)
-*Gałczyński jest patronem wielu szkół, placówek edukacyjnych, domów kultury i świetlic, o jego popularności świadczy również , iż w każdym większym mieście Polski którąś z ulic nazwano jego imieniem.
+*Gałczyński jest również patronem wielu szkół, placówek edukacyjnych, domów kultury i świetlic; w każdym większym mieście Polski którąś z ulic nazwano jego imieniem.
 ==Bibliografia==

@@ Linia 26: / Linia 26: @@
 *1949 r. - Nagroda Funduszu Kultury Narodowej Województwa Krakowskiego
 *1953 r. - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
 ==Bibliografia==
@@ Linia 34: / Linia 41: @@
 ==Przypisy==
 <references/>
 [[Category: Pisarze|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category: Literatura|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:Powiat piski|Gałczyński,Konstanty Ildefons]] [[Category:1945-1960|Gałczyński,Konstanty Ildefons]]

@@ Linia 23: / Linia 23: @@
 Ponadto w od 1946 r. w „Przekroju” ukazywał się regularnie cykl jego grotesek pt ''Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić...'', zaś od 1947 r. - cykl ''Listy z fiołkiem''. Poeta stworzył również słuchowiska radiowe, powieści (w tym dla dzieci), sztuki teatralne oraz libretto do opery.
-==Nagrody==
+==Nagrody i odznaczenia==
 ==Bibliografia==