Jerzy Bauer - Historia wersji

Marcin o 07:14, 5 lip 2015

2015-07-05T07:14:07Z

LPF o 15:09, 5 sie 2014

2014-08-05T15:09:06Z

Konrad o 11:37, 1 sie 2014

2014-08-01T11:37:39Z

Konrad o 07:33, 18 lip 2014

2014-07-18T07:33:23Z

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-10-30T08:34:35Z

‎Nagrody i odznaczenia

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-10-30T08:33:33Z

‎Nagrody i odznaczenia

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-09-12T11:45:03Z

‎Nagrody i odznaczenia

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-09-10T10:18:49Z

‎Nagrody i odznaczenia

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-09-10T10:15:11Z

‎Nagrody i odznaczenia

Elwira: /* Nagrody i odznaczenia */

2013-09-10T10:14:25Z

‎Nagrody i odznaczenia

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:bauer_jerzy_foto.jpg|thumb|right|250px|Źródło: Archiwum prywatne autora.]]
-(1925- ) – działacz społeczny, harcerz, pisarz, poeta, autor pamiętników, malarz amator (pseud. Tobruk).
+(1925-2015) – działacz społeczny, harcerz, pisarz, poeta, autor pamiętników, malarz amator (pseud. Tobruk).
 ==Biografia==
 Jerzy Błażej Bauer urodził się 3 lutego 1925 r. w Ostrowi Mazowieckiej, w rodzinie Konstantego i Zofii z Kulickich o bogatych tradycjach patriotycznych. W latach młodzieńczych aktywnie uczestniczył w Związku Harcerstwa Polskiego. W 1939 r. czynnie uczestniczył w Wojennym Pogotowiu Harcerzy. W okresie okupacji niemieckiej, przez trzy lata pracował jako robotnik przymusowy na kolei. Jednocześnie uczestniczył w konspiracyjnej działalności Armii Krajowej. Walczył w oddziale partyzanckim 8 kompanii III batalionu 13 pułku piechoty AK w Obwodzie „Opocznik” (pod pseudonimem „Ryś” i „Tobruk”), na terenie Puszczy Białej. W 1944 r. uczestniczył w Akcji „Burza” – bitwy z Niemcami pod Jarząbką i Pecynką. 14 września 1944 r. został wcielony do II Armii Wojska Polskiego i brał udział w wyzwalaniu południowo-zachodnich ziem Polski. Służbę w wojsku polskim zakończył w grudniu 1946 r. w Marynarce Wojennej. Po powrocie z wojska osiadł w Ełku (ze względu na bliskość rodziny – siostra z mężem). W 1952 r. ożenił się z Jadwigą z domu Loncik, również harcerką, działaczką społeczną na rzecz młodzieży, córką Feliksa Loncika, żołnierza II Korpusu Generała Andersa, uczestnika Bitwy o Monte Cassino, w której został ciężko kontuzjowany.
-Jerzy jest ojcem pisarza [[Wojciech Bauer|Wojciecha Bauera]]. W 1952 roku został kierownikiem w zakładach gospodarczych. Równocześnie uzupełniał wykształcenie. W 1972 r. uzyskał dyplom magistra ekonomii w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (dzisiejsza Szkoła Główna Handlowa). Przez 27 lat pracował na stanowiskach kierowniczych. Na emeryturę przeszedł w 1990 r. Jest kombatantem II wojny światowej. Tytuł weterana został mu nadany patentem Prezesa Rady Ministrów nr 2316 w 1999 r. Aktualnie jako kombatant posiada stopień porucznika Wojska Polskiego.
+Jerzy był ojcem pisarza [[Wojciech Bauer|Wojciecha Bauera]]. W 1952 roku został kierownikiem w zakładach gospodarczych. Równocześnie uzupełniał wykształcenie. W 1972 r. uzyskał dyplom magistra ekonomii w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (dzisiejsza Szkoła Główna Handlowa). Przez 27 lat pracował na stanowiskach kierowniczych. Na emeryturę przeszedł w 1990 r. Był kombatantem II wojny światowej, w stopniu porucznika Wojska Polskiego. Tytuł weterana został mu nadany patentem Prezesa Rady Ministrów nr 2316 w 1999 r.
 ==Działalność==
-W 1947 r. podjął pracę referenta w Zarządzie Miejskim w [[ewim:Ełk|Ełku]]. Rok później został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Ełku. Poza praca zawodową aktywnie działał jako instruktor-referent w Harcerskiej Służbie Informacyjnej Komendy Mazurskiego Hufca Harcerzy w Ełku. Był członkiem redakcji [[ewim:Biuletyn Informacyjny "Na Mazurskim Szlaku"|Biuletynu Informacyjnego „Na Mazurskim Szlaku”]]. Jego pasją był śpiew. Jako amator wokalistyki osiągał znaczące sukcesy. Wśród jego zainteresowań znajdują się też malarstwo akwarelowe i technika.
+W 1947 r. podjął pracę referenta w Zarządzie Miejskim w [[ewim:Ełk|Ełku]]. Rok później został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Ełku. Poza praca zawodową aktywnie działał jako instruktor-referent w Harcerskiej Służbie Informacyjnej Komendy Mazurskiego Hufca Harcerzy w Ełku. Był członkiem redakcji [[ewim:Biuletyn Informacyjny "Na Mazurskim Szlaku"|Biuletynu Informacyjnego „Na Mazurskim Szlaku”]]. Jego pasją był śpiew. Jako amator wokalistyki osiągał znaczące sukcesy. Wśród jego zainteresowań znajdowały się też malarstwo akwarelowe i technika.
 Po przejściu na emeryturę nadal działał społecznie. Udzielał się w organizacjach:
 *[[Harcerski Krąg Seniorów]]
@@ Linia 15: / Linia 16: @@
 Twórczością literacką zainteresował się - jak twierdzi - z chęci sprawdzenia samego siebie. Uprawiał poezję i prozę, głównie opowiadania: ''Bez białej plamy'', ''My z Ósmej Kompanii''. Część wierszy powstałych w latach wojennych i powojennych znalazła się w zbiorku poetyckim ''Okruchy myśli swobodnych''. W 1946 r. zadebiutował opowiadaniem ''O krok od szczęścia''. Do kolejnych należą: ''Za cenę życia'', ''Taki był wyrok'', ''Krwawa rzeczywistość'', ''Śladem legendy''. Opowiadanie ''Wyboiste koleiny losów'' jest aktualnie trzecim utworem napisanym prozą.<ref>Według informacji autora.</ref>
-Jest autorem wspomnień napisanych na konkurs zorganizowany w 2003 r. przez [[Warmińsko-Mazurskie Stowarzyszenie Polskich Dzieci Wojny w Ełku]] pt. [[Konkurs pamiętnikarski ph. Mazury były moim domem i życiem|''Mazury były moim domem i życiem'']]. Pisze w nich: „Dziś Ełk, którego mieszkańcami i ja i moja rodzina zostaliśmy z własnego wyboru, jest i zawsze pozostanie miastem najpiękniejszym, a Mazury – Ziemią, w której dopatrzyć się można wielu podobieństw do Ziemi kurpiowskiej, borów mazowieckich i Puszczy Białej...”<ref>Alfons Bobowik, ''Historia polskich dzieci...'', s. 185.</ref>
+Był autorem wspomnień napisanych na konkurs zorganizowany w 2003 r. przez [[Warmińsko-Mazurskie Stowarzyszenie Polskich Dzieci Wojny w Ełku]] pt. [[Konkurs pamiętnikarski ph. Mazury były moim domem i życiem|''Mazury były moim domem i życiem'']]. Pisał w nich: „Dziś Ełk, którego mieszkańcami i ja i moja rodzina zostaliśmy z własnego wyboru, jest i zawsze pozostanie miastem najpiękniejszym, a Mazury – Ziemią, w której dopatrzyć się można wielu podobieństw do Ziemi kurpiowskiej, borów mazowieckich i Puszczy Białej...”<ref>Alfons Bobowik, ''Historia polskich dzieci...'', s. 185.</ref>
-Jest laureatem wielu konkursów literackich: regionalnych i ogólnopolskich, m.in. trzykrotnie podczas konkursu „Losy nasze” organizowanego przez [[Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie]]. Został także laureatem I nagrody w [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2005| Konkursie Literackim im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca”]] w 2005 r. za pracę ''Początek drogi''. W 2009 r. w kolejnej edycji [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2009|Konkursu „Prosto z serca”]] wywalczył II miejsce za utwór ''O krok od szczęścia''.
+Był również laureatem wielu konkursów literackich: regionalnych i ogólnopolskich, m.in. trzykrotnie podczas konkursu „Losy nasze” organizowanego przez [[Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie]]. Został także laureatem I nagrody w [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2005| Konkursie Literackim im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca”]] w 2005 r. za pracę ''Początek drogi''. W 2009 r. w kolejnej edycji [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2009|Konkursu „Prosto z serca”]] wywalczył II miejsce za utwór ''O krok od szczęścia''.
 Zainteresowanie historią znalazło swój oddźwięk w wielu publikowanych refleksyjnych artykułach prasowych. Jednym z najbardziej liczących się jest materiał ilustrujący stosunki polsko-niemieckie pt. ''Mazurzy a kwestia polska'' opublikowany w biuletynie [[Towarzystwo Miłośników Ełku|Towarzystwa Miłośników Ełku]] ''Sami o sobie'' (1988). Tomik poezji ''Gdy lat spływała rzeka'' zawiera m.in. balladę ''Spełnione marzenia'' napisaną dla uczczenia 150. rocznicy urodzin [[Michał Kajka|Michała Kajki]]. Jego wiersz pt. ''Droga chwały'' otwiera ''Księgę Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej Obwodu Ostrów Mazowiecka 1939-1945''.<ref>Według informacji autora.</ref>

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ==Biografia==
-Jerzy Błażej Bauer urodził się 3 lutego 1925 r. w Ostrowi Mazowieckiej, w rodzinie Konstantego i Zofii z Kulickich o bogatych tradycjach patriotycznych. W latach młodzieńczych aktywnie uczestniczył w Związku Harcerstwa polskiego. W 1939 r. czynnie uczestniczył w Wojennym Pogotowiu Harcerzy. W okresie okupacji niemieckiej, przez trzy lata pracował jako robotnik przymusowy na kolei. Jednocześnie uczestniczył w konspiracyjnej działalności Armii Krajowej. Walczył w oddziale partyzanckim 8 kompanii III batalionu 13 pułku piechoty AK w Obwodzie „Opocznik” (pod pseudonimem „Ryś” i „Tobruk”), na terenie Puszczy Białej. W 1944 r. uczestniczył w Akcji „Burza” – bitwy z Niemcami pod Jarząbką i Pecynką. 14 września 1944 r. został wcielony do II Armii Wojska Polskiego i brał udział w wyzwalaniu południowo-zachodnich ziem Polski. Służbę w wojsku polskim zakończył w grudniu 1946 r. w Marynarce Wojennej. Po powrocie z wojska osiadł w Ełku (ze względu na bliskość rodziny – siostra z mężem). W 1952 r. ożenił się z Jadwigą z domu Loncik, również harcerką, działaczką społeczną na rzecz młodzieży, córką Feliksa Loncika, żołnierza II Korpusu Generała Andersa, uczestnika Bitwy o Monte Cassino, w której został ciężko kontuzjowany.
+Jerzy Błażej Bauer urodził się 3 lutego 1925 r. w Ostrowi Mazowieckiej, w rodzinie Konstantego i Zofii z Kulickich o bogatych tradycjach patriotycznych. W latach młodzieńczych aktywnie uczestniczył w Związku Harcerstwa Polskiego. W 1939 r. czynnie uczestniczył w Wojennym Pogotowiu Harcerzy. W okresie okupacji niemieckiej, przez trzy lata pracował jako robotnik przymusowy na kolei. Jednocześnie uczestniczył w konspiracyjnej działalności Armii Krajowej. Walczył w oddziale partyzanckim 8 kompanii III batalionu 13 pułku piechoty AK w Obwodzie „Opocznik” (pod pseudonimem „Ryś” i „Tobruk”), na terenie Puszczy Białej. W 1944 r. uczestniczył w Akcji „Burza” – bitwy z Niemcami pod Jarząbką i Pecynką. 14 września 1944 r. został wcielony do II Armii Wojska Polskiego i brał udział w wyzwalaniu południowo-zachodnich ziem Polski. Służbę w wojsku polskim zakończył w grudniu 1946 r. w Marynarce Wojennej. Po powrocie z wojska osiadł w Ełku (ze względu na bliskość rodziny – siostra z mężem). W 1952 r. ożenił się z Jadwigą z domu Loncik, również harcerką, działaczką społeczną na rzecz młodzieży, córką Feliksa Loncika, żołnierza II Korpusu Generała Andersa, uczestnika Bitwy o Monte Cassino, w której został ciężko kontuzjowany.
-Jerzy jest ojcem pisarza [[Wojciech Bauer|Wojciecha Bauera]]. W 1952 roku został menedżerem w zakładach gospodarczych. Równocześnie uzupełniał wykształcenie. W 1972 r. uzyskał dyplom magistra ekonomii w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (dzisiejsza Szkoła Główna Handlowa). Przez 27 lat pracował na stanowiskach kierowniczych. Na emeryturę przeszedł w 1990 r. Jest kombatantem II wojny światowej. Tytuł weterana został mu nadany patentem Prezesa Rady Ministrów nr 2316 w 1999 r. Aktualnie jako kombatant posiada stopień porucznika Wojska Polskiego.
+Jerzy jest ojcem pisarza [[Wojciech Bauer|Wojciecha Bauera]]. W 1952 roku został kierownikiem w zakładach gospodarczych. Równocześnie uzupełniał wykształcenie. W 1972 r. uzyskał dyplom magistra ekonomii w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (dzisiejsza Szkoła Główna Handlowa). Przez 27 lat pracował na stanowiskach kierowniczych. Na emeryturę przeszedł w 1990 r. Jest kombatantem II wojny światowej. Tytuł weterana został mu nadany patentem Prezesa Rady Ministrów nr 2316 w 1999 r. Aktualnie jako kombatant posiada stopień porucznika Wojska Polskiego.
 ==Działalność==
-W 1947 r. podjął pracę referenta w Zarządzie Miejskim w Ełku. Rok później został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Ełku. Poza praca zawodową aktywnie działał jako instruktor-referent w Harcerskiej Służbie Informacyjnej Komendy Mazurskiego Hufca Harcerzy w Ełku. Był członkiem redakcji Biuletynu Informacyjnego „Na Mazurskim Szlaku”. Jego pasją był śpiew. Jako amator wokalistyki osiągał znaczące sukcesy. Wśród jego zainteresowań znajdują się też malarstwo akwarelowe i technika.
+W 1947 r. podjął pracę referenta w Zarządzie Miejskim w [[ewim:Ełk|Ełku]]. Rok później został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Ełku. Poza praca zawodową aktywnie działał jako instruktor-referent w Harcerskiej Służbie Informacyjnej Komendy Mazurskiego Hufca Harcerzy w Ełku. Był członkiem redakcji [[ewim:Biuletyn Informacyjny "Na Mazurskim Szlaku"|Biuletynu Informacyjnego „Na Mazurskim Szlaku”]]. Jego pasją był śpiew. Jako amator wokalistyki osiągał znaczące sukcesy. Wśród jego zainteresowań znajdują się też malarstwo akwarelowe i technika.
 Po przejściu na emeryturę nadal działał społecznie. Udzielał się w organizacjach:
 *[[Harcerski Krąg Seniorów]]
@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 *Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna
 Twórczością literacką zainteresował się - jak twierdzi - z chęci sprawdzenia samego siebie. Uprawiał poezję i prozę, głównie opowiadania: ''Bez białej plamy'', ''My z Ósmej Kompanii''. Część wierszy powstałych w latach wojennych i powojennych znalazła się w zbiorku poetyckim ''Okruchy myśli swobodnych''. W 1946 r. zadebiutował opowiadaniem ''O krok od szczęścia''. Do kolejnych należą: ''Za cenę życia'', ''Taki był wyrok'', ''Krwawa rzeczywistość'', ''Śladem legendy''. Opowiadanie ''Wyboiste koleiny losów'' jest aktualnie trzecim utworem napisanym prozą.<ref>Według informacji autora.</ref>
-Jest autorem wspomnień napisanych na konkurs zorganizowany w 2003 r. przez [[Warmińsko-Mazurskie Stowarzyszenie Polskich Dzieci Wojny w Ełku]] ph. [[Konkurs pamiętnikarski ph. Mazury były moim domem i życiem|''Mazury były moim domem i życiem'']]. Pisze w nich: „Dziś Ełk, którego mieszkańcami i ja i moja rodzina zostaliśmy z własnego wyboru, jest i zawsze pozostanie miastem najpiękniejszym, a Mazury – Ziemią, w której dopatrzyć się można wielu podobieństw do Ziemi kurpiowskiej, borów mazowieckich i Puszczy Białej...”<ref>Alfons Bobowik, ''Historia polskich dzieci...'', s. 185.</ref>
 Jest laureatem wielu konkursów literackich: regionalnych i ogólnopolskich, m.in. trzykrotnie podczas konkursu „Losy nasze” organizowanego przez [[Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie]]. Został także laureatem I nagrody w [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2005| Konkursie Literackim im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca”]] w 2005 r. za pracę ''Początek drogi''. W 2009 r. w kolejnej edycji [[Konkurs Literacki im. Ireny Tamary Misztal „Prosto z serca” 2009|Konkursu „Prosto z serca”]] wywalczył II miejsce za utwór ''O krok od szczęścia''.
 Zainteresowanie historią znalazło swój oddźwięk w wielu publikowanych refleksyjnych artykułach prasowych. Jednym z najbardziej liczących się jest materiał ilustrujący stosunki polsko-niemieckie pt. ''Mazurzy a kwestia polska'' opublikowany w biuletynie [[Towarzystwo Miłośników Ełku|Towarzystwa Miłośników Ełku]] ''Sami o sobie'' (1988). Tomik poezji ''Gdy lat spływała rzeka'' zawiera m.in. balladę ''Spełnione marzenia'' napisaną dla uczczenia 150. rocznicy urodzin [[Michał Kajka|Michała Kajki]]. Jego wiersz pt. ''Droga chwały'' otwiera ''Księgę Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej Obwodu Ostrów Mazowiecka 1939-1945''.<ref>Według informacji autora.</ref>
@@ Linia 56: / Linia 59: @@
 [[Category:Działacze społeczni|Bauer,Jerzy]]
 [[Category:Animacja kulturalna|Bauer,Jerzy]]
-[[Category:Pisarze|Bauer,Jerzy]]
+[[Category:Pisarze i poeci|Bauer,Jerzy]]
 [[Category:Literatura|Bauer,Jerzy]]
 [[Category:Powiat ełcki|Bauer,Jerzy]]
-[[Category:1961-1970|Bauer,Jerzy]]
+[[Category:Ełk|Bauer,Jerzy]]
-[[Category:1971-1980|Bauer,Jerzy]]
+[[Category:1945-1989|Bauer,Jerzy]]
-[[Category:1981-1990|Bauer,Jerzy]]
+[[Category:1990-|Bauer,Jerzy]]

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 W 1947 r. podjął pracę referenta w Zarządzie Miejskim w Ełku. Rok później został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Ełku. Poza praca zawodową aktywnie działał jako instruktor-referent w Harcerskiej Służbie Informacyjnej Komendy Mazurskiego Hufca Harcerzy w Ełku. Był członkiem redakcji Biuletynu Informacyjnego „Na Mazurskim Szlaku”. Jego pasją był śpiew. Jako amator wokalistyki osiągał znaczące sukcesy. Wśród jego zainteresowań znajdują się też malarstwo akwarelowe i technika.
 Po przejściu na emeryturę nadal działał społecznie. Udzielał się w organizacjach:
-*Harcerski Krąg Seniorów
+*[[Harcerski Krąg Seniorów]]
 *[[Towarzystwo Miłośników Ełku]]
 *Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna

@@ Linia 54: / Linia 54: @@
 [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Bauer,Jerzy]]
 [[Category:Animacja kulturalna|Bauer,Jerzy]]
 [[Category:Pisarze|Bauer,Jerzy]]

@@ Linia 41: / Linia 41: @@
 *Nagrodę literacką za zajęcie I miejsca w konkursie ''Kurpie we wspomnieniach'' w kategorii: ''Za bujne bory, za bujne lasy...''. Konkurs został zorganizowany przez Związek Kurpiów w Ostrołęce (15 czerwca 2013 r.).
 *Medal ''Pro Patria'' nadany przez Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Olsztyn, 9 września 2013 r.)<ref> Materiał o uroczystościach na stronie olsztyn24.com [http://www.olsztyn24.com/news/21273-dzie-weterana-w-filharmonii.html]</ref>
-* Uroczyste, pisemne, podziękowanie wręczone w dniu 29.10.2013 r. przez [[Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie]] - za udział w etnograficznych badaniach terenowych ''Mazury na ludowo''
+* Uroczyste, pisemne, podziękowanie wręczone w dniu 29.10.2013 r. przez [[Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie]] - za udział w etnograficznych badaniach terenowych „Mazury na ludowo”.
 ==Opinie literackie==

@@ Linia 40: / Linia 40: @@
 *Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (nadaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego)<ref>Według informacji autora.</ref>
 *Nagrodę literacką za zajęcie I miejsca w konkursie ''Kurpie we wspomnieniach'' w kategorii: ''Za bujne bory, za bujne lasy...''. Konkurs został zorganizowany przez Związek Kurpiów w Ostrołęce (15 czerwca 2013 r.).
-*Medal ''Pro Memoria'' nadany przez Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Olsztyn, 9 września 2013 r.)
+*Medal ''Pro Memoria'' nadany przez Urząd do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Olsztyn, 9 września 2013 r.)<ref> Materiał o uroczystościach na stronie olsztyn24.com [http://www.olsztyn24.com/news/21273-dzie-weterana-w-filharmonii.html]</ref>
 ==Opinie literackie==