Henryk Dłużyński - Historia wersji

Konrad: /* Twórczość w Olsztynie */

2014-08-11T11:08:13Z

‎Twórczość w Olsztynie

LPF o 09:50, 14 lip 2014

2014-07-14T09:50:08Z

Konrad o 14:13, 31 sty 2014

2014-01-31T14:13:50Z

Nimia2 o 12:19, 18 lip 2011

2011-07-18T12:19:08Z

Dominika o 11:29, 11 kwi 2011

2011-04-11T11:29:24Z

Marcin o 09:48, 11 lut 2011

2011-02-11T09:48:14Z

Marcin o 10:26, 3 lut 2011

2011-02-03T10:26:08Z

Nimia2: /* Biografia */

2011-01-28T11:31:05Z

‎Biografia

Nimia2: /* Zobacz też */

2011-01-28T11:30:20Z

‎Zobacz też

Nimia2: /* Zobacz też */

2011-01-28T11:29:43Z

‎Zobacz też

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 * ''Bułat Okudżawa'', scenariusz i reżyseria Henryk Dłużyński, premiera  27 lutego 1976
 * ''Freuda teoria snów'' A. Cwojdziński, reżyseria Henryk Dłużyński, premiera 1 grudnia 1977
-Sukcesem [[ewim:Olsztyn|olsztyńskim]] była rola Geometry K. w ''Zamku''. Jerzy Niesiobędzki napisał „W olsztyńskiej inscenizacji „Zamku” jest wiele dobrego aktorstwa (…) Na plan pierwszy wysuwa się oczywiście postać geometry. Gra ją Henryk Dłużyński. I gra tak, jak gdyby jako K. już na odległość wyczuwał fałsz sytuacji, preparowanych przez urzędowych kapłanów (…) K. Dłużyńskiego walczy przede wszystkim o swój własny honor – o własne zagrożone człowieczeństwo” <ref> Cyt. za: Prusiński Tadeusz, ''Jest teatr w Olsztynie'', Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2005, S. 164-165 </ref>. A Janusz Segiet napisał „Geometra K. Henryka Dłużyńskiego nie dawał nam odczuć swego niepowodzenia. Trochę na przekór inscenizacji tworzył bardzo żywotną postać małego człowieczka, pochłoniętego ciągle jakimś działaniem, aktywnego, energicznego jak iskra. Geometra K. potykał się, zbierał guzy, znosił tortury psychiczne i fizyczne. Ale trwał. W gorejącej żywotności Geometry K. dostrzegłem największą wartość kreacji stworzonych przez  Henryka Dłużyńskiego” <ref> Segiet Janusz, ''Portrety olsztyńskie'', Olsztyn, Gray Goblin, 2005, S. 106-107</ref>.
+Sukcesem [[ewim:Olsztyn|olsztyńskim]] była rola Geometry K. w ''Zamku''. [[Jerzy Niesiobędzki]] napisał „W olsztyńskiej inscenizacji „Zamku” jest wiele dobrego aktorstwa (…) Na plan pierwszy wysuwa się oczywiście postać geometry. Gra ją Henryk Dłużyński. I gra tak, jak gdyby jako K. już na odległość wyczuwał fałsz sytuacji, preparowanych przez urzędowych kapłanów (…) K. Dłużyńskiego walczy przede wszystkim o swój własny honor – o własne zagrożone człowieczeństwo” <ref> Cyt. za: Prusiński Tadeusz, ''Jest teatr w Olsztynie'', Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2005, S. 164-165 </ref>. A Janusz Segiet napisał „Geometra K. Henryka Dłużyńskiego nie dawał nam odczuć swego niepowodzenia. Trochę na przekór inscenizacji tworzył bardzo żywotną postać małego człowieczka, pochłoniętego ciągle jakimś działaniem, aktywnego, energicznego jak iskra. Geometra K. potykał się, zbierał guzy, znosił tortury psychiczne i fizyczne. Ale trwał. W gorejącej żywotności Geometry K. dostrzegłem największą wartość kreacji stworzonych przez  Henryka Dłużyńskiego” <ref> Segiet Janusz, ''Portrety olsztyńskie'', Olsztyn, Gray Goblin, 2005, S. 106-107</ref>.
 ==Nagrody i odznaczenia==
 * 1970 – Wyróżnienie XII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Poleżajewa w przedstawieniu ''Niespokojna starość'' L. Rachmanowa w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku

@@ Linia 31: / Linia 31: @@
 * ''Bułat Okudżawa'', scenariusz i reżyseria Henryk Dłużyński, premiera  27 lutego 1976
 * ''Freuda teoria snów'' A. Cwojdziński, reżyseria Henryk Dłużyński, premiera 1 grudnia 1977
-Sukcesem olsztyńskim była rola Geometry K. w ''Zamku''. Jerzy Niesiobędzki napisał „W olsztyńskiej inscenizacji „Zamku” jest wiele dobrego aktorstwa (…) Na plan pierwszy wysuwa się oczywiście postać geometry. Gra ją Henryk Dłużyński. I gra tak, jak gdyby jako K. już na odległość wyczuwał fałsz sytuacji, preparowanych przez urzędowych kapłanów (…) K. Dłużyńskiego walczy przede wszystkim o swój własny honor – o własne zagrożone człowieczeństwo” <ref> Cyt. za: Prusiński Tadeusz, ''Jest teatr w Olsztynie'', Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2005, S. 164-165 </ref>. A Janusz Segiet napisał „Geometra K. Henryka Dłużyńskiego nie dawał nam odczuć swego niepowodzenia. Trochę na przekór inscenizacji tworzył bardzo żywotną postać małego człowieczka, pochłoniętego ciągle jakimś działaniem, aktywnego, energicznego jak iskra. Geometra K. potykał się, zbierał guzy, znosił tortury psychiczne i fizyczne. Ale trwał. W gorejącej żywotności Geometry K. dostrzegłem największą wartość kreacji stworzonych przez  Henryka Dłużyńskiego” <ref> Segiet Janusz, ''Portrety olsztyńskie'', Olsztyn, Gray Goblin, 2005, S. 106-107</ref>.
+Sukcesem [[ewim:Olsztyn|olsztyńskim]] była rola Geometry K. w ''Zamku''. Jerzy Niesiobędzki napisał „W olsztyńskiej inscenizacji „Zamku” jest wiele dobrego aktorstwa (…) Na plan pierwszy wysuwa się oczywiście postać geometry. Gra ją Henryk Dłużyński. I gra tak, jak gdyby jako K. już na odległość wyczuwał fałsz sytuacji, preparowanych przez urzędowych kapłanów (…) K. Dłużyńskiego walczy przede wszystkim o swój własny honor – o własne zagrożone człowieczeństwo” <ref> Cyt. za: Prusiński Tadeusz, ''Jest teatr w Olsztynie'', Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2005, S. 164-165 </ref>. A Janusz Segiet napisał „Geometra K. Henryka Dłużyńskiego nie dawał nam odczuć swego niepowodzenia. Trochę na przekór inscenizacji tworzył bardzo żywotną postać małego człowieczka, pochłoniętego ciągle jakimś działaniem, aktywnego, energicznego jak iskra. Geometra K. potykał się, zbierał guzy, znosił tortury psychiczne i fizyczne. Ale trwał. W gorejącej żywotności Geometry K. dostrzegłem największą wartość kreacji stworzonych przez  Henryka Dłużyńskiego” <ref> Segiet Janusz, ''Portrety olsztyńskie'', Olsztyn, Gray Goblin, 2005, S. 106-107</ref>.
 ==Nagrody i odznaczenia==
 * 1970 – Wyróżnienie XII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Poleżajewa w przedstawieniu ''Niespokojna starość'' L. Rachmanowa w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku
@@ Linia 47: / Linia 47: @@
 [[Category:Teatr|Dłużyński,Henryk]]
 [[Category:Olsztyn|Dłużyński,Henryk]]
-[[Category:1971-1980|Dłużyński,Henryk]]
+[[Category:1945-1989|Dłużyński,Henryk]]

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 * 1974/1975 - Teatr Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu
 * 1976 - [[Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie]]
-Zmarł 16 lutego 1999 roku w Olsztynie.
+Zmarł 16 lutego 1999 roku w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]].
 ==Twórczość==
 Debiutował 30 września 1952 roku jako Goniec w „''Balladynie''” Juliusza Słowackiego w reż. Wandy Wróblewskiej w Teatrach Dramatycznych Częstochowy. Był aktorem teatralnym, po latach zajął się również reżyserią. W 1964 roku w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach opracował układ pojedynków w przedstawieniu ''Hamleta'' w reż. Zdzisława Dąbrowskiego (premiera 27 lutego 1964). W Białymstoku w Teatrze im. Węgierki był asystentem reżysera przy realizacji ''Opery za trzy grosze'' B. Brechta, reż. Ryszard Kubiak, premiera 9 czerwca 1973. Wystąpił w filmach fabularnych:

← poprzednia wersja		Wersja z 12:19, 18 lip 2011
Linia 1:		Linia 1:
		+	[[Image:XYhdZ.jpg\|thumb\|right\|250px\|Fot. T. Trepanowski<br>Źródło: „Olsztyński Informator Kulturalny”, 1976, nr 5, s. 9]]
	(1929-1999) – aktor, reżyser teatralny		(1929-1999) – aktor, reżyser teatralny

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 * 1976 - [[Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie]]
 Zmarł 16 lutego 1999 roku w Olsztynie.
 ==Twórczość==
 Debiutował 30 września 1952 roku jako Goniec w „''Balladynie''” Juliusza Słowackiego w reż. Wandy Wróblewskiej w Teatrach Dramatycznych Częstochowy. Był aktorem teatralnym, po latach zajął się również reżyserią. W 1964 roku w Teatrze im. S. Żeromskiego w Kielcach opracował układ pojedynków w przedstawieniu ''Hamleta'' w reż. Zdzisława Dąbrowskiego (premiera 27 lutego 1964). W Białymstoku w Teatrze im. Węgierki był asystentem reżysera przy realizacji ''Opery za trzy grosze'' B. Brechta, reż. Ryszard Kubiak, premiera 9 czerwca 1973. Wystąpił w filmach fabularnych:
@@ Linia 22: / Linia 21: @@
 * 1975 – ''Czerwone i białe'', reż. Paweł Komorowski
 * 1978  - ''Nauka latania'', reż. Sławomir Idziak
 ==Twórczość w Olsztynie==
 Wystąpił w przedstawieniach:
@@ Linia 33: / Linia 31: @@
 * ''Freuda teoria snów'' A. Cwojdziński, reżyseria Henryk Dłużyński, premiera 1 grudnia 1977
 Sukcesem olsztyńskim była rola Geometry K. w ''Zamku''. Jerzy Niesiobędzki napisał „W olsztyńskiej inscenizacji „Zamku” jest wiele dobrego aktorstwa (…) Na plan pierwszy wysuwa się oczywiście postać geometry. Gra ją Henryk Dłużyński. I gra tak, jak gdyby jako K. już na odległość wyczuwał fałsz sytuacji, preparowanych przez urzędowych kapłanów (…) K. Dłużyńskiego walczy przede wszystkim o swój własny honor – o własne zagrożone człowieczeństwo” <ref> Cyt. za: Prusiński Tadeusz, ''Jest teatr w Olsztynie'', Olsztyn, Teatr im. Stefana Jaracza, 2005, S. 164-165 </ref>. A Janusz Segiet napisał „Geometra K. Henryka Dłużyńskiego nie dawał nam odczuć swego niepowodzenia. Trochę na przekór inscenizacji tworzył bardzo żywotną postać małego człowieczka, pochłoniętego ciągle jakimś działaniem, aktywnego, energicznego jak iskra. Geometra K. potykał się, zbierał guzy, znosił tortury psychiczne i fizyczne. Ale trwał. W gorejącej żywotności Geometry K. dostrzegłem największą wartość kreacji stworzonych przez  Henryka Dłużyńskiego” <ref> Segiet Janusz, ''Portrety olsztyńskie'', Olsztyn, Gray Goblin, 2005, S. 106-107</ref>.
 ==Nagrody i odznaczenia==
 * 1970 – Wyróżnienie XII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Poleżajewa w przedstawieniu ''Niespokojna starość'' L. Rachmanowa w Teatrze im. A. Węgierki w Białymstoku
@@ Linia 39: / Linia 36: @@
 * 1974 – Nagroda XVI Festiwalu Polski Północnej w Toruniu za rolę tytułową w przedstawieniu ''Tymon Ateńczyk'' W. Shakespeare’a w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Grudziądzu
 * 1976 -  Nagroda XVIII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za tytułową, Geometry K. w  przedstawieniu ''Zamek'' F. Kafki w [[Teatr im. Stefana Jaracza  w Olsztynie|Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie]].
 ==Bibliografia==
 #Prusiński, Tadeusz : ''Jest teatr w Olsztynie'' / Tadeusz Prusiński. – Olsztyn : Teatr im. Stefana Jaracza, 2005
 #Segiet, Janusz: ''Portrety olsztyńskie''  / Janusz Segiet. – Olsztyn : Gray Goblin, 2005. – S. 106-108.
 ==Przypisy==
 <references/>
 ==Zobacz też==
-*biografia teatralna: [http://www.e-teatr.pl/pl/osoby/22776.html http://www.e-teatr.pl]
+*Biografia teatralna: [http://www.e-teatr.pl/pl/osoby/22776.html http://www.e-teatr.pl]
 [[Category:Aktorzy i reżyserzy|Dłużyński,Henryk]]
 [[Category:Teatr|Dłużyński,Henryk]]
 [[Category:Olsztyn|Dłużyński,Henryk]]
 [[Category:1971-1980|Dłużyński,Henryk]]

@@ Linia 48: / Linia 48: @@
 ==Zobacz też==
-*[http://www.e-teatr.pl/pl/osoby/22776.html] biografia teatralna
+*biografia teatralna: [http://www.e-teatr.pl/pl/osoby/22776.html http://www.e-teatr.pl]
 [[Category:Olsztyn]]