Bruno Schwark - Historia wersji

Arom2001 o 08:14, 21 sty 2015

2015-01-21T08:14:55Z

LPF o 10:28, 17 lip 2014

2014-07-17T10:28:13Z

LPF o 10:27, 17 lip 2014

2014-07-17T10:27:55Z

Arom2001: /* Biografia */

2014-02-01T15:33:00Z

‎Biografia

Arom2001 o 11:38, 24 sie 2011

2011-08-24T11:38:20Z

Arom2001: Utworzył nową stronę „(1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii Warmii ==Biografia== Urodził się 29 grudnia 1883 r. w Runowie koło Lidzbarka Warmińskiego, w rodzinie kupca Kar…”

2011-08-24T11:35:21Z

Utworzył nową stronę „(1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii Warmii ==Biografia== Urodził się 29 grudnia 1883 r. w Runowie koło Lidzbarka Warmińskiego, w rodzinie kupca Kar…”

Nowa strona

(1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii Warmii

==Biografia==
Urodził się 29 grudnia 1883 r. w Runowie koło Lidzbarka Warmińskiego, w rodzinie kupca Karla Schwarka. Wykształcenie zdobywał w Collegium Fridericianum w Królewcu, a następnie w gimnazjum w Braniewie. Tam też w 1903 r. zdał maturę. Podjął studia w Liceum Hosianum. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1907 r. Początkowo był wikarym w Zwierznie. W 1908 r. został skierowany na dalsze studia do Bonn i Rzymu. Ukończył je doktoratem z teologii przyznanym na Uniwersytecie w Bonn za rozprawę ''Bischof Ratler von Nerona als Theologe''. Po powrocie ze studiów kontynuował pracę wikarego, tym razem we Franknowie. Zastępował również proboszcza w Bartoszycach, gdzie podczas I wojny światowej służył w jednostce sanitarnej. Był kapelanem w Gąbinie (od 1915 r.) oraz w Tylży (od 1916 r.). 7 sierpnia 1919 r. został administratorem parafii w Gołdapi. Od października 1926 r. został duszpasterzem w Kwiecewie. 20 grudnia 1932 r. został mianowany proboszczem i dziekanem w Ornecie. W 1943 r. został mianowany kanonikiem katedralnym. Po wkroczeniu wojsk rosyjskich w styczniu 1945 r. pozostał w Ornecie. Do Niemiec wyjechał w sierpniu 1946 r. Został duszpasterzem w Marxzell, a następnie w Liebfrauenhöhe. Jedenaście lat później otrzymał godność prałata. Zmarł 17 października 1964 r. w Liebfrauenhöhe w Niemczech.

==Działalność==
Podczas pobytu w Ornecie objął opieką religijną polskich robotników przymusowych. Z tego powodu zakazano mu nauczania religii. Był prześladowany i inwigilowany przez gestapo za odczytanie listów pasterskich biskupa warmińskiego [[Maksymilian Kaller|Maksymiliana Kaldera]]. Opublikował wiele artykułów na temat kościoła na Warmii na łamach pism „[[Ermlandischer Hauskalender]]” oraz „[[Heimatbriefe]]”. W 1915 r. wydał książkę ''Der Feind im Land. Berichte ermlandischer Deistlicher uber Ostrpreussens Russenzeit 1914/1915''. Stanowiła ona zebrane przez niego wspomnienia warmińskich księży z okresu I wojny światowej. W 1958 r. wydał opracowanie biograficzne o księżach warmińskich zmarłych i zamordowanych w czasie II wojny światowej. Życiorysy duchownych oparł na wywiadach, prowadzonej korespondencji oraz wspomnieniach osób trzecich. Dokument nosi tytuł: ''Ihr Name lept. Ermlandische Priester in Leben, Leid und Tod''.

==Bibliografia==
#Kopiczko, Andrzej: ''Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821-1945. Część 2: Słownik'' / Andrzej Kopiczko. – Olsztyn : Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, 2003. – S. 262.
#Chłosta, Jan: ''Biografie Niemców z Prus Wschodnich : Leksykon'' / Jan Chłosta. – Olsztyn : SQL, 2010. – S. 148, 150.
#Chłosta, Jan: ''Słownik Warmii'' / Jan Chłosta. – Olsztyn : Litera, 2002. – S. 312.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:schwark_bruno.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Aloys Marquardt, ''Domhern Dr. Bruno Schwark'', „Ermlandbriefe”, 1964, nr 70, s. 9.]]
-(1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii Warmii
+(1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii [[ewim:Warmia|Warmii]]
 ==Biografia==

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ==Biografia==
-Urodził się 29 grudnia 1883 r. w Runowie koło Lidzbarka Warmińskiego, w rodzinie kupca Karla Schwarka. Wykształcenie zdobywał w Collegium Fridericianum w Królewcu, a następnie w gimnazjum w Braniewie. Tam też w 1903 r. zdał maturę. Podjął studia w Liceum Hosianum. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1907 r. Początkowo był wikarym w Zwierznie. W 1908 r. został skierowany na dalsze studia do Bonn i Rzymu. Ukończył je doktoratem z teologii przyznanym na Uniwersytecie w Bonn za rozprawę ''Bischof Ratler von Nerona als Theologe''. Po powrocie ze studiów kontynuował pracę wikarego, tym razem w [[Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika we Franknowie|kościele we Franknowie]]. Zastępował również proboszcza w Bartoszycach, gdzie podczas I wojny światowej służył w jednostce sanitarnej. Był kapelanem w Gąbinie (od 1915 r.) oraz w Tylży (od 1916 r.). 7 sierpnia 1919 r. został administratorem parafii w Gołdapi. Od października 1926 r. został duszpasterzem w Kwiecewie. 20 grudnia 1932 r. został mianowany proboszczem i dziekanem w Ornecie. W 1943 r. został mianowany kanonikiem katedralnym. Po wkroczeniu wojsk rosyjskich w styczniu 1945 r. pozostał w Ornecie. Do Niemiec wyjechał w sierpniu 1946 r. Został duszpasterzem w Marxzell, a następnie w Liebfrauenhöhe. Jedenaście lat później otrzymał godność prałata. Zmarł 17 października 1964 r. w Liebfrauenhöhe w Niemczech.
+Urodził się 29 grudnia 1883 r. w [[ewim:Runowo|Runowie]] koło [[ewim:Lidzbark Warmiński|Lidzbarka Warmińskiego]], w rodzinie kupca Karla Schwarka. Wykształcenie zdobywał w [[ewim:Collegium Fridericianum w Królewcu|Collegium Fridericianum w Królewcu]], a następnie w gimnazjum w [[ewim:Braniewo|Braniewie]]. Tam też w 1903 r. zdał maturę. Podjął studia w [[ewim:Liceum Hosianum w Braniewie|Liceum Hosianum]]. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1907 r. Początkowo był wikarym w Zwierznie. W 1908 r. został skierowany na dalsze studia do Bonn i Rzymu. Ukończył je doktoratem z teologii przyznanym na Uniwersytecie w Bonn za rozprawę ''Bischof Ratler von Nerona als Theologe''. Po powrocie ze studiów kontynuował pracę wikarego, tym razem w [[Kościół pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika we Franknowie|kościele we Franknowie]]. Zastępował również proboszcza w [[ewim:Bartoszyce|Bartoszycach]], gdzie podczas [[ewim:I wojna światowa na Warmii i Mazurach|I wojny światowej]] służył w jednostce sanitarnej. Był kapelanem w Gąbinie (od 1915 r.) oraz w Tylży (od 1916 r.). 7 sierpnia 1919 r. został administratorem parafii w [[ewim:Gołdap|Gołdapi]]. Od października 1926 r. został duszpasterzem w [[ewim:Kwiecewo|Kwiecewie]]. 20 grudnia 1932 r. został mianowany proboszczem i dziekanem w [[ewim:Orneta|Ornecie]]. W 1943 r. został mianowany kanonikiem katedralnym. Po wkroczeniu wojsk rosyjskich w styczniu 1945 r. pozostał w Ornecie. Do Niemiec wyjechał w sierpniu 1946 r. Został duszpasterzem w Marxzell, a następnie w Liebfrauenhöhe. Jedenaście lat później otrzymał godność prałata. Zmarł 17 października 1964 r. w Liebfrauenhöhe w Niemczech.
 ==Działalność==
@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 [[Category:Badacze historii i kultury|Schwark,Bruno]]
 [[Category:Powiat lidzbarski|Schwark,Bruno]]
-[[Category:1945-1960|Schwark,Bruno]]
+[[Category:Orneta (gmina miejsko-wiejska)|Schwark,Bruno]]

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 ==Działalność==
-Podczas pobytu w Ornecie objął opieką religijną polskich robotników przymusowych. Z tego powodu zakazano mu nauczania religii. Był prześladowany i inwigilowany przez gestapo za odczytanie listów pasterskich biskupa warmińskiego [[Maksymilian Kaller|Maksymiliana Kaldera]]. Opublikował wiele artykułów na temat kościoła na Warmii na łamach pism „[[Ermlandischer Hauskalender]]” oraz „[[Heimatbriefe]]”. W 1915 r. wydał książkę ''Der Feind im Land. Berichte ermlandischer Deistlicher uber Ostrpreussens Russenzeit 1914/1915''. Stanowiła ona zebrane przez niego wspomnienia warmińskich księży z okresu I wojny światowej. W 1958 r. wydał opracowanie biograficzne o księżach warmińskich zmarłych i zamordowanych w czasie II wojny światowej. Życiorysy duchownych oparł na wywiadach, prowadzonej korespondencji oraz wspomnieniach osób trzecich. Dokument nosi tytuł: ''Ihr Name lept. Ermlandische Priester in Leben, Leid und Tod''.
+Podczas pobytu w Ornecie objął opieką religijną polskich robotników przymusowych. Z tego powodu zakazano mu nauczania religii. Był prześladowany i inwigilowany przez gestapo za odczytanie listów pasterskich biskupa warmińskiego [[ewim:Maksymilian Kaller|Maksymiliana Kallera]]. Opublikował wiele artykułów na temat kościoła na Warmii na łamach pism „[[Ermlandischer Hauskalender]]” oraz „[[Heimatbriefe]]”. W 1915 r. wydał książkę ''Der Feind im Land. Berichte ermlandischer Deistlicher uber Ostrpreussens Russenzeit 1914/1915''. Stanowiła ona zebrane przez niego wspomnienia warmińskich księży z okresu I wojny światowej. W 1958 r. wydał opracowanie biograficzne o księżach warmińskich zmarłych i zamordowanych w czasie II wojny światowej. Życiorysy duchownych oparł na wywiadach, prowadzonej korespondencji oraz wspomnieniach osób trzecich. Dokument nosi tytuł: ''Ihr Name lept. Ermlandische Priester in Leben, Leid und Tod''.
 ==Bibliografia==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 (1883-1964) – kanonik warmiński, badacz historii Warmii
@@ Linia 11: / Linia 12: @@
 #Chłosta, Jan: ''Biografie Niemców z Prus Wschodnich : Leksykon'' / Jan Chłosta. – Olsztyn : SQL, 2010. – S. 148, 150.
 #Chłosta, Jan: ''Słownik Warmii'' / Jan Chłosta. – Olsztyn : Litera, 2002. – S. 312.