Apokalipsa - Historia wersji

Marcin o 11:36, 14 sty 2016

2016-01-14T11:36:53Z

LPF o 08:43, 10 lip 2014

2014-07-10T08:43:28Z

Nimia2: /* Historia */

2011-05-31T12:22:37Z

‎Historia

Nimia2: /* Opis */

2011-05-31T12:17:22Z

‎Opis

Nimia2: /* Historia */

2011-05-31T12:15:06Z

‎Historia

Nimia2 o 12:10, 31 maj 2011

2011-05-31T12:10:11Z

Nimia2: /* Opis */

2011-05-31T11:58:34Z

‎Opis

Nimia2: /* Opis */

2011-05-31T11:57:13Z

‎Opis

Nimia2: /* Krytyka literacka */

2011-05-31T11:56:53Z

‎Krytyka literacka

Nimia2 o 11:56, 31 maj 2011

2011-05-31T11:56:29Z

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Image:apoka57678.jpg|thumb|right|250px| Źródło: ''Pantomima Olsztyńska : [program]'', fot. Tadeusz Trepanowski, Zygmunt Barącz, Olsztyn, [1973].]]
+[[Image:apoka57678.jpg|thumb|right|250px| Źródło: ''Pantomima Olsztyńska : [program]'', fot. Tadeusz Trepanowski, Piotr Barącz, Olsztyn, [1973].]]
 Spektakl autorski, opracowany i zrealizowany przez olsztyński teatr ruchu, [[Pantomima Olsztyńska|Pantomimę Olsztyńską]]. Premiera – 1973 r.
-[[Image:apoka578.jpg|thumb|right|250px| Źródło: ''Pantomima Olsztyńska : [program]'', fot. Tadeusz Trepanowski, Zygmunt Barącz, Olsztyn, [1973].]]
+[[Image:apoka578.jpg|thumb|right|250px| Źródło: ''Pantomima Olsztyńska : [program]'', fot. Tadeusz Trepanowski, Piotr Barącz, Olsztyn, [1973].]]
 ==Twórcy==
 *inscenizacja i reżyseria: [[Bohdan Głuszczak]] i [[Jerzy Obłamski]]

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 ==Historia==
 W widowisku wykorzystano fragmenty utworów polskich kompozytorów, Krzysztofa Pendereckiego (1933- ) i Henryka Mikołaja Góreckiego (1933-2010).
-Premiera odbyła się 26 maja 1973 r. w Olsztynie.<br>
+Premiera odbyła się 26 maja 1973 r. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]].<br>
 Opisywane widowisko przysporzyło [[Pantomima Olsztyńska|zespołowi]] wielu sukcesów zarówno na scenach krajowych jak i zagranicznych. Spektakl uzyskał pochlebną ocenę prasy i publiczności oraz zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Widowisko zaprezentowano m.in. na Światowym Kongresie Głuchych w Waszyngtonie (1975 r.), w Questors Theater w Londynie, na Uniwersytecie w Cardiff (1976 r.) oraz w Teatrze „Studio” w Warszawie (1974 r.).
@@ Linia 19: / Linia 19: @@
 ==Krytyka literacka==
-„Żadne słowa czy emocje nie mogą oddać piękna i emocji jakiej dostarcza to widowisko. Widz czuje pulsujący rytm muzyki, podobnie jak głuchoniemi aktorzy odbierają jej wibracje, widza urzeka straszliwa twarz, wymalowana na tylnej dekoracji scenicznej, twarz o skierowanych na audytorium nieruchomych, jasnowidzących i jak gdyby oskarżających oczach – widz przeżywa ciepłe wzruszenie miłością Adama i Ewy i krzyczy niemal z przerażenia , uzmysławiając sobie bezmyślną potworność nieustannie popełnianego przez samą ludzkość – ludobójstwa” <ref>Sullivan Joseph, „The Three Village Herold”, 1975 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref>.<br>
+„Żadne słowa czy emocje nie mogą oddać piękna i emocji jakiej dostarcza to widowisko. Widz czuje pulsujący rytm muzyki, podobnie jak głuchoniemi aktorzy odbierają jej wibracje, widza urzeka straszliwa twarz, wymalowana na tylnej dekoracji scenicznej, twarz o skierowanych na audytorium nieruchomych, jasnowidzących i jak gdyby oskarżających oczach – widz przeżywa ciepłe wzruszenie miłością Adama i Ewy i krzyczy niemal z przerażenia, uzmysławiając sobie bezmyślną potworność nieustannie popełnianego przez samą ludzkość – ludobójstwa” <ref>Sullivan Joseph, „The Three Village Herold”, 1975 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref>.<br>
 „W spektaklu Apokalipsy aktorstwo mimów i rygor dramaturgii, plastyka i muzyka, technika teatralna i światło, film i słowo zarówno w swojej komunikującej, jak i muzycznej funkcji – wszystko scalone inscenizacją prze w stronę pełnej, bujnej teatralizacji, przywodzącej na myśl teatr totalny” <ref>Kurowski Bohdan, „Polityka”, 1973 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref>.
@@ Linia 28: / Linia 28: @@
 <references/>
-[[Category:Teatr]] [[Category:Spektakle]] [[Category:Olsztyn]] [[Category:1971-1980]] [[Category:1981-1990]] [[Category:1991-2000]]
+[[Category:Teatr]] [[Category:Spektakle]] [[Category:Olsztyn]] [[Category:1945-1989]]

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 W widowisku wykorzystano fragmenty utworów polskich kompozytorów, Krzysztofa Pendereckiego (1933- ) i Henryka Mikołaja Góreckiego (1933-2010).
 Premiera odbyła się 26 maja 1973 r. w Olsztynie.<br>
-Opisywane widowisko przysporzyło [[Pantomima Olsztyńska|zespołowi]] wielu sukcesów zarówno na scenach krajowych i jaki i zagranicznych. Spektakl uzyskał pochlebną ocenę prasy i publiczności oraz zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Widowisko zaprezentowano m.in. na Światowym Kongresie Głuchych w Waszyngtonie (1975 r.), w Questors Theater w Londynie, na Uniwersytecie w Cardiff (1976 r.) oraz w Teatrze „Studio” w Warszawie (1974 r.).
+Opisywane widowisko przysporzyło [[Pantomima Olsztyńska|zespołowi]] wielu sukcesów zarówno na scenach krajowych jak i zagranicznych. Spektakl uzyskał pochlebną ocenę prasy i publiczności oraz zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Widowisko zaprezentowano m.in. na Światowym Kongresie Głuchych w Waszyngtonie (1975 r.), w Questors Theater w Londynie, na Uniwersytecie w Cardiff (1976 r.) oraz w Teatrze „Studio” w Warszawie (1974 r.).
 ==Opis==

@@ Linia 15: / Linia 15: @@
 ==Opis==
-Prolog księgi ''Apokalipsy'', czyli tekstu źródłowego spektaklu, określa ją jako „Objawienie Jezusa Chrystusa, (...) aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem”, zapisane przez najmłodszego z apostołów, św. Jana. Jest to więc wielkie proroctwo, opisujące wizję procesu degradacji i zakończenia rzeczywistości świata materialnego, objawienie szatana w świecie, wypełnienia końcowych plag Boga, ostatniej bitwy aniołów z szatanem, drugie przyjścia Chrystusa oraz Boga zasiadającego na tronie i nowego świata, czyli Niebieskiego Jeruzalem. Opisywane widowisko pantomimiczne ukazuje tę historię w pięciu częściach.
+Prolog księgi ''Apokalipsy'', czyli tekstu źródłowego spektaklu, określa ją jako „Objawienie Jezusa Chrystusa, (...) aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem” (Ap 1,1), zapisane przez najmłodszego z apostołów, św. Jana. Księga więc jest wielkim proroctwem, opisującym wizje procesu degradacji i zakończenia rzeczywistości świata materialnego, objawienia szatana w świecie, wypełnienia końcowych plag Boga, ostatniej bitwy aniołów z szatanem, drugiego przyjścia Chrystusa oraz Boga zasiadającego na tronie i nowego świata, czyli Niebieskiego Jeruzalem. Opisywane widowisko pantomimiczne ukazuje tę historię w pięciu częściach.<br>
-Obsadę spektaklu stanowili głuchoniemi aktorzy olsztyńskiej [[Pantomima Olsztyńska|Pantomimy]], m.in.: [[Wiesław Jankowski]] (Kain), [[Otton Dzieńkowski]] (Abel), [[Jadwiga Jankowska]] (Ewa) i [[Zdzisław Połomski]] (Adam). Przedstawienie olsztyńskiego [[Pantomima Olsztyńska|teatru ruchu]] znamionowała najwyższa ranga artystyczna dzięki ambitnym poszukiwaniom scenariuszowym, kultywowaniu pełnospektaklowej formy i ambitnej głębi filozoficznej i intelektualnej.
+Obsadę spektaklu stanowili głuchoniemi aktorzy olsztyńskiej [[Pantomima Olsztyńska|Pantomimy]], m.in.: [[Wiesław Jankowski]] (Kain), [[Otton Dzieńkowski]] (Abel), [[Jadwiga Jankowska]] (Ewa) i [[Zdzisław Połomski]] (Adam). Przedstawienie olsztyńskiego [[Pantomima Olsztyńska|teatru ruchu]] znamionowała wysoka ranga artystyczna dzięki ambitnym poszukiwaniom scenariuszowym, kultywowaniu pełnospektaklowej formy i ambitnej głębi filozoficznej i intelektualnej.
 ==Krytyka literacka==

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 W widowisku wykorzystano fragmenty utworów polskich kompozytorów, Krzysztofa Pendereckiego (1933- ) i Henryka Mikołaja Góreckiego (1933-2010).
 Premiera odbyła się 26 maja 1973 r. w Olsztynie.<br>
-Opisywane widowisko przysporzyło [[Pantomima Olsztyńska|zespołowi]] wielu sukcesów zarówno na scenach krajowych i jaki i zagranicznych. Spektakl uzyskał pochlebną ocenę prasy i publiczności oraz zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Widowisko zaprezentowano m.in. na Światowym Kongresie Głuchych w Waszyngtonie w 1975 r., w Questors Theater w Londynie i na Uniwersytecie w Cardiff w 1976 r. w Teatrze „Studio” w Warszawie (1974 r.).
+Opisywane widowisko przysporzyło [[Pantomima Olsztyńska|zespołowi]] wielu sukcesów zarówno na scenach krajowych i jaki i zagranicznych. Spektakl uzyskał pochlebną ocenę prasy i publiczności oraz zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Widowisko zaprezentowano m.in. na Światowym Kongresie Głuchych w Waszyngtonie (1975 r.), w Questors Theater w Londynie, na Uniwersytecie w Cardiff (1976 r.) oraz w Teatrze „Studio” w Warszawie (1974 r.).
 ==Opis==

@@ Linia 18: / Linia 18: @@
 ==Krytyka literacka==
-„Żadne słowa czy emocje nie mogą oddać piękna i emocji jakiej dostarcza to widowisko. Widz czuje pulsujący rytm muzyki, podobnie jak głuchoniemi aktorzy odbierają jej wibracje, widza urzeka straszliwa twarz, wymalowana na tylnej dekoracji scenicznej, twarz o skierowanych na audytorium nieruchomych, jasnowidzących i jak gdyby oskarżających oczach – widz przeżywa ciepłe wzruszenie miłością Adama i Ewy i krzyczy niemal z przerażenia , uzmysławiając sobie bezmyślną potworność nieustannie popełnianego przez samą ludzkość – ludobójstwa” <ref>Sullivan Joseph, The Three Village Herold, 1975 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref/>.<br>
+„Żadne słowa czy emocje nie mogą oddać piękna i emocji jakiej dostarcza to widowisko. Widz czuje pulsujący rytm muzyki, podobnie jak głuchoniemi aktorzy odbierają jej wibracje, widza urzeka straszliwa twarz, wymalowana na tylnej dekoracji scenicznej, twarz o skierowanych na audytorium nieruchomych, jasnowidzących i jak gdyby oskarżających oczach – widz przeżywa ciepłe wzruszenie miłością Adama i Ewy i krzyczy niemal z przerażenia , uzmysławiając sobie bezmyślną potworność nieustannie popełnianego przez samą ludzkość – ludobójstwa” <ref>Sullivan Joseph, „The Three Village Herold”, 1975 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref/>.<br>
-„W spektaklu Apokalipsy aktorstwo mimów i rygor dramaturgii, plastyka i muzyka, technika tearlana i światło, film i słowo zarówno w swojej komunikującej, jak i muzycznej funkcji – wszystko scalone inscenizacją prze w stronę pełnej, bujnej teatralizacji, przywodzącej na myśl teatr totalny” <ref>Kurowski Bohdan, Polityka, 1973 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref/>.
+„W spektaklu Apokalipsy aktorstwo mimów i rygor dramaturgii, plastyka i muzyka, technika teatralna i światło, film i słowo zarówno w swojej komunikującej, jak i muzycznej funkcji – wszystko scalone inscenizacją prze w stronę pełnej, bujnej teatralizacji, przywodzącej na myśl teatr totalny” <ref>Kurowski Bohdan, „Polityka”, 1973 r. //W: ''Pantomima Olsztyńska. Teatr Pantomimy Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy przy Wojewódzkim Domu Kultury w Olsztynie'', red. Bohdan Głuszczak, współpraca Jolanta Juran, opracowanie graficzne i techniczne Bożena Jankowska, Olsztyn, 1977, s. 12.</ref>.
 ==Bibliografia==