http://leksykonkultury.ceik.eu/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Eragin LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR - Wkład użytkownika [pl] 2026-04-22T14:53:08Z Wkład użytkownika MediaWiki 1.30.0 http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=78658 Tomasz Kardacz 2017-11-04T10:14:49Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Rzymie (2016) - w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz, fotograf, grafik, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w konkursach literacko-artystycznych we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> Od 2017r. jest członkiem prestiżowego Stowarzyszenia Kulturalnego Giuseppe Gioachino Belli z siedzibą w Rzymie.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=78657 Stanisław Raginiak 2017-11-04T10:08:01Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: archiwum autora]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacją wierszy S. Raginiaka.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> Jego wiersze zamieszczono w kilku ogólnopolskich antologiach. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' ('''''Poesie'', LietoColle 2017'''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech '''''Quadernario''''' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych, jak Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski, Julian Kornhauser. Obszerny artykuł poświęcił tym autorom włoski dziennik &quot;Avvenire&quot;.<br /> <br /> '''Opublikowane we Włoszech wiersze uzyskały nagrody i wyróżnienia w kilku konkursach literackich:'''<br /> * konkursie literackim Stowarzyszenia Kulturalnego Metamorphosis z siedzibą w Rzymie - II nagroda w kategorii &quot;Wiersze publikowane&quot;,wręczona w toskańskim Monte Argentario w maju 2017,<br /> * konkursie &quot;Sacravita&quot; we Florencji (maj 2017),<br /> * konkursie &quot;La Couleur d'un Poeme&quot; we Mediolanie (wrzesień 2017).<br /> '''<br /> '''Stanisław Raginiak jest autorem książek:''''''<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> * ''Wiktoria'' - zbiór opowiadań (Grudziądz, 2017).<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> #M. Cucchi, ''Novecento in versi. Il secolo d'oro della Polonia'', &quot;Avvenire&quot; nr z 29.12.2016, https://www.avvenire.it/agora/pagine/novecento-in-versi-il-secolo-doro-della-polonia<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=78044 Tomasz Kardacz 2017-01-25T12:04:59Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Rzymie (2016) - w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> [[Image:Urodzenipodznakiem.jpg]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Plik:Urodzenipodznakiem.JPG&diff=78043 Plik:Urodzenipodznakiem.JPG 2017-01-25T12:00:25Z <p>Eragin: Urodzeni pod znakiem słońca, Olsztyn 2015</p> <hr /> <div>== Opis ==<br /> Urodzeni pod znakiem słońca, Olsztyn 2015<br /> == Licencja ==<br /> {{Copyright}}</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=78042 Stanisław Raginiak 2017-01-25T11:48:38Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: archiwum autora]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacją wierszy S. Raginiaka.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych, jak Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski, Julian Kornhauser. Obszerny artykuł poświęcił tym autorom włoski dziennik &quot;Avvenire&quot;.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> 2. M. Cucchi, ''Novecento in versi. Il secolo d'oro della Polonia'', &quot;Avvenire&quot; nr z 29.12.2016, https://www.avvenire.it/agora/pagine/novecento-in-versi-il-secolo-doro-della-polonia<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=78041 Stanisław Raginiak 2017-01-25T11:47:52Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: archiwum autora]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacją wierszy S. Raginiaka.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych, jak Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski, Julian Kornhauser. Obszerny artykuł poświęcił tym autorom włoski dziennik mediolański &quot;Avvenire&quot;.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> 2. M. Cucchi, ''Novecento in versi. Il secolo d'oro della Polonia'', &quot;Avvenire&quot; nr z 29.12.2016, https://www.avvenire.it/agora/pagine/novecento-in-versi-il-secolo-doro-della-polonia<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=78040 Stanisław Raginiak 2017-01-25T11:42:43Z <p>Eragin: /* Bibliografia */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: archiwum autora]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacją wierszy S. Raginiaka.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> 2. M. Cucchi, ''Novecento in versi. Il secolo d'oro della Polonia'', &quot;Avvenire&quot; nr z 29.12.2016, https://www.avvenire.it/agora/pagine/novecento-in-versi-il-secolo-doro-della-polonia<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77992 Tomasz Kardacz 2017-01-06T13:08:36Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Rzymie (2016) - w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77991 Tomasz Kardacz 2017-01-06T13:05:51Z <p>Eragin: /* Nagrody i wyróżnienia */</p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Rzymie - w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77987 Tomasz Kardacz 2017-01-06T13:01:58Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Rzymie - w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan, 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77986 Tomasz Kardacz 2017-01-05T18:59:42Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora, Rzym 2016 &lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan, 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=77985 Stanisław Raginiak 2017-01-05T18:57:14Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: archiwum autora]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujące wybór wierszy autora w przekładzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacją wierszy S. Raginiaka.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=77984 Stanisław Raginiak 2017-01-05T18:55:37Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujace wybor wierszy autora w przekladzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujace wybor wierszy autora w przekladzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacja wierszy S. Raginiak.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego), ''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001; &quot;''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy; „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie, rodzinnej wsi autora).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Stanis%C5%82aw_Raginiak&diff=77983 Stanisław Raginiak 2017-01-05T18:51:51Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:a.raginiak1.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]][[Image:Cwokowampiria.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[image:st rag1.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujace wybor wierszy autora w przekladzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag2.jpg|thumb|right|200px|Spotkanie promujace wybor wierszy autora w przekladzie, Instytut Kultury Polskiej w Rzymie, X 2015.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> [[image:st rag3.jpg|thumb|right|200px|''Quadernario'' - rocznik poezji włoskiej i polskiej z publikacja wierszy S. Raginiak.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum Elżbiety Raginiak]]<br /> <br /> (1952- ) – poeta, prozaik<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 21 czerwca 1952 r. w [[ewim:Łukta|Łukcie]] koło [[ewim:Ostróda|Ostródy]]. Od 1976 r. mieszka w Grudziądzu.<br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Stanisław Raginiak debiutował w wieku 37 lat zbiorem wierszy ''Dziedzictwo'' ([[Wydawnictwo Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze”|Wydawnictwo „Pojezierze”]], Olsztyn 1989 r.). Kolejne tomiki poezji to: ''Uratuj mnie'' (1990), ''Nie'' ''bójcie się mojej pamięci'' (1993 r., książka wysoko oceniona przez Krzysztofa Nowickiego),''Łzy nad Crow River'' (1996), ''Gdy brakuje słów i...'', ''Nihumim'' („Wydawnictwo Adam Marszałek”, 2000 r.), ''Żal'' (2001). („''Żal'' ujął mnie swoją prostotą i skromnością” – Julia Hartwig, wybitna poetka z Warszawy. „Wiersze z ''Żalu'' są pełne światła, są mądre, pod względem formy doskonałe. To dary boże!” – Piotr Cielesz, Gdańsk), ''Skroplone smutki'' (2004).<br /> <br /> Stanisław Raginiak jest również autorem dziennika lirycznego ''Skrawek Ameryki'' (1995), w którym zawarł reminiscencje z pobytu w Stanach Zjednoczonych. W 1999 r. „Wydawnictwo Adam Marszałek” opublikowało powieść reportażową ''Ostatnie piętro samotności – raport z izby wytrzeźwień'', o której bardzo pozytywnie wyraził się wybitny prozaik Wiesław Myśliwski (jej obszerne fragmenty drukował w redagowanej przez siebie „Sycynie”). Latem 2001 r. ukazał się trzeci, ostatni tom powieści S. Raginiaka ''Przystań cierpienia'' (pozytywna opinia m.in. prof. filozofii Lecha Witkowskiego, Uniwersytet Jagieloński). <br /> <br /> [[Image:Raginiak_Wiersze.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> [[Image:Raginiak_Dwie linie.jpg|thumb|right|200px|Źródło: Fot. archiwum artysty]]<br /> <br /> Rok później na rynku pojawił się zbiór felietonów, dykteryjek i opowiadań pt. ''Jawa i sen''. O książce pisał m.in. znakomity krytyk Henryk Bereza, podkreślając oryginalność takich opowiadań jak ''Wędrowiec'', ''Ciernisty śnieg''. Z kolei znany w kraju poeta i prozaik [[Kazimierz Brakoniecki|Kazimierz Brakoniecki]] z [[ewim:Olsztyn|Olsztyna]] chwalił opowiadanie ''Wroniarz''. W sierpniu 2003 r. w Łukcie odbyła się promocja ''Dwóch linii'', tomu składającego się z czterech opowiadań. Gościem honorowym był Wiesław Myśliwski, dla którego opowiadanie ''Piwnica'' zasługuje na najwyższe literackie uznanie. O tej publikacji w superlatywach wypowiedział się też prof. Zbigniew Chojnowski z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Obie książki opublikowane zostały przez &quot;Wydawnictwo Adam Marszałek&quot;. <br /> W grudniu 2003 r. wydawnictwo RAS opublikowało opowiadanie ''Rozwód''. Dwa lata później na rynku ukazał się ''Powrót do Łukty'' (promocja odbyła się 25 czerwca 2005 r. w Łukcie).<br /> <br /> W 2009 r. autor opublikował 600-stronicową powieść ''Ćwokowampiria''.<br /> Grudzień 2011 r. – po sześciu latach poetyckiego milczenia S. Raginiak wydał tomik wierszy ''Kwiaty na skale''.<br /> <br /> S. Raginiak w ostatnich latach doczekał się dwóch prac magisterskich na temat swojej twórczości (uczelnie w Łodzi i Olsztynie).<br /> W ubiegłym roku w dwóch ogólnopolskich antologiach poetyckich zamieszczono jego wiersze. <br /> <br /> W roku 2015 włoskie wydawnictwo opublikowało wybór wierszy autora w przekładzie – ''Wiersze'' (''Poesie''), jesienią tego roku odbyła się promocja tomu w Instytucie Kultury Polskiej w Rzymie. To samo wydawnictwo zaprosiło autora do publikacji tekstów w słynnym we Włoszech ''Quadernario'' – corocznym almanachu poezji, którego część zadedykowano poezji polskiej. Wiersze Raginiaka ukazały się tam obok utworów najwybitniejszych polskich poetów współczesnych.<br /> <br /> Jest autorem książek:<br /> * ''Staromiejski Dom Kultury, Miesięcznik „Poezja” przedstawiają poezję Stanisława Raginiaka'' (Warszawa, 1987)<br /> * ''Dziedzictwo '' – poezje (Olsztyn, 1989)<br /> * ''Uratuj mnie!... wiersze '' (Grudziądz, 1992)<br /> * ''Nie bójcie się mojej pamięci'' (Grudziądz, 1993)<br /> * ''Skrawek Ameryki. Dziennik maj-lipiec 1994'' (Grudziądz, 1995)<br /> * ''Łzy nad Crow River'' – poezje (Grudziądz, 1996)<br /> * ''Przystań cierpienia'' – powieść. T. 1-3 ( Grudziądz, 1996, 2000, 2001)<br /> * ''Gdy brakuje słów'' – poezje (Grudziądz, 1998)<br /> * ''Ostatnie piętro samotności. Raport z izby wytrzeźwień'' – powieść reportażowa (Toruń, 1999. Wyd. 2. Toruń, 2000)<br /> * ''Nihumim'' (poezje (Toruń, 2000)<br /> * ''Żal'' – poezje (Grudziądz, 2001)<br /> * ''Wiersze świąteczne i inne'' (Grudziądz, 2002)<br /> * ''Jawa i sen'' – opowiadania (Toruń, 2002)<br /> * ''Dwie linie'' – opowiadania (Toruń, 2003)<br /> * ''Rozwód'' – opowiadania (Grudziądz, 2003)<br /> * ''Skroplone smutki'' – poezje (Grudziądz, 2004)<br /> * ''[[Powrót do Łukty]]'' – opowiadania (Grudziądz, 2005)<br /> * ''Ćwokowampiria'' – powieść (Grudziądz, 2009)<br /> * ''Kwiaty na skale'' - tomik wierszy (grudzień 2011)<br /> * ''Niech niebo pochłonie'' – tomik wierszy (2012)<br /> * ''Wewnątrz leśnego czasu'' – proza (2013)<br /> * ''Tęcza nad Grutą'' - proza (Wydawnictwo RAS, 2015)<br /> * ''Poesie'' - poezje (Wydawnictwo LietoColle, Włochy, 2015)<br /> * ''Quadernario'' – almanach poezji polskiej i włoskiej z wyborem wierszy S. Raginiaka (Wydawnictwo LietoColle, 2016)<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Opracowano na podstawie materiałów nadesłanych przez Stanisława Raginiaka''.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> [http://www.raginiak.gckgruta.pl/index.php Strona autora]<br /> <br /> [[Category:Pisarze i poeci|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Literatura|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Olsztyn|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:Powiat ostródzki|Raginiak,Stanisław]]<br /> <br /> [[Category: Łukta (gmina wiejska)|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1945-1989|Raginiak,Stanisław]]<br /> [[Category:1990-|Raginiak,Stanisław]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Plik:Tom_kard.jpg&diff=77982 Plik:Tom kard.jpg 2017-01-05T18:45:04Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>Źródło: Archiwum tłumacza</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Plik:Tom_kard2.jpg&diff=77981 Plik:Tom kard2.jpg 2017-01-05T18:44:28Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>Źródło: Archiwum organizatorów konkursu</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Plik:Tom_kard1.jpg&diff=77980 Plik:Tom kard1.jpg 2017-01-05T18:42:53Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>Źródło: Archiwum organizatorów konkursu</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77979 Tomasz Kardacz 2017-01-05T18:42:10Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora. Rzym 2016.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan, 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77978 Tomasz Kardacz 2017-01-05T18:40:16Z <p>Eragin: /* Nagrody i wyróżnienia */</p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora. Rzym 2016.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart (Mediolan, 2016)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury (Rzym 2016)<br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77977 Tomasz Kardacz 2017-01-05T18:39:14Z <p>Eragin: /* Twórczość */</p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora. Rzym 2016.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: ''Lato w Swarogach'' (2004) oraz ''Urodzeni pod znakiem słońca'' (2015). Swoje utwory publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia”.<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach we Włoszech. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu.<br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart 2016 (Mediolan)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” (Rzym 2016) – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury <br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin http://leksykonkultury.ceik.eu/index.php?title=Tomasz_Kardacz&diff=77976 Tomasz Kardacz 2017-01-05T12:55:17Z <p>Eragin: </p> <hr /> <div>[[Image:kardacz2.jpg|thumb|right|200px|Wydawnictwo Solaris, 2004.]]<br /> [[image: tom kard1.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody literackiej w Mediolanie (2016)&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard2.jpg|thumb|right|200px|Wręczenie nagrody w XXVIII Międzynarodowym Konkursie Literackim G.G.Belli. Z przewodniczącym jury F. Desideri.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum organizatorów Konkursu]]<br /> [[image: tom kard.jpg|thumb|right|200px|Antologia finalistów z tekstami autora. Rzym 2016.&lt;br&gt;Źródło: Archiwum tłumacza]]<br /> <br /> (1963- ) - lekarz, malarz amator, rysownik, tłumacz, pisarz<br /> <br /> ==Biografia==<br /> Urodził się 9 czerwca 1963 r. Jest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku. Jest lekarzem pediatrą. Zawodowo związany z [[ewim:Olsztyn|Olsztynem]]. Poza medycyną i malowaniem jego pasją jest jazda konna, myślistwo, wędkowanie oraz pisanie. Mieszka z rodziną w [[ewim:Barkweda|Barkwedzie]], gdzie prowadzi gospodarstwo i hodowlę danieli oraz koni rasy trakeńskiej. Jest właścicielem winnicy, w której produkuje wino „Słońce Barkwedy”. <br /> <br /> ==Działalność==<br /> Zawodowo pełni funkcję kierownika Zespołu Klinik NZOZ im. Ludwika Rydygiera i SG ZOZ w [[ewim:Dywity|Dywitach]]. Jest autorem kilkudziesięciu publikacji i artykułów polemicznych w prasie medycznej, a także dwóch wzorów użytkowych i jednego patentu. Zajmuje się też tłumaczeniem poezji francuskiej. <br /> <br /> ==Twórczość==<br /> Malarstwem interesuje się od dziecka. Pierwszych lekcji rysunku uczył się od matki. Tematem jego prac są najczęściej pejzaże i portrety, znajomych, przyjaciół, a także pacjentów. W swojej pracy wykorzystuje różne techniki i narzędzia: farby olejne, akryle, pastele, akwarele. Dzięki malowaniu „przenosi się do innego świata, pełnego postaci, barw, wydarzeń (...). Sztuka pomaga mu też odtworzyć obrazy z dzieciństwa: krajobrazy, ludzi, przyjaciół.”&lt;ref&gt;Tomasz Kardacz, ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają'', rozm. Beata Pawilonis, „Tygodnik Pojezierza”, 2004, nr 1, s. 17.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> Jest autorem zbiorów opowiadań: Lato w Swarogach (2004) oraz Urodzeni pod znakiem słońca (2015). Swoje opowiadania publikował także na łamach „Biuletynu Lekarskiego”. Edward Cyfus napisał o tekstach T. Kardacza: „(...) rozśmieszają, zastanawiają i wywołują zadumę nad własną przeszłością, zwłaszcza z lat młodości. Czytelnik nie potrafi sobie odpowiedzieć, czy autor przeżył opisywane sytuacje sam, czy jest to literacka fikcja. (...) W tych tekstach jest wszystko. Od ironii, satyry, humoru na granicy sprośności, po głęboką zadumę i filozoficzne przemyślenia.”<br /> <br /> W 2016 roku przekłady wybranych opowiadań autora na język włoski nagrodzono w prestiżowych konkursach. W mediolańskim Concorso Internazionale Ambiart otrzymał specjalną nagrodę ''Premio Unico Speciale Internazionale''. W rzymskim Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli”, organizowanym od 28 lat, wśród ponad 1800 prac teksty autora uhonorowano Nagrodą Specjalną Przewodniczącego Jury, którą odebrał na Kapitolu. Tym samym doczekał się publikacji za granicą w antologii finalistów konkursu. „Wspaniała, pełna mądrości opowieść, odznaczająca się wyrafinowanym mistrzostwem i bogactwem opisu, pozwalająca przeżyć te same emocje, które towarzyszą autorowi” – uzasadnili swoją decyzję jurorzy z Mediolanu. <br /> <br /> ==Wystawy==<br /> Prezentował swoje prace na wielu wernisażach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w [[ewim:Olsztyn|Olsztynie]], w Galerii Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej (2003, 2004, 2006, 2007). Wystawom jego prac towarzyszyły również pokazy strojów ludowych autorstwa [[Katarzyna Sikora |Katarzyny Sikory]].<br /> <br /> ==Nagrody i wyróżnienia==<br /> *Grand Prix Instytutu Francuskiego w Polsce za przekłady poezji francuskiej<br /> *Wyróżnienie w konkursie Ekolider Ziemi Warmińskiej, za odrestaurowany i uporządkowany park koło Dywit (2004)<br /> *Statuetka w Plebiscycie „Wielkie serce” (2005)<br /> *Odznaka Zasłużony Lekarz Warmii i Mazur (2007)<br /> *Nagroda specjalna ''Premio Unico Speciale Internazionale'' w międzynarodowym konkursie literackim Ambiart 2016 (Mediolan)<br /> *Concorso e Premio Letterario d'Arte e Cultura „Giuseppe Gioachino Belli” (Rzym 2016) – Nagroda Specjalna Przewodniczącego Jury <br /> <br /> ==Przypisy==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> ==Bibliografia==<br /> #''Ars Vitae : antologia twórczości artystycznej lekarzy z Warmii i Mazur (słowo - obraz)'' / wyd. Anna Lella ; wybór i wstęp Józef Jacek Rojek. - Olsztyn : Pracownia Wydawnicza ElSet, 2008. - S. 116.<br /> #Kardacz, Tomasz: ''Pacjenci odchodzą, obrazy zostają : sylwetki ciekawych ludzi'' / Tomasz Kardacz ; rozm. Beata Pawilonis // „Tygodnik Pojezierza”. – 2004, nr 1, s. 17.<br /> #Mierzyński, Sebastian: ''Medycyna i malowanie'' / Sebastian Mierzyński // „Gazeta Olsztyńska”. - 2004, nr 301, dod. „Reporter”, nr 106, s. 8.<br /> #Informacje nadesłane przez autora.<br /> <br /> ==Zobacz też==<br /> *Inne prace Tomasza Kardacza na stronie Warmińsko-Mazurskiej Izby Lekarskiej [http://www.wmil.olsztyn.pl/index.php/fotogaleria/category/4-ars-vitae www.wmil.olsztyn.pl] <br /> [[Category:Malarze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Graficy i rysownicy|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Tłumacze|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Pisarze i poeci|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Malarstwo|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Grafika i rysunek|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Literatura|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Olsztyn|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Powiat olsztyński|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Dywity (gmina wiejska)|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:Lekarze i pielęgniarki|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1945-1989|Kardacz, Tomasz]]<br /> [[Category:1990-|Kardacz, Tomasz]]</div> Eragin