LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR - Wkład użytkownika [pl]

Siegfried Lenz

2013-10-24T07:50:04Z

Aklime: Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", okładki i opisu

[[Image:lenz_s_foto.jpg|thumb|right|250px|Źródło: [http://nydahlsoccident.blogspot.com/2011/04/moten-i-sjuksalen-om-sorgsenhet.html nydahlsoccident.blogspot.com] ]]
[[Image:lenz_s_autobiografia.jpg|thumb|right|200px|Autobiografia pisarza, Hamburg, Hoffmann und Campe, 2006.]]
[[Image:lenz_s_muzeum.jpg|thumb|right|200px|Powieść w tłumaczeniu Elizy Borg i Marii Przybyłowskiej, Olsztyn, Borussia, 2010.]]
[[Image:lenz_s_sulejki.jpg|thumb|right|200px|Zbiór opowiadań ''Słodkie Sulejki'' w przekładzie Marianny Świętek, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie, 1988.]]
[[Image:slodkie_sulejki001.jpg|thumb|right|200px|II wydanie zbioru opowiadań "Słodkie Sulejki", w przekładzie Marianny Świętek, Olsztyn, Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013.]]
[[Image:lenz_s_sulejki2.jpg|thumb|right|200px|Jedno z opowiadań ze zbioru ''Słodkie Sulejki'' z ilustracjami Jacky Gleich, Hamburg, Hoffmann und Campe, 2009.]]
[[Image:lenz_s_borussia.jpg|thumb|right|200px|Numer specjalny pisma „[[Borussia]]” poświęcony autorowi.]]
[[Image:lenz_s_pokaz.jpg|thumb|right|200px|Zaproszenie na pokaz filmu ''Muzeum Ziemi Ojczystej'', Ełk, 2010. Źródło: Archiwum WBP w Olsztynie.]]
[[Image:lenz_s_rysunek.jpg|thumb|right|200px|''Siegfried Lenz'', rysunek węglem. Źródło: Siegfried Lenz, ''Selbstversetzung'', Hamburg, 2006, strona przedtytułowa.]]
(1926- ) – pisarz, dziennikarz

==Biografia==
Urodził się 17 marca 1926 r. w Ełku (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności Prus Wschodnich na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Mieszka i pracuje w Hamburgu.

==Twórczość==
Zadebiutował w 1951 r. antyradziecką powieścią ''Es waren Habichte in der Luft''. Napisał kilkanaście powieści i tyle samo tomów opowiadań. Wydał również pięć utworów scenicznych i słuchowisk oraz cztery zbiorki esejów. Jego książki zostały przetłumaczone na 22 języki i ukazały się w 30 krajach. W jego pisarstwie widoczne są inspiracje twórczością Ernesta Hemingwaya, Fiodora Dostojewskiego, Alberta Camusa, Williama Faulknera. Krytyka literacka dzieli utwory Lenza na symboliczne oraz oparte na realizmie, w których starał się odsłonić prawdę o przeszłości stron rodzinnych. Twórczość Lenza mocno osadzona jest na doświadczeniach wojennych i przedwojennych pisarza. Również Mazury stanowią ważny element jego twórczości. Jak sam twierdzi, to wspomnienia o Ełku ukształtowały jego wyobraźnię pisarską. Krainę urodzenia przedstawia m.in. w humorystycznych opowiadaniach ''Słodkie Sulejki'', oraz ''Exerzierplatz'', czy ''Muzeum ziemi ojczystej''. Częstymi motywami poruszanymi w utworach są: „mała ojczyzna”, upadek, ucieczka i prześladowanie, obojętność, bunt, chybione uzasadnienia życiowe, ale też pamięć, milczenie, utrata.<ref>Sigfied Lenz, ''Na przykład ja. Znaki szczególne pewnego rocznika (1926)'', W: ''Borussia. Ziemia i ludzie. Antologia literacka'', red. Kazimierz Brakoniecki, Winfried Lipscher, Olsztyn, Borussia, 1999.</ref> Potępia też szowinizm i opowiada się za etyczną postawą w podejściu do historii. Dokonuje, nie tylko prywatnego rozrachunku z przeszłością. Angażuje się w przezwyciężanie niedobrej przeszłości i jej skutków zarówno w Niemczech, jak i w kontaktach z innymi narodami, w tym także z Polską. Za największy sukces autora uważa się wyniesienie historii Mazur, ich trudnych dziejów oraz losów ludzkich do uniwersalnego poziomu. Ważnym tematem w jego pracach jest także natura i krajobraz jako przestrzeń realna, pobudzająca wyobraźnię, stymulująca uczucia oraz symboliczna, odwołująca się do poczucia bezpieczeństwa, przynależności, zadomowienia.

==Publikacje==
*Powieści:
**''Es waren Habichte in der Luft'' (1951)
**''Duell mit dem Schatten'' (1953)
**''Za burtą'' (''Der Mann im Strom'' 1957, wyd. polskie 1966)
**''Brot und Spiele'' (1959)
**''Całe miasto mówi'' (''Stadtgespräch'', 1963)
**''Lekcja języka niemieckiego'' (''Deutschstunde'' 1968, wyd. polskie 1971)
**''Wzór do naśladowania'' (''Das Vorbild'', 1973)
**''Muzeum ziemi ojczystej'' (''Heimatmuseum'' 1978, wyd. polskie 1991, 2010)
**''Der Verlust'' (1981)
**''Exerzierplatz'' (1985)
**''Die Klangprobe'' (1990)
**''Die Auflehnung'' (1994)
**''Arnes Nachlass'' (1999)
**''Biuro rzeczy znalezionych'' (''Fundbüro'', 2003, wyd. polskie 2006)
**''Schweigeminute'' (2008)
**''Landesbuhne'' (2009)
**''Występy gościnne'' (''Landesbühne'', wyd. polskie 2011)
*Opowiadania
**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988, II wyd. polskie Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013)
**''Łowca drwin'' (''Jäger des Spotts'', 1958)
**''Statek latarnia'' (''Das Feuerschiff'', 1960)
**''Stimmen der See'' (1962)
**''Duch mirabelki'' (''Der Geist der Mirabelle'', 1975)
**''Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem'' (''Einstein überquert die Elbe bei Hamburg'', 1975, wyd. polskie 1977)
**''Zapiski spekulanta'' (''Lehmanns Erzählungen'')
*Dramaty
**''Nikt nie jest winien'' (''Zeit der Schuldlosen'', 1961)
**''Twarz'' (''Das Gesicht'', 1964)

==Nagrody i wyróżnienia==
Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień, m.in.:
*Nagroda im. Gerharta Hauptmanna
*Nagroda im. Tomasza Manna
*Pokojowa Nagroda Księgarzy Niemieckich
*Nagroda im. Goethego Miasta Frankfurt nad Menem
*Nagroda Kulturalna Fryzji Północnej
*Nagroda im. Lwa Kopielewa
*Złoty Laur Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego<ref> lek, ''Honory dla Lenza = Auszeichnungen für Lenz'', „Mitteilungsblatt”, 2010, nr 7, s. 8-9.</ref>
Jest ponadto honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu. W październiku 2011 r. został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Ełku.<ref>Agnieszka Żukowska, ''Tu żyją jego wspomnienia, tu zostawił niezatarty ślad : Siegfried Lenz został pierwszym honorowym obywatelem w powojennej historii miasta'', „Gazeta Olsztyńska”, 2011, nr 244, s. 6; Magda Hirsztritt, ''Kochać nie posiadając : wzruszony Siegfried Lenz odebrał wczoraj tytuł honorowego obywatela'', „Gazeta Współczesna”, 2011, nr 202, s. 3.</ref>

==Popularyzacja==
Twórczość Siegfrieda Lenza była wielokrotnie tematem rozważań krytyczno-literackich oraz biograficznych, zarówno w środowisku naukowym polskim jak i niemieckim. W 2009 r. w Krutyni odbyła się konferencja poświęcona osobie autora zorganizowana w ramach [[XVI Rozmowy Mazurskie |XVI Rozmów Mazurskich]]. Podczas [[XIII Rozmowy Mazurskie |XIII Rozmów Mazurskich]] Marianne Kopp wygłosiła referat poświęcony opowiadaniom ''Słodkie Sulejki''. W 1992 w czasie [[X Sympozjum Ekumeniczne w Olsztynie| X Sympozjum Ekumenicznego w Olsztynie]] analizę twórczości Lenza zaprezentował dr [[Jan Chłosta]]. Opublikowano liczne artykuły na łamach pism regionalnych, m.in. „[[Masurische Storchenpost]]”<ref> „Mazurische Storchenpost”, 2003/8, 11, 12; 2004/4, 11; 2006/10, 11; 2007/1, 2; 2009/2, 10; 2010/8.</ref> Lenzowi został także poświęcony wiersz Jarosława Klimczykiewicza pt. ''Zardzewiały bębenek'' („Odra”, 2010/4).
W 2005 odbyła w Olecku odbyła się Konferencja studencka ''Pisarze z Prusy Wschodnich''. Jednym z referentów była Anna Humienna, autorka pracy magisterskiej na temat ''Siegfried Lenz i realia Ełku w jego powieści „Muzeum ziemi ojczystej”''. 20 listopada 2010 r. w [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku|Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ełku]] odbył się pokaz filmu zrealizowanego na podstawie książki ''Muzeum Ziemi Ojczystej'' (''Heimatmuseum'') w reżyserii Egona Günthera. Spotkanie zorganizowało [[Stowarzyszenie Edukacyjno-Kulturalne „Ełk XXI”]] oraz [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku]].

==Ciekawostki==
Zagrał filmie ''Das Feuerschiff'' (2008), nowej wersji filmu ''Lightship'' (''Latarniowiec'') z 1985 r. Jako miłośnik wędkarstwa, wystąpił gościnnie w roli rybaka.

==Bibliografia==
#Chłosta, Jan: ''Więksi i najwięksi: twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich'' / Jan Chłosta. - Olsztyn: Książnica Polska, 1999. - S. 69-70.
#Numer specjalny pisma „[[Borussia]]” z okazji 85 rocznicy urodzin S. Lenza (48/2010). Zawiera zestaw artykułów. Autorzy: [[Rafał Żytniec]], [[Robert Traba]], [[Karol Sauerland]], [[Krzysztof A. Worobiec]], [[Jerzy Kałążny]], [[Konrad Łyjak]], [[Katarzyna Norkowska]], [[Agnieszka Brocmann]], [[Stanisław Stomma]], [[Adam Krzemiński]], [[Anna Chmiel]], [[Kazimierz Brakoniecki]]. Także wywiady z autorem oraz wypowiedzi Siegfrieda Lenza.
#Kruk, Erwin: ''Nasza gościnność wobec Lenza'' / Erwin Kruk // „Gazeta Olsztyńska”. - 2001, nr 58, dod. „Magazyn”, s. 9.
#Zbrożek, Małgorzata: ''Śladami Lenza'' / Małgorzata Zbrożek // „Warmia i Mazury”. - 2001, nr 4, s. 28-29.
#''Liebeserklärung an seine Heimat von Siegfried Lenz'' // „Mitteilungsblatt”. - 2007, nr 4, s. 19.

==Zobacz też==
*Biogram i twórczość, [http://de.wikipedia.org/wiki/Siegfried_Lenz de.wikipedia.org]
*''Siegfried Lenz „Lekcja niemieckiego”. Nieoczekiwane odkrycie'', recenzja na stronie [http://czytamogladam.blox.pl/2011/04/Siegfried-Lenz-Lekcja-niemieckiego-Nieoczekiwane.html czytamogladam.blox.pl]
*Asmani, Rozbeh, Pawlak, Aneta: ''Siegfried Lenz skończył osiemdziesiąt pięć lat'', materiał na stronie [http://www.dw-world.de/dw/article/0,,14920294,00.html www.dw-world.de]
*''Mazury bez uprzedzeń i fobii. Barwna opowieść prowadzi nas po mieście, jakiego nie znamy'', materiał na stronie [http://www.wspolczesna.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100220/REG30/896943661 www.wspolczesna.pl]

==Multimedia==
<youtube>QPvIrZDbios</youtube>
''Siegfried Lenz - International Authors stage - The Black Diamond''. 
Realizator: DenSorteDiamant, Biblioteka Królewska, Kopenhaga, 2010. Prowadzenie wywiadu: Lykke Friis. 
Źródło: [http://www.youtube.com/watch?v=QPvIrZDbios www.youtube.com] 
Więcej nagrań dotyczących [http://www.google.pl/search?q=Siegfried+Lenz&start=10&hl=pl&client=firefox-a&sa=N&rls=org.mozilla:pl:official&prmd=ivnsob&source=univ&tbm=vid&tbo=u&ei=BmY6TuHBMcWe-QbjoeyVAg&ved=0CD0QqwQ4Cg&biw=1440&bih=737 Siegfrieda Lenza]

==Przypisy==
<references/>

[[Category:Pisarze|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Dziennikarze|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Literatura|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Powiat ełcki|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1945-1960|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1961-1970|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1971-1980|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1981-1990|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1991-2000|Lenz,Siegfried]]
[[Category:2001-2010|Lenz,Siegfried]]
[[Category:2011-2020|Lenz,Siegfried]]

Plik:Slodkie sulejki001.jpg

2013-10-24T07:41:59Z

Aklime: przesłał nową wersję Plik:Slodkie sulejki001.jpg: II wydanie zbioru opowiadań "Słodkie Sulejki", w przekładzie Marianny Świętek, Olsztyn, Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013.

II wydanie "Słodkie Sulejeki", w przekładzie Marianny Świętek, Olsztyn, Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013 r.

Plik:Slodkie sulejki001.jpg

2013-10-24T07:36:44Z

Aklime: II wydanie "Słodkie Sulejeki", w przekładzie Marianny Świętek, Olsztyn, Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013 r.

II wydanie "Słodkie Sulejeki", w przekładzie Marianny Świętek, Olsztyn, Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia", 2013 r.

Siegfried Lenz

2013-10-24T07:33:10Z

Aklime: Dodanie nowego wydania "Słodkich Sulejek" z 2013 r. przez Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia"

[[Image:lenz_s_foto.jpg|thumb|right|250px|Źródło: [http://nydahlsoccident.blogspot.com/2011/04/moten-i-sjuksalen-om-sorgsenhet.html nydahlsoccident.blogspot.com] ]]
[[Image:lenz_s_autobiografia.jpg|thumb|right|200px|Autobiografia pisarza, Hamburg, Hoffmann und Campe, 2006.]]
[[Image:lenz_s_muzeum.jpg|thumb|right|200px|Powieść w tłumaczeniu Elizy Borg i Marii Przybyłowskiej, Olsztyn, Borussia, 2010.]]
[[Image:lenz_s_sulejki.jpg|thumb|right|200px|Zbiór opowiadań ''Słodkie Sulejki'' w przekładzie Marianny Świętek, Poznań, Wydawnictwo Poznańskie, 1988.]]
[[Image:lenz_s_sulejki2.jpg|thumb|right|200px|Jedno z opowiadań ze zbioru ''Słodkie Sulejki'' z ilustracjami Jacky Gleich, Hamburg, Hoffmann und Campe, 2009.]]
[[Image:lenz_s_borussia.jpg|thumb|right|200px|Numer specjalny pisma „[[Borussia]]” poświęcony autorowi.]]
[[Image:lenz_s_pokaz.jpg|thumb|right|200px|Zaproszenie na pokaz filmu ''Muzeum Ziemi Ojczystej'', Ełk, 2010. Źródło: Archiwum WBP w Olsztynie.]]
[[Image:lenz_s_rysunek.jpg|thumb|right|200px|''Siegfried Lenz'', rysunek węglem. Źródło: Siegfried Lenz, ''Selbstversetzung'', Hamburg, 2006, strona przedtytułowa.]]
(1926- ) – pisarz, dziennikarz

==Biografia==
Urodził się 17 marca 1926 r. w Ełku (dawniej Lyck) na Mazurach, jako syn urzędnika celnego. Tam też spędził młodość i uczęszczał do szkoły podstawowej. Po rozpadzie małżeństwa rodziców wychowywał się w domu babki w Ełku. Następnie został wysłany do szkoły z internatem w Kappeln w Szlezwiku-Holsztynie, przygotowującej do dalszej nauki w szkole maturalnej. W 1939 r. jako został członkiem Hitlerjugend, zaś w 1943 r. został wcielony do wojska. Służył w marynarce i był świadkiem exodusu ludności Prus Wschodnich na Zachód w 1945 r. W ostatnich miesiącach wojny został przeniesiony do Danii. Tam jako dziewiętnastoletni żołnierz zdezerterował. Gdy po ogłoszeniu zakończenia wojny trafił do marynarki bawarskiej dostał się do niewoli brytyjskiej w Witzwort, gdzie pracował jako tłumacz. Po wojnie rozpoczął naukę na Uniwersytecie w Hamburgu. Studiował filologię niemiecką i angielską oraz filozofię. Jednak przerwał je dość wcześnie i jako felietonista związał się z dziennikiem „Die Welt”. Tam też poznał swoją przyszłą żonę Liselotte, z którą zawarł związek małżeński w 1949 r. W latach 1950-1951 był redaktorem działu kulturalnego tego pisma. Od 1951 r. zamieszkał w Hamburgu, gdzie jako niezależny pisarz był regularnym gościem spotkań literackich Grupy 47. Zajmował się wyłącznie twórczością literacką, współpracując z licznymi wydawnictwami prasowymi oraz radiem. W latach 1965 i 1969 wraz z Günterem Grassem zaangażował się w kampanię wyborczą po stronie socjaldemokratów. Wspierał politykę wschodnią kanclerza Niemiec Willy’ego Brandta, zmierzającą do podpisania traktatu polsko-niemieckiego. Efektem tych działań był historyczny akt złożony 7 grudnia 1970 r. w Warszawie. Od 2003 r. był profesorem wizytującym w Düsseldorf Heinrich-Heine-University. W luty 2006 r. został wdowcem. W czerwcu 2010 ożenił się po raz drugi. Mieszka i pracuje w Hamburgu.

==Twórczość==
Zadebiutował w 1951 r. antyradziecką powieścią ''Es waren Habichte in der Luft''. Napisał kilkanaście powieści i tyle samo tomów opowiadań. Wydał również pięć utworów scenicznych i słuchowisk oraz cztery zbiorki esejów. Jego książki zostały przetłumaczone na 22 języki i ukazały się w 30 krajach. W jego pisarstwie widoczne są inspiracje twórczością Ernesta Hemingwaya, Fiodora Dostojewskiego, Alberta Camusa, Williama Faulknera. Krytyka literacka dzieli utwory Lenza na symboliczne oraz oparte na realizmie, w których starał się odsłonić prawdę o przeszłości stron rodzinnych. Twórczość Lenza mocno osadzona jest na doświadczeniach wojennych i przedwojennych pisarza. Również Mazury stanowią ważny element jego twórczości. Jak sam twierdzi, to wspomnienia o Ełku ukształtowały jego wyobraźnię pisarską. Krainę urodzenia przedstawia m.in. w humorystycznych opowiadaniach ''Słodkie Sulejki'', oraz ''Exerzierplatz'', czy ''Muzeum ziemi ojczystej''. Częstymi motywami poruszanymi w utworach są: „mała ojczyzna”, upadek, ucieczka i prześladowanie, obojętność, bunt, chybione uzasadnienia życiowe, ale też pamięć, milczenie, utrata.<ref>Sigfied Lenz, ''Na przykład ja. Znaki szczególne pewnego rocznika (1926)'', W: ''Borussia. Ziemia i ludzie. Antologia literacka'', red. Kazimierz Brakoniecki, Winfried Lipscher, Olsztyn, Borussia, 1999.</ref> Potępia też szowinizm i opowiada się za etyczną postawą w podejściu do historii. Dokonuje, nie tylko prywatnego rozrachunku z przeszłością. Angażuje się w przezwyciężanie niedobrej przeszłości i jej skutków zarówno w Niemczech, jak i w kontaktach z innymi narodami, w tym także z Polską. Za największy sukces autora uważa się wyniesienie historii Mazur, ich trudnych dziejów oraz losów ludzkich do uniwersalnego poziomu. Ważnym tematem w jego pracach jest także natura i krajobraz jako przestrzeń realna, pobudzająca wyobraźnię, stymulująca uczucia oraz symboliczna, odwołująca się do poczucia bezpieczeństwa, przynależności, zadomowienia.

==Publikacje==
*Powieści:
**''Es waren Habichte in der Luft'' (1951)
**''Duell mit dem Schatten'' (1953)
**''Za burtą'' (''Der Mann im Strom'' 1957, wyd. polskie 1966)
**''Brot und Spiele'' (1959)
**''Całe miasto mówi'' (''Stadtgespräch'', 1963)
**''Lekcja języka niemieckiego'' (''Deutschstunde'' 1968, wyd. polskie 1971)
**''Wzór do naśladowania'' (''Das Vorbild'', 1973)
**''Muzeum ziemi ojczystej'' (''Heimatmuseum'' 1978, wyd. polskie 1991, 2010)
**''Der Verlust'' (1981)
**''Exerzierplatz'' (1985)
**''Die Klangprobe'' (1990)
**''Die Auflehnung'' (1994)
**''Arnes Nachlass'' (1999)
**''Biuro rzeczy znalezionych'' (''Fundbüro'', 2003, wyd. polskie 2006)
**''Schweigeminute'' (2008)
**''Landesbuhne'' (2009)
**''Występy gościnne'' (''Landesbühne'', wyd. polskie 2011)
*Opowiadania
**''Słodkie Sulejki'' (''So zärtlich war Suleyken'' 1955, wyd. polskie 1988, II wyd. 2013 Stowarzyszenie Wspólnota Kulturowa "Borussia")
**''Łowca drwin'' (''Jäger des Spotts'', 1958)
**''Statek latarnia'' (''Das Feuerschiff'', 1960)
**''Stimmen der See'' (1962)
**''Duch mirabelki'' (''Der Geist der Mirabelle'', 1975)
**''Einstein przepływa Łabę pod Hamburgiem'' (''Einstein überquert die Elbe bei Hamburg'', 1975, wyd. polskie 1977)
**''Zapiski spekulanta'' (''Lehmanns Erzählungen'')
*Dramaty
**''Nikt nie jest winien'' (''Zeit der Schuldlosen'', 1961)
**''Twarz'' (''Das Gesicht'', 1964)

==Nagrody i wyróżnienia==
Jest laureatem wielu nagród, odznaczeń i wyróżnień, m.in.:
*Nagroda im. Gerharta Hauptmanna
*Nagroda im. Tomasza Manna
*Pokojowa Nagroda Księgarzy Niemieckich
*Nagroda im. Goethego Miasta Frankfurt nad Menem
*Nagroda Kulturalna Fryzji Północnej
*Nagroda im. Lwa Kopielewa
*Złoty Laur Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego<ref> lek, ''Honory dla Lenza = Auszeichnungen für Lenz'', „Mitteilungsblatt”, 2010, nr 7, s. 8-9.</ref>
Jest ponadto honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu. W październiku 2011 r. został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Ełku.<ref>Agnieszka Żukowska, ''Tu żyją jego wspomnienia, tu zostawił niezatarty ślad : Siegfried Lenz został pierwszym honorowym obywatelem w powojennej historii miasta'', „Gazeta Olsztyńska”, 2011, nr 244, s. 6; Magda Hirsztritt, ''Kochać nie posiadając : wzruszony Siegfried Lenz odebrał wczoraj tytuł honorowego obywatela'', „Gazeta Współczesna”, 2011, nr 202, s. 3.</ref>

==Popularyzacja==
Twórczość Siegfrieda Lenza była wielokrotnie tematem rozważań krytyczno-literackich oraz biograficznych, zarówno w środowisku naukowym polskim jak i niemieckim. W 2009 r. w Krutyni odbyła się konferencja poświęcona osobie autora zorganizowana w ramach [[XVI Rozmowy Mazurskie |XVI Rozmów Mazurskich]]. Podczas [[XIII Rozmowy Mazurskie |XIII Rozmów Mazurskich]] Marianne Kopp wygłosiła referat poświęcony opowiadaniom ''Słodkie Sulejki''. W 1992 w czasie [[X Sympozjum Ekumeniczne w Olsztynie| X Sympozjum Ekumenicznego w Olsztynie]] analizę twórczości Lenza zaprezentował dr [[Jan Chłosta]]. Opublikowano liczne artykuły na łamach pism regionalnych, m.in. „[[Masurische Storchenpost]]”<ref> „Mazurische Storchenpost”, 2003/8, 11, 12; 2004/4, 11; 2006/10, 11; 2007/1, 2; 2009/2, 10; 2010/8.</ref> Lenzowi został także poświęcony wiersz Jarosława Klimczykiewicza pt. ''Zardzewiały bębenek'' („Odra”, 2010/4).
W 2005 odbyła w Olecku odbyła się Konferencja studencka ''Pisarze z Prusy Wschodnich''. Jednym z referentów była Anna Humienna, autorka pracy magisterskiej na temat ''Siegfried Lenz i realia Ełku w jego powieści „Muzeum ziemi ojczystej”''. 20 listopada 2010 r. w [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku|Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ełku]] odbył się pokaz filmu zrealizowanego na podstawie książki ''Muzeum Ziemi Ojczystej'' (''Heimatmuseum'') w reżyserii Egona Günthera. Spotkanie zorganizowało [[Stowarzyszenie Edukacyjno-Kulturalne „Ełk XXI”]] oraz [[Miejska Biblioteka Publiczna w Ełku]].

==Ciekawostki==
Zagrał filmie ''Das Feuerschiff'' (2008), nowej wersji filmu ''Lightship'' (''Latarniowiec'') z 1985 r. Jako miłośnik wędkarstwa, wystąpił gościnnie w roli rybaka.

==Bibliografia==
#Chłosta, Jan: ''Więksi i najwięksi: twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich'' / Jan Chłosta. - Olsztyn: Książnica Polska, 1999. - S. 69-70.
#Numer specjalny pisma „[[Borussia]]” z okazji 85 rocznicy urodzin S. Lenza (48/2010). Zawiera zestaw artykułów. Autorzy: [[Rafał Żytniec]], [[Robert Traba]], [[Karol Sauerland]], [[Krzysztof A. Worobiec]], [[Jerzy Kałążny]], [[Konrad Łyjak]], [[Katarzyna Norkowska]], [[Agnieszka Brocmann]], [[Stanisław Stomma]], [[Adam Krzemiński]], [[Anna Chmiel]], [[Kazimierz Brakoniecki]]. Także wywiady z autorem oraz wypowiedzi Siegfrieda Lenza.
#Kruk, Erwin: ''Nasza gościnność wobec Lenza'' / Erwin Kruk // „Gazeta Olsztyńska”. - 2001, nr 58, dod. „Magazyn”, s. 9.
#Zbrożek, Małgorzata: ''Śladami Lenza'' / Małgorzata Zbrożek // „Warmia i Mazury”. - 2001, nr 4, s. 28-29.
#''Liebeserklärung an seine Heimat von Siegfried Lenz'' // „Mitteilungsblatt”. - 2007, nr 4, s. 19.

==Zobacz też==
*Biogram i twórczość, [http://de.wikipedia.org/wiki/Siegfried_Lenz de.wikipedia.org]
*''Siegfried Lenz „Lekcja niemieckiego”. Nieoczekiwane odkrycie'', recenzja na stronie [http://czytamogladam.blox.pl/2011/04/Siegfried-Lenz-Lekcja-niemieckiego-Nieoczekiwane.html czytamogladam.blox.pl]
*Asmani, Rozbeh, Pawlak, Aneta: ''Siegfried Lenz skończył osiemdziesiąt pięć lat'', materiał na stronie [http://www.dw-world.de/dw/article/0,,14920294,00.html www.dw-world.de]
*''Mazury bez uprzedzeń i fobii. Barwna opowieść prowadzi nas po mieście, jakiego nie znamy'', materiał na stronie [http://www.wspolczesna.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100220/REG30/896943661 www.wspolczesna.pl]

==Multimedia==
<youtube>QPvIrZDbios</youtube>
''Siegfried Lenz - International Authors stage - The Black Diamond''. 
Realizator: DenSorteDiamant, Biblioteka Królewska, Kopenhaga, 2010. Prowadzenie wywiadu: Lykke Friis. 
Źródło: [http://www.youtube.com/watch?v=QPvIrZDbios www.youtube.com] 
Więcej nagrań dotyczących [http://www.google.pl/search?q=Siegfried+Lenz&start=10&hl=pl&client=firefox-a&sa=N&rls=org.mozilla:pl:official&prmd=ivnsob&source=univ&tbm=vid&tbo=u&ei=BmY6TuHBMcWe-QbjoeyVAg&ved=0CD0QqwQ4Cg&biw=1440&bih=737 Siegfrieda Lenza]

==Przypisy==
<references/>

[[Category:Pisarze|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Dziennikarze|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Literatura|Lenz,Siegfried]]
[[Category:Powiat ełcki|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1945-1960|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1961-1970|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1971-1980|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1981-1990|Lenz,Siegfried]]
[[Category:1991-2000|Lenz,Siegfried]]
[[Category:2001-2010|Lenz,Siegfried]]
[[Category:2011-2020|Lenz,Siegfried]]